Midrasz do Berachot 3:5
הָיָה עוֹמֵד בַּתְּפִלָּה, וְנִזְכַּר שֶׁהוּא בַעַל קְרִי, לֹא יַפְסִיק, אֶלָּא יְקַצֵּר. יָרַד לִטְבֹּל, אִם יָכוֹל לַעֲלוֹת וּלְהִתְכַּסּוֹת וְלִקְרוֹת עַד שֶׁלֹּא תָנֵץ הַחַמָּה, יַעֲלֶה וְיִתְכַּסֶּה וְיִקְרָא. וְאִם לָאו, יִתְכַּסֶּה בַמַּיִם וְיִקְרָא. אֲבָל לֹא יִתְכַּסֶּה, לֹא בַמַּיִם הָרָעִים וְלֹא בְמֵי הַמִּשְׁרָה, עַד שֶׁיַּטִּיל לְתוֹכָן מָיִם. וְכַמָּה יַרְחִיק מֵהֶם וּמִן הַצּוֹאָה, אַרְבַּע אַמּוֹת:
Jeśli w środku tefillah (shemoneh esreh) przypomniał sobie, że doświadczył wylewu nasienia, nie powinien przerywać [swojej modlitwy całkowicie], ale powinien skrócić [każde błogosławieństwo]. Gdyby zszedł na dół, żeby się zanurzyć—jeśli może podejść, okryć się i wyrecytować Szemę przed wschodem słońca, powinien to zrobić. [Albowiem Vatikini (wyjątkowo pobożni) domagają się od siebie zakończenia tego o wschodzie słońca, jest napisane (Psalm 72: 5): „Będą Cię bać się słońca”]. A jeśli nie, powinien okryć się wodę i recytuj. [I tylko w mętnej wodzie, gdzie jego nagość nie jest odsłonięta, ale nie w czystej wodzie.] Ale nie powinien okrywać się złą [tj. Brudną] wodą, ani wodą rozmiękczającą [wodą, w której nasączono len], dopóki osłabia to. [Czegoś tu brakuje. Należy to rozumieć w ten sposób: „I nie powinien recytować tego w pobliżu moczu, dopóki go nie rozcieńczy”. Ilość wody do rozcieńczenia pojedynczego wydzieliny pisuaru jest rewizją.] I jak daleko należy się od niej odsunąć [z nierozcieńczonego moczu] i z kału ”Cztery łokcie. [I tylko wtedy, gdy jest obok niego lub za nim; ale jeśli jest przed nim, musi się odsunąć, aż zniknie z pola widzenia.]