Halakhah do Berachot 6:6
הָיוּ יוֹשְׁבִין לֶאֱכֹל, כָּל אֶחָד וְאֶחָד מְבָרֵךְ לְעַצְמוֹ. הֵסֵבּוּ, אֶחָד מְבָרֵךְ לְכֻלָּן. בָּא לָהֶם יַיִן בְּתוֹךְ הַמָּזוֹן, כָּל אֶחָד וְאֶחָד מְבָרֵךְ לְעַצְמוֹ. לְאַחַר הַמָּזוֹן, אֶחָד מְבָרֵךְ לְכֻלָּם. וְהוּא אוֹמֵר עַל הַמֻּגְמָר, אַף עַל פִּי שֶׁאֵין מְבִיאִין אֶת הַמֻּגְמָר אֶלָּא לְאַחַר הַסְּעֻדָּה:
Gdyby usiedli do jedzenia [bez odchylania się, znak, że nie umówili się na wspólne jedzenie, ponieważ kiedy grupy ludzi postanowiły jeść razem, siadali na matach i jedli i pili, opierając się po lewej stronie], każdy błogosławi sam siebie, [nie ma „ustalonego” posiłku bez odpoczynku. Jeśli jednak powiedzieli: „Chodźmy i jedzmy chleb w tym miejscu”, nawet jeśli nie leżeli, to tak, jakby to robili i błogosławi za wszystkich; a oni też łączą się ze sobą po łaskę.] Jeśli leżeli, błogosławi za wszystkich. Gdyby przyniesiono im wino podczas posiłku, każdy błogosławi (nad winem) dla siebie [ponieważ ich gardło nie jest wolne, a leżący nie są zainteresowani błogosławieństwem, ale połykaniem tego, co jest w ich ustach. Albo może się zdarzyć, że obawiamy się ich zadławienia w odpowiedzi „Amen”.] I On błogosławi mugmar [Ten, który błogosławi łaski nad mugmar: „Który stwarza lasy korzenne”. I chociaż może być obecna osoba bardziej dostojna niż on, ponieważ zaczął od jednej (błogosławieństwo), czyni drugą], chociaż mugmar nie jest przyniesiony wcześniej niż po posiłku [po łasce, aby nie był wymóg posiłku. Jednak od kiedy zaczął te ostatnie błogosławieństwa, dopełnia je. ["Mugmar": Po posiłku mieli zwyczaj przynosić na patelnię drzewne przyprawy, aby wydobyć aromatyczny zapach.]