Odniesienie do Arachin 8:3
אָמַר אֶחָד, הֲרֵי הִיא שֶׁלִּי בְעֶשְׂרִים וְאַחַת, הַבְּעָלִים נוֹתְנִים עֶשְׂרִים וְשֵׁשׁ. בְּעֶשְׂרִים וּשְׁתַּיִם, הַבְּעָלִים נוֹתְנִים עֶשְׂרִים וְשֶׁבַע. בְּעֶשְׂרִים וְשָׁלשׁ, הַבְּעָלִים נוֹתְנִים עֶשְׂרִים וּשְׁמֹנֶה. בְּעֶשְׂרִים וְאַרְבַּע, הַבְּעָלִים נוֹתְנִים תִּשְׁעָה וְעֶשְׂרִים. בַּחֲמִשָּׁה וְעֶשְׂרִים, הַבְּעָלִים נוֹתְנִים שְׁלֹשִׁים, שֶׁאֵין מוֹסִיפִין חֹמֶשׁ עַל עִלּוּיוֹ שֶׁל זֶה. אָמַר אֶחָד, הֲרֵי הִיא שֶׁלִּי בְּעֶשְׂרִים וָשֵׁשׁ, אִם רָצוּ הַבְּעָלִים לִתֵּן שְׁלֹשִׁים וְאֶחָד וְדִינָר, הַבְּעָלִים קוֹדְמִים. וְאִם לָאו, אוֹמְרִים, הִגִּיעָתְךָ:
Gdyby ktoś powiedział: „ Kupię go za dwadzieścia jeden selaim ”, to właściciele muszą dać dwadzieścia sześć. [Jeśli ktoś powiedział] „Dwadzieścia dwa”, właściciele muszą dać dwadzieścia siedem. „Dwadzieścia trzy”, właściciele muszą dać dwadzieścia osiem. „Dwadzieścia cztery”, właściciele muszą dać dwadzieścia dziewięć. „Dwadzieścia pięć”, właściciele muszą dać trzydzieści. Nie muszą bowiem dodawać jednej piątej do tego, co inni oferują więcej. Gdyby ktoś powiedział: „Kupię go za dwadzieścia sześć”, jeśli właściciele chcą dać trzydzieści jeden i dodatkowy dinar , właściciel jest pierwszy. A jeśli nie, mówimy drugiemu: „Stało się twoje”.