Odniesienie do Ketuwot 2:5
הָאִשָּׁה שֶׁאָמְרָה אֵשֶׁת אִישׁ הָיִיתִי וּגְרוּשָׁה אָנִי, נֶאֱמֶנֶת, שֶׁהַפֶּה שֶׁאָסַר הוּא הַפֶּה שֶׁהִתִּיר. וְאִם יֵשׁ עֵדִים שֶׁהָיְתָה אֵשֶׁת אִישׁ וְהִיא אוֹמֶרֶת גְּרוּשָׁה אָנִי, אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת. אָמְרָה נִשְׁבֵּיתִי וּטְהוֹרָה אָנִי, נֶאֱמֶנֶת, שֶׁהַפֶּה שֶׁאָסַר הוּא הַפֶּה שֶׁהִתִּיר. וְאִם יֵשׁ עֵדִים שֶׁנִּשְׁבֵּית וְהִיא אוֹמֶרֶת טְהוֹרָה אָנִי, אֵינָהּ נֶאֱמֶנֶת. וְאִם מִשֶּׁנִּשֵּׂאת בָּאוּ עֵדִים, הֲרֵי זוֹ לֹא תֵצֵא:
Jeśli kobieta mówi: Byłam mężatką, ale rozwiodłam się, uważa się, że „usta, które zakazują, są ustami, które pozwalają”. A jeśli są świadkowie, że była mężatką, a ona mówi: byłam rozwiedziona, nie wierzy się jej. Jeśli powiedziała: zostałam wzięta do niewoli, ale jestem czysta (tj. Nie zostałam zmuszona), uważa się ją (poślubić Coheina), ponieważ „usta, które zakazują, są ustami, które pozwalają”. A jeśli są świadkowie, że została wzięta do niewoli, a ona mówi: Jestem czysty, nie wierzy się jej. A jeśli po ślubie przyszli świadkowie, nie odchodzi. [Nie żeby faktycznie była mężatką; ale jeśli po tym, jak pozwolono jej wyjść za mąż, przyszli świadkowie i zeznali, że została uprowadzona, ona nie „zostawia” swojego pierwszego zezwolenia i może wyjść za mąż ab initio. Ale jeśli przyszli świadkowie, że została skalana, nawet jeśli miała kilkoro dzieci, odchodzi.]