Halakhah do Makkot 3:12
כֵּיצַד מַלְקִין אוֹתוֹ, כּוֹפֵת שְׁתֵּי יָדָיו עַל הָעַמּוּד הֵילָךְ וְהֵילָךְ, וְחַזַּן הַכְּנֶסֶת אוֹחֵז בִּבְגָדָיו, אִם נִקְרְעוּ נִקְרָעוּ, וְאִם נִפְרְמוּ נִפְרָמוּ, עַד שֶׁהוּא מְגַלֶּה אֶת לִבּוֹ. וְהָאֶבֶן נְתוּנָה מֵאַחֲרָיו, חַזַּן הַכְּנֶסֶת עוֹמֵד עָלֶיהָ. וּרְצוּעָה שֶׁל עֵגֶל בְּיָדוֹ, כְּפוּלָה אֶחָד לִשְׁנַיִם וּשְׁנַיִם לְאַרְבָּעָה, וּשְׁתֵּי רְצוּעוֹת עוֹלוֹת וְיוֹרְדוֹת בָּהּ:
Jak on jest oczarowany? Jego dwie ręce są przywiązane po obu stronach do słupa [utkniętego w ziemi i wystarczająco wysoko, by się na nim oprzeć], a paciorek zgromadzenia [zastępca bet-din] chwyta jego szaty. Jeśli są rozdarte, są rozdarte; a jeśli są rozdarte [w szwie], są rozdarte—dopóki nie odsłoni swego serca. A za nim kładzie się kamień [ten, który ma zostać uderzony]. Pocisk zgromadzenia stoi na nim z rzemieniem cielęcia w ręku [jest napisane (Powtórzonego Prawa 25: 3): „Czterdziestu uderzy go , "a następnie (4):" Nie będziesz zakładać kagańca wółowi podczas jego młócenia. "], podwojony, jeden do dwóch i dwa do czterech [tj. cztery rzemienie przyszyte jeden na drugim] i dwa [cienkie] rzemienie osła, biegnąc przez niego w górę iw dół [jako opaska na siodło. Uzasadnienie: Jest napisane (Iz 1: 3): „Wół zna swego właściciela, a osioł - żłób swojego pana”. Święty Błogosławiony On powiedział: „Niech ten (osioł), który rozpoznaje szopkę swego pana, przyjdzie i wymierzy karę temu, który nie rozpoznał szopki swego Mistrza”].