Zevachim 12
טְבוּל יוֹם וּמְחֻסַּר כִּפּוּרִים, אֵינָן חוֹלְקִים בַּקֳּדָשִׁים לֶאֱכֹל לָעָרֶב. אוֹנֵן, נוֹגֵעַ וְאֵינוֹ מַקְרִיב, וְאֵינוֹ חוֹלֵק לֶאֱכֹל לָעָרֶב. בַּעֲלֵי מוּמִין, בֵּין בַּעֲלֵי מוּמִין קְבוּעִין, בֵּין בַּעֲלֵי מוּמִין עוֹבְרִין, חוֹלְקִין וְאוֹכְלִין, אֲבָל לֹא מַקְרִיבִין. וְכֹל שֶׁאֵינוֹ רָאוּי לָעֲבוֹדָה, אֵינוֹ חוֹלֵק בַּבָּשָׂר. וְכֹל שֶׁאֵין לוֹ בַּבָּשָׂר, אֵין לוֹ בָעוֹרוֹת. אֲפִלּוּ טָמֵא בִשְׁעַת זְרִיקַת דָּמִים וְטָהוֹר בִּשְׁעַת הֶקְטֵר חֲלָבִים, אֵינוֹ חוֹלֵק בַּבָּשָׂר, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא ז), הַמַּקְרִיב אֶת דַּם הַשְּׁלָמִים וְאֶת הַחֵלֶב מִבְּנֵי אַהֲרֹן לוֹ תִהְיֶה שׁוֹק הַיָּמִין לְמָנָה:
Um Tevul Yom [uma pessoa que submersa naquele dia para purificação, mas que deve esperar o cair da noite para ser totalmente puro], e um Mechusar Kippurim [alguém que se purificou por imersão, mas ainda precisa sacrificar antes de comer de ofertas ], não receba [partes dos] sacrifícios que são comidos naquela noite. Um Onen [uma pessoa cujo parente próximo morreu, mas ainda não foi sepultado] pode tocar em [sacrifícios], mas pode não oferecer [eles] e não recebe porções para comer naquela noite. Os padres manchados recebem porções e podem comer [carne de sacrifício, independentemente] de suas manchas serem permanentes ou temporárias. No entanto, [sacerdotes manchados] não podem oficiar [ao oferecer sacrifícios]. Quem é impróprio para realizar o serviço [do templo] não recebe [uma porção] de carne para comer, e quem não recebe [uma porção] de carne não recebe [uma porção] dos couros. [Se um padre] estava impuro no momento em que o sangue era derramado [no altar], ele não recebe [uma porção] da carne, mesmo que se tornasse puro quando as gorduras fossem queimadas, como diz (Levítico 7 : 33) "Ele entre os filhos de Aharon, que oferece o sangue dos Shelamim [uma oferta cujas várias partes são consumidas por seus donos, os Kohanim e o fogo no altar] e a gordura recebe a coxa direita por uma porção".
כֹּל שֶׁלֹּא זָכָה הַמִּזְבֵּחַ בִּבְשָׂרָהּ, לֹא זָכוּ הַכֹּהֲנִים בְּעוֹרָהּ, שֶׁנֶּאֱמַר (שם), עֹלַת אִישׁ, עוֹלָה שֶׁעָלְתָה לְאִישׁ. עוֹלָה שֶׁנִּשְׁחֲטָה שֶׁלֹּא לִשְׁמָהּ, אַף עַל פִּי שֶׁלֹּא עָלְתָה לַבְּעָלִים, עוֹרָהּ לַכֹּהֲנִים. אֶחָד עוֹלַת הָאִישׁ וְאֶחָד עוֹלַת הָאִשָּׁה, עוֹרוֹתֵיהֶן לַכֹּהֲנִים:
[Se] o altar não recebeu os direitos à carne [de um sacrifício], os sacerdotes não recebem seu esconderijo, como diz (Levítico 7: 8) " Olah de qualquer homem [uma oferta que é totalmente queimada]" - deve ser um Olah que foi trazido para um homem. [Se] uma Olah não foi abatida por si mesma, sua pele [é dada] aos sacerdotes, mesmo que ela não cumpra a [obrigação] de seu dono. As peles de uma Olah [trazida por] um homem e de uma Olah [trazida por] uma mulher [são dadas] aos sacerdotes.
עוֹרוֹת קָדָשִׁים קַלִּים לַבְּעָלִים, וְעוֹרוֹת קָדְשֵׁי קָדָשִׁים לַכֹּהֲנִים. קַל וָחֹמֶר, מָה אִם עוֹלָה, שֶׁלֹּא זָכוּ בִבְשָׂרָהּ, זָכוּ בְעוֹרָהּ, קָדְשֵׁי קָדָשִׁים, שֶׁזָּכוּ בִבְשָׂרָהּ, אֵינוֹ דִין שֶׁיִּזְכּוּ בְעוֹרָהּ. אֵין מִזְבֵּחַ יוֹכִיחַ, שֶׁאֵין לוֹ עוֹר מִכָּל מָקוֹם:
As peles de Kodashim Kalim [sacrifícios de menor grau de santidade. Eles podem ser massacrados em qualquer lugar do pátio do templo e consumidos por quase qualquer pessoa, em qualquer lugar de Jerusalém] [são dados] aos seus proprietários, mas as peles de Kodshai Kodashim [sacrifícios do mais alto grau de santidade. Eles podem ser abatidos apenas no canto noroeste do altar, e consumidos somente dentro do complexo do Templo por sacerdotes, ou queimados inteiramente] [são dados] aos sacerdotes. [Isso pode ser demonstrado através de] um Kal Vachomer [ a fortiori raciocínio]: Se [os padres], que não têm direito à carne de uma Olah , têm direito a seu esconderijo, não é lógico que eles devam ter direito à carne? esconde [outros] sacrifícios de Kodshai Kodashim [considerando] que eles têm direito à sua carne? [E] o altar não pode provar [de outra maneira] porque nunca [recebe] qualquer esconderijo.
כָּל הַקֳּדָשִׁים שֶׁאֵרַע בָּהֶם פְּסוּל קֹדֶם לְהֶפְשֵׁטָן, אֵין עוֹרוֹתֵיהֶם לַכֹּהֲנִים. לְאַחַר הֶפְשֵׁטָן, עוֹרוֹתֵיהֶם לַכֹּהֲנִים. אָמַר רַבִּי חֲנִינָא סְגָן הַכֹּהֲנִים, מִיָּמַי לֹא רָאִיתִי עוֹר יוֹצֵא לְבֵית הַשְּׂרֵפָה. אָמַר רַבִּי עֲקִיבָא, מִדְּבָרָיו לָמַדְנוּ, שֶׁהַמַּפְשִׁיט אֶת הַבְּכוֹר וְנִמְצָא טְרֵפָה, שֶׁיֵּאוֹתוּ הַכֹּהֲנִים בְּעוֹרוֹ. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵין לֹא רָאִינוּ רְאָיָה, אֶלָּא יוֹצֵא לְבֵית הַשְּׂרֵפָה:
Se um sacrifício se torna inválido antes de ser esfolado, sua pele não é [dada] aos sacerdotes; [se tornou inválido] depois de esfolado, sua pele é [dada] aos sacerdotes. O rabino Chanina Segan HaKohanim disse: Na minha vida, nunca vi um esconderijo [ser retirado] [dos arredores do templo] ser queimado. O rabino Akiva disse: A partir de sua declaração, aprendemos que [se] pelamos uma Bechor [oferta primogênita] que [era] então considerada um Terefah [um animal com uma condição mortal que morreria dentro de um ano], os sacerdotes ainda deveriam se beneficiar de sua pele. E os Sábios dizem: [A afirmação de] "nunca vimos" não é prova; antes [a pele] sai para o lugar da queima.
פָּרִים הַנִּשְׂרָפִים וּשְׂעִירִים הַנִּשְׂרָפִים, בִּזְמַן שֶׁהֵם נִשְׂרָפִין כְּמִצְוָתָן, נִשְׂרָפִין בְּבֵית הַדֶּשֶׁן וּמְטַמְּאִין בְּגָדִים. וְאִם אֵינָן נִשְׂרָפִין כְּמִצְוָתָן, נִשְׂרָפִין בְּבֵית הַבִּירָה וְאֵינָם מְטַמְּאִין בְּגָדִים:
Os touros que são queimados [inteiramente] e as cabras que são queimadas [inteiramente] - quando são queimados adequadamente, são queimados no lugar de cinzas [fora de Jerusalém] e tornam impuras as roupas [usadas por quem as queima] impuras . Se essas [ofertas] não são queimadas adequadamente [mas se tornam inválidas], elas são queimadas no Beit HaBirah [no Monte do Templo] e não tornam as roupas impuras.
הָיוּ סוֹבְלִין אוֹתָם בְּמוֹטוֹת. יָצְאוּ הָרִאשׁוֹנִים חוּץ לְחוֹמַת הָעֲזָרָה וְהָאַחֲרוֹנִים לֹא יָצְאוּ, הָרִאשׁוֹנִים מְטַמְּאִין בְּגָדִים, וְהָאַחֲרוֹנִים אֵינָן מְטַמְּאִין בְּגָדִים, עַד שֶׁיֵּצֵאוּ. יָצְאוּ אֵלּוּ וָאֵלּוּ, אֵלּוּ וָאֵלּוּ מְטַמְּאִין בְּגָדִים. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אֵלּוּ וָאֵלּוּ אֵינָן מְטַמְּאִין בְּגָדִים, עַד שֶׁיִּצַּת הָאוּר בְּרֻבָּן. נִתַּךְ הַבָּשָׂר, אֵין הַשּׂוֹרֵף מְטַמֵּא בְגָדִים:
Eles carregavam os [touros e cabras] em postes. Depois que os primeiros [os homens da frente] passam pelas paredes do pátio e os traseiros [ainda] não [atravessam as paredes do pátio], as roupas dos primeiros ficam impuras, mas as roupas dos traseiros não se tornem impuros até que saiam. Depois que os dois conjuntos saem, as roupas dos dois conjuntos ficam impuras. O rabino Shimon diz: Suas roupas só ficam impuras quando o fogo queima a maior parte da carne. [Uma vez que a carne é carbonizada, as roupas de alguém que queima [a carne] não se tornam impuras.