Miszna do Menachot 7:3
הַשּׁוֹחֵט אֶת הַתּוֹדָה בִּפְנִים, וְלַחְמָהּ חוּץ לַחוֹמָה, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ עַד שֶׁלֹּא קָרְמוּ בַתַּנּוּר, וַאֲפִלּוּ קָרְמוּ כֻלָּן חוּץ מֵאַחַד מֵהֶן, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ חוּץ לִזְמַנָּהּ וְחוּץ לִמְקוֹמָהּ, קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ וְנִמְצֵאת טְרֵפָה, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם. שְׁחָטָהּ וְנִמְצֵאת בַּעֲלַת מוּם, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, קָדָשׁ, וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, לֹא קָדַשׁ. שְׁחָטָהּ שֶׁלֹּא לִשְׁמָהּ, וְכֵן אֵיל הַמִּלוּאִים וְכֵן שְׁנֵי כִבְשֵׂי עֲצֶרֶת שֶׁשְּׁחָטָן שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, לֹא קָדַשׁ הַלָּחֶם:
Jeśli ktoś zabił ofiarę dziękczynną wewnątrz [dziedzińca świątyni], podczas gdy jej chleb znajdował się poza murem, chleb nie zostanie uświęcony. Jeśli zabił [ofiarę dziękczynną] zanim [bochenki] uformowały skorupę w piecu, lub nawet gdyby wszystkie [chleby] z wyjątkiem jednego uformowały skórkę, chleb nie zostałby uświęcony. Jeśli zabił [ofiarę dziękczynienia] poza jego [wyznaczonym] czasem lub poza jego [wyznaczonym] miejscem, chleb jest uświęcony. Jeśli zabił [ofiarę dziękczynienia] i okazało się, że jest to trefah [zwierzę w śmiertelnym stanie, w którym umrze w ciągu jednego roku], chleb nie zostanie uświęcony. Jeśli zabił [ofiarę dziękczynną] i okazało się, że ma skazę [która dyskwalifikuje ją jako ofiarę], rabin Eliezer mówi, że [chleb jest] uświęcony; Mędrcy mówią, że [chleb] nie jest uświęcony. Jeśli zabił [zwierzę], ale nie dla niego samego - i podobnie [w odniesieniu do] barana z ceremonii poświęcenia lub dwóch baranek Szawuot zabitych nie dla nich - chleb nie zostanie uświęcony.