Miszna do Ukcin 2:6
בֵּיצָה מְגֻלְגֶּלֶת, עַד שֶׁיָּגוֹס. וּשְׁלוּקָה, עַד שֶׁיְּרַסֵּס. עֶצֶם שֶׁיֶּשׁ בּוֹ מֹחַ, חִבּוּר, עַד שֶׁיְּרַסֵּס. הָרִמּוֹן שֶׁפְּרָדוֹ, חִבּוּר עַד שֶׁיַּקִּישׁ עָלָיו בְּקָנֶה. כַּיּוֹצֵא בוֹ, שְׁלַל הַכּוֹבְסִין וְהַבֶּגֶד שֶׁהוּא תָפוּר בְּכִלְאַיִם, חִבּוּר, עַד שֶׁיַּתְחִיל לְהַתִּיר:
[Skorupa] ugotowanego jajka [w odniesieniu do jajka jest uważana za połączenie], dopóki się go nie rozbije. To z jajka na twardo [jest uważane za połączenie], dopóki go nie zmiażdży. Uważa się, że kość zawierająca szpik jest połączeniem [między kością a szpikiem], dopóki się go nie zmiażdży. Oddzielony granat uważany jest za połączenie [między nasionami a skórką], dopóki nie uderzy się go patykiem [aby poluzować nasiona]. Podobnie, luźne szwy praczy [którzy zszywali razem pranie, aby się nie zgubili] lub ubranie, które zostało zszyte razem z kilajimem [produkt zabronionego krzyżowania lub pracy niektórych zwierząt ze sobą, zszywanie razem pewnych rośliny lub przeplatanie pewnych włókien] jest uważane za połączenie, dopóki nie zacznie się ich rozbierać.