Halakhah do Gittin 2:5
הַכֹּל כְּשֵׁרִין לִכְתֹּב אֶת הַגֵּט, אֲפִלּוּ חֵרֵשׁ, שׁוֹטֶה וְקָטָן. הָאִשָּׁה כוֹתֶבֶת אֶת גִּטָּהּ, וְהָאִישׁ כּוֹתֵב אֶת שׁוֹבְרוֹ, שֶׁאֵין קִיּוּם הַגֵּט אֶלָּא בְחוֹתְמָיו. הַכֹּל כְּשֵׁרִין לְהָבִיא אֶת הַגֵּט, חוּץ מֵחֵרֵשׁ, שׁוֹטֶה וְקָטָן וְסוּמָא וְנָכְרִי:
Wszyscy są gotowi napisać coś, nawet głuchoniemi, imbecyl i nieletni. [To pod warunkiem, że nad nim stanie dorosły i powie: „Napisz to w imieniu tego człowieka”. Ale goj lub niewolnik, nawet jeśli stoi nad nim dorosły, nie powinni pisać get ab initio, ponieważ są niezależnymi intelektami i działają we własnym imieniu; więc nawet jeśli dorosły każe im napisać to dla kogoś innego, piszą to sami. A jeśli Goj lub niewolnik wypisze list of the get, a wiedzący Izraelita napisze list— imię mężczyzny i kobiety oraz data, wszystkie wymagają liszmy (konkretny zamiar) —otrzymanie jest ważne. Podobnie, głuchoniemy, imbecyl i nieletni, którzy zgodnie z naszą Miszną są zdolni do napisania geta, są zdolni tylko w odniesieniu do tofu, ale w odniesieniu do tartu nie jest on ważny, chyba że napisane przez świadomego, dorosłego Izraelitę.] Kobieta może napisać do niej get, a mężczyzna może napisać pokwitowanie (zapłaty kethuba). Bo get działa tylko za pośrednictwem jego sygnatariuszy. Wszyscy są zdolni do sprowadzenia zdobyczy, z wyjątkiem głuchoniemego, imbecyla i nieletniego, [którym brakuje samodzielnego intelektu], niewidomego [Nie ma kwalifikacji, aby sprowadzić zdobycz z zagranicy, nie będąc w stanie powiedzieć: „Przede mną było napisane, a przede mną podpisane”. Ale żeby sprowadzić dostawcę do Eretz Yisrael, gdzie nie musi mówić: „To było napisane przede mną i przede mną podpisane”— lub nawet za granicą, jeśli otrzymanie jest potwierdzone przez jej sygnatariuszy lub być posłańcem kobiety, aby otrzymać jej —dla nich wszystkich ślepy jest odpowiedni] i poganin. [Albowiem nie jest on objęty Prawem Gittin i Kiddushin (małżeństwa). A na obszarze, gdzie on sam nie jest włączony, nie może służyć jako posłaniec dla kogoś innego.]