Odniesienie do Ketuwot 2:4

זֶה אוֹמֵר זֶה כְתַב יָדִי וְזֶה כְתַב יָדוֹ שֶׁל חֲבֵרִי, וְזֶה אוֹמֵר זֶה כְתַב יָדִי וְזֶה כְתַב יָדוֹ שֶׁל חֲבֵרִי, הֲרֵי אֵלּוּ נֶאֱמָנִין. זֶה אוֹמֵר זֶה כְתַב יָדִי וְזֶה אוֹמֵר זֶה כְתַב יָדִי, צְרִיכִים לְצָרֵף עִמָּהֶם אַחֵר, דִּבְרֵי רַבִּי. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵינָן צְרִיכִין לְצָרֵף עִמָּהֶם אַחֵר, אֶלָּא נֶאֱמָן אָדָם לוֹמַר זֶה כְתַב יָדִי:

Jeśli ktoś powie: To jest mój podpis, a to jest podpis mojego przyjaciela; a drugi mówi: To jest mój podpis, a to jest podpis mojego przyjaciela, wierzy się, [jest dwóch świadków na każdy podpis]. Jeśli jeden mówi: To jest mój podpis, a drugi mówi: To jest mój podpis, muszą dołączyć do innego (świadka). [Bo oni świadczą o swoim podpisie, a nie o manah (kwocie) czynu, a każdy podpis wymaga dwóch świadków]. To są słowa Rebbi. A mędrcy mówią: Nie muszą się z nimi łączyć, ale uważa się, że człowiek powie: To jest mój podpis. [Bo oni świadczą o manah czynu, a kiedy każdy mówi: To jest mój podpis, jest dwóch świadków mana czynu. Halacha jest zgodna z mędrcami.]

Poznaj odniesienie do Ketuwot 2:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.