בַּשַּׁחַר מְבָרֵךְ שְׁתַּיִם לְפָנֶיהָ וְאַחַת לְאַחֲרֶיהָ, וּבָעֶרֶב שְׁתַּיִם לְפָנֶיהָ וּשְׁתַּיִם לְאַחֲרֶיהָ. אַחַת אֲרֻכָּה וְאַחַת קְצָרָה. מָקוֹם שֶׁאָמְרוּ לְהַאֲרִיךְ, אֵינוֹ רַשַּׁאי לְקַצֵּר. לְקַצֵּר, אֵינוֹ רַשַּׁאי לְהַאֲרִיךְ. לַחְתֹּם, אֵינוֹ רַשַּׁאי שֶׁלֹּא לַחְתֹּם. וְשֶׁלֹּא לַחְתֹּם, אֵינוֹ רַשַּׁאי לַחְתֹּם:
Rano odmawia przed nim dwa błogosławieństwa (Szema) [„yotzer” lub „ahawa”], a jedno po nim [„emeth veyatziv”]; a wieczorem odmawia przed nim dwa błogosławieństwa [„ma'ariv aravim” i ahavath olam ”] i dwa po nim [„ emeth ve'emunah ”i„ hashkiveinu ”], jedno długie, a drugie krótkie. [To odnosi się do dwa błogosławieństwa przed nim. „Yotzer lub” jest długie, otwierające się „Baruchem” i zamykane „Baruchem”, podobnie jak „ma'ariv aravim”. „Ahavah” jest krótkie i zamyka się „Baruch”, ale nie otwiera się „Baruch”]. Tam, gdzie mędrcy zalecają przedłużenie błogosławieństwa, nie wolno go skracać. Tam, gdzie zalecają skrócenie, nie wolno wydłużać. Tam, gdzie zalecają zamknięcie [z „Baruchem”], nie jest to dozwolone nie zamykać. Tam, gdzie nakazują nie zamykanie [jak w błogosławieństwach nad owocami i nad micwotą], nie wolno zamykać.