Odniesienie do Makkot 1:7
עַל פִּי שְׁנַיִם עֵדִים אוֹ שְׁלשָׁה עֵדִים יוּמַת הַמֵּת (שם יז), אִם מִתְקַיֶּמֶת הָעֵדוּת בִּשְׁנַיִם, לָמָּה פָרַט הַכָּתוּב בִּשְׁלשָׁה, אֶלָּא לְהַקִּישׁ שְׁלשָׁה לִשְׁנַיִם, מַה שְּׁלשָׁה מַזִּימִין אֶת הַשְּׁנַיִם, אַף הַשְּׁנַיִם יָזוֹמּוֹ אֶת הַשְּׁלשָׁה. וּמִנַּיִן אֲפִלּוּ מֵאָה, תַּלְמוּד לוֹמַר, עֵדִים. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, מַה שְּׁנַיִם אֵינָן נֶהֱרָגִין עַד שֶׁיְּהוּ שְׁנֵיהֶם זוֹמְמִין, אַף שְׁלשָׁה אֵינָן נֶהֱרָגִין עַד שֶׁיִּהְיוּ שְׁלָשְׁתָּן זוֹמְמִין. וּמִנַּיִן אֲפִלּוּ מֵאָה, תַּלְמוּד לוֹמַר, עֵדִים. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, לֹא בָא הַשְּׁלִישִׁי אֶלָּא לְהַחְמִיר עָלָיו וְלַעֲשׂוֹת דִּינוֹ כַיּוֹצֵא בָאֵלּוּ. וְאִם כֵּן עָנַשׁ הַכָּתוּב לַנִּטְפָּל לְעוֹבְרֵי עֲבֵרָה כְעוֹבְרֵי עֲבֵרָה, עַל אַחַת כַּמָּה וְכַמָּה יְשַׁלֵּם שָׂכָר לַנִּטְפָּל לְעוֹשֵׂי מִצְוָה כְעוֹשֵׂי מִצְוָה:
(Powtórzonego Prawa 17: 6): „Na podstawie słowa dwóch świadków lub trzech świadków umarły będzie skazany na śmierć”. Jeśli świadectwo opiera się na dwóch, dlaczego Pismo wskazuje na trzy? Aby porównać trzy do dwóch, a mianowicie. Tak jak trzy mogą renderować dwa, zomemin, tak dwa mogą renderować trzy, zomemin. I skąd mamy [że dwóch może uczynić zomemin] nawet sto? Od (tamże): „świadkowie” (tj. Dowolna liczba). R. Szimon mówi: Tak jak dwóch nie zostaje zabitych, dopóki oboje nie zostaną uznani za zomemin [jest napisane (tamże 19:18): „A oto świadek fałszywy”, o którym mistrz powiedział: Gdziekolwiek ” Świadek ”jest napisane, rozumie się dwóch (świadków), chyba że wyraźnie określono„ jeden ”], więc trzech nie zostaje zabitych, dopóki trzech nie stanie się zomeminami. [Dzieje się tak, jeśli każdy zeznaje natychmiast po zakończeniu zeznań drugiego. Ale jeśli dwóch zaświadcza, a po jakimś czasie inni to robią, to są to dwa różne zestawy świadków pod każdym względem.] A skąd mamy (że tak jest) nawet setkę? Od: „świadkowie”. R. Akiva mówi: Trzeci (tj. „Trzech świadków”) przychodzi tylko po to, aby (powiedzieć nam, abyśmy) byli wobec niego surowi i zrównał jego osąd z oceną innych, [ten nie mówi: Ponieważ nawet bez trzeciego, świadectwo (innych) będzie trwać, osąd Hazamy nie powinien odnosić się do niego. Ten werset informuje nas (że tak nie jest), że on również jest osądzony.]. Jeśli Pismo Święte w ten sposób ukarało pomocników przestępców jako samych przestępców, o ileż bardziej będzie to nagradzane pomocników dokonujących micwy, tak jak sami sprawcy micwy! [Albowiem „Jego miara dobra jest większa niż miara kary”].