Mesorat%20hashas do Szewuot 4:7

מַשְׁבִּיעַ אֲנִי עֲלֵיכֶם אִם לֹא תָבֹאוּ וּתְעִידוּנִי שֶׁאֲנִי כֹהֵן, שֶׁאֲנִי לֵוִי, שֶׁאֵינִי בֶן גְּרוּשָׁה, שֶׁאֵינִי בֶן חֲלוּצָה, שֶׁאִישׁ פְּלוֹנִי כֹהֵן, שֶׁאִישׁ פְּלוֹנִי לֵוִי, שֶׁאֵינוֹ בֶן גְּרוּשָׁה, שֶׁאֵינוֹ בֶן חֲלוּצָה, שֶׁאָנַס אִישׁ פְּלוֹנִי אֶת בִּתּוֹ, וּפִתָּה אֶת בִּתּוֹ, וְשֶׁחָבַל בִּי בְנִי, וְשֶׁחָבַל בִּי חֲבֵרִי, וְשֶׁהִדְלִיק גְּדִישִׁי בְשַׁבָּת, הֲרֵי אֵלּוּ פְטוּרִין:

"Błagam cię, jeśli nie przyjdziesz i nie zaświadczysz za mnie, że jestem Coheinem, że jestem lewitą, że nie jestem synem rozwódki, że nie jestem synem chaluca, że ​​ten człowiek jest Cohein, że ten człowiek jest Lewitą, że nie jest synem rozwódki, że nie jest synem chaluca "[nie są oni odpowiedzialni. Świadkowie bowiem nie ponoszą odpowiedzialności, chyba że zaprzeczą (świadome zeznania) w odniesieniu do czegoś, co wiąże się z roszczeniem pieniężnym.], „Że ten człowiek zachwycił lub uwiódł córkę tego człowieka” [„jego córka” odnosi się do „ten człowiek jest Coheinem itp.” (powyżej). Albo może odnosić się do córki mężczyzny, o którym mówiono do tej pory. Nie ponoszą odpowiedzialności, ponieważ konieczne jest, aby oni (świadkowie) wysłuchali tego od powoda. Gemara interpretuje to jako przykład przyjścia z pełnomocnictwem (harsha'ah). Gdyby chodziło o roszczenie o inne pieniądze, byliby odpowiedzialni. Jesteśmy tutaj poinformowani, że ten, któremu przyznano harsha'ah, nie jest tutaj uważany za wnioskodawcę, tak jak ogólnie jest. Ponieważ ponieważ żądane pieniądze nigdy nie były w jego (powoda) ręce, nie może on napisać na nich harsha'ah.], „Że mój syn mnie zranił” [Nie ponoszą odpowiedzialności, ponieważ gdyby zeznawali, byłby odpowiedzialny na śmierć, a nie na zapłatę pieniężną], lub „że mój sąsiad zranił mnie lub podpalił moje snopy w szabat”, nie ponoszą odpowiedzialności [gdyż obaj podlegają śmierci, a nie pieniężnej].

Poznaj mesorat%20hashas do Szewuot 4:7. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.