Liturgy do Sukka 5:5

אֵין פּוֹחֲתִין מֵעֶשְׂרִים וְאַחַת תְּקִיעוֹת בַּמִּקְדָּשׁ, וְאֵין מוֹסִיפִין עַל אַרְבָּעִים וּשְׁמֹנֶה. בְּכָל יוֹם הָיוּ שָׁם עֶשְׂרִים וְאַחַת תְּקִיעוֹת בַּמִּקְדָּשׁ, שָׁלשׁ לִפְתִיחַת שְׁעָרִים, וְתֵשַׁע לְתָמִיד שֶׁל שַׁחַר, וְתֵשַׁע לְתָמִיד שֶׁל בֵּין הָעַרְבָּיִם. וּבַמּוּסָפִין הָיוּ מוֹסִיפִין עוֹד תֵּשַׁע. וּבְעֶרֶב שַׁבָּת הָיוּ מוֹסִיפִין עוֹד שֵׁשׁ, שָׁלשׁ לְהַבְטִיל הָעָם מִמְּלָאכָה, וְשָׁלשׁ לְהַבְדִּיל בֵּין קֹדֶשׁ לְחֹל. עֶרֶב שַׁבָּת שֶׁבְּתוֹךְ הֶחָג הָיוּ שָׁם אַרְבָּעִים וּשְׁמֹנֶה, שָׁלשׁ לִפְתִיחַת שְׁעָרִים, שָׁלשׁ לַשַּׁעַר הָעֶלְיוֹן, וְשָׁלשׁ לַשַּׁעַר הַתַּחְתּוֹן, וְשָׁלשׁ לְמִלּוּי הַמַּיִם, וְשָׁלשׁ עַל גַּבֵּי מִזְבֵּחַ, תֵּשַׁע לְתָמִיד שֶׁל שַׁחַר, וְתֵשַׁע לְתָמִיד שֶׁל בֵּין הָעַרְבַּיִם, וְתֵשַׁע לַמּוּסָפִין, שָׁלשׁ לְהַבְטִיל אֶת הָעָם מִן הַמְּלָאכָה, וְשָׁלשׁ לְהַבְדִּיל בֵּין קֹדֶשׁ לְחֹל:

W Świątyni ma być nie mniej niż dwadzieścia jeden tekiothów i nie więcej niż czterdzieści osiem. Każdego dnia w świątyni znajdowało się dwadzieścia jeden tekiotów: trzy przy otwarciu bram [Kiedy bramy azary zostały otwarte, wysadzili tekiah, teruah, tekiah (które są uważane za „trzy tekioth”)], dziewięć na morning tamid [Kiedy lali tamidowe libacje, śpiewali Lewici. Przerwały trzy razy, a za każdą przerwę Cohanim dmuchał tekiah, teruah, tekiah—stąd dziewięć tekioth.] i dziewięć po południu tamid. Na mussafin dodawali kolejnych dziewięć, aw przeddzień szabatu dodawali kolejne sześć: trzy, aby (zasygnalizować) ludziom, żeby przestali pracować: [pierwszy, dla ludzi na polach; druga dotyczy usuwania okiennic i zamykania sklepów; trzecia dotyczy usuwania (jedzenia z ognia), przechowywania ciepłych potraw i zapalania świec szabasowych], a trzy - oddzielania świętych od profanum. [Po pierwszym tekioth czekał tyle czasu, ile zajmuje upieczenie małej ryby i dmuchnięcie: tekiah, teruah, tekiah—te ostatnie trzy tekiot, aby ogłosić nadejście szabatu.] W szabat w środku święta (Sukkot) było czterdzieści osiem (tekiot): trzy przy otwarciu bram [azary, jak we wszystkich dni], trzech przy górnej bramie, [jak wspomniano powyżej (5: 4): „Dwóch kapłanów stało w górnej bramie… Gdy kogut zapiał, dmuchali: tekiah, teruah, tekiah”], trzech przy dolnej gate, [jak dowiedzieliśmy się powyżej: „Kiedy dotarli do azary, dmuchnęli: tekiah, teruah, tekiah i wyciągali tekiah, aż dotarli do dolnej bramy”. Jak nauczano: „Dmuchali, idąc, aż dotarli do dolnej bramy”—stąd: „trzech przy dolnej bramie”. (Trzy z dziesiątego wejścia nie są liczone, ta tanna trzymająca R. Eliezera b. Yaakova, który mówi, że nie dmuchali przy dziesiątym wzniesieniu.)], Trzy przy napełnianiu wody [Po narysowaniu jej i przyszedł do azary przez Bramę Wodną, ​​dmuchnęli: tekiah, teruah, tekiah.], trzy „na ołtarzu” [(tamże 4: 5): „Postawili ich po bokach ołtarza… Dmuchali : tekiah, teruah, tekiah. " Nasza tanna nie odwołuje się tutaj do przypadku, gdy wigilia Pesach wypadła w szabat. (Ponieważ ofiara Pesach jest ubijana w trzech grupach i było tam wiele tekioth.) (Jednak on tego nie przytacza), ponieważ nie jest tak powszechne, aby wigilię Pesach przypadało w szabat. Jeśli chodzi o naszą naukę: „Nie ma być więcej niż czterdzieści osiem (tekioth)”—niekoniecznie. Bo kiedy Pesach eve wypada w szabat, czasami jest ich aż pięćdziesiąt siedem tekioth.], Dziewiąta rano tamid, dziewiąta popołudniowa tamid, dziewięć w mussafin, trzy, aby (zasygnalizować) ludziom, aby przestali pracować i trzy, aby oddzielić święte od profanum.

Poznaj liturgy do Sukka 5:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.