Halakhah do Nedarim 4:5

הַמֻּדָּר הֲנָאָה מֵחֲבֵרוֹ לִפְנֵי שְׁבִיעִית, לֹא יוֹרֵד לְתוֹךְ שָׂדֵהוּ, וְאֵינוֹ אוֹכֵל מִן הַנּוֹטוֹת. וּבַשְּׁבִיעִית אֵינוֹ יוֹרֵד לְתוֹךְ שָׂדֵהוּ, אֲבָל אוֹכֵל הוּא מִן הַנּוֹטוֹת. נָדַר הֵימֶנּוּ מַאֲכָל לִפְנֵי שְׁבִיעִית, יוֹרֵד לְתוֹךְ שָׂדֵהוּ, וְאֵינוֹ אוֹכֵל מִן הַפֵּרוֹת. וּבַשְּׁבִיעִית, יוֹרֵד וְאוֹכֵל:

Jeśli ktoś przyniesie korzyść swojemu przyjacielowi przed szewitem (rok szabatowy), nie może zejść na swoje pole i nie może jeść z nototh [owoców wiszących (notin) poza sadem]. To znaczy, nie może schodzić na swoje pole, ale może jeść z nota. [Nawet jeśli Tora uczyniła owoce szewiita hefkera (bez właściciela), nie uczyniła samej ziemi cięższą i obawiamy się, że kiedy nie je owoców, może pozostać i pozostać na polu i czerpać radość z samego pola, która nie jest trudniejsza.] Jeśli złożył „pożywienie” przed szewiitem, może zejść na swoje pole, ale nie może jeść owoców. A w szewi może zejść i zjeść.

Poznaj halakhah do Nedarim 4:5. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.