Jewamot 6

הַבָּא עַל יְבִמְתּוֹ, בֵּין בְּשׁוֹגֵג, בֵּין בְּמֵזִיד, בֵּין בְּאֹנֶס, בֵּין בְּרָצוֹן, אֲפִלּוּ הוּא שׁוֹגֵג וְהִיא מְזִידָה, הוּא מֵזִיד וְהִיא שׁוֹגֶגֶת, הוּא אָנוּס וְהִיא לֹא אֲנוּסָה, הִיא אֲנוּסָה וְהוּא לֹא אָנוּס, אֶחָד הַמְעָרֶה וְאֶחָד הַגּוֹמֵר, קָנָה, וְלֹא חָלַק בֵּין בִּיאָה לְבִיאָה:

Jeśli ktoś mieszka z jego yevamah, (nabywa ją) —czy to nieświadomie [myśląc, że jest inną kobietą], rozmyślnie [bezmyślnie, a nie ze względu na micwę], z przymusem lub świadomie. Nawet jeśli on jest nieświadomy, a ona umyślna; on, świadomie i ona, nieświadomie; on, ograniczony, a ona, nieskrępowany; ona, skrępowana, a on nieskrępowany. [Nie tylko (została nabyta), kiedy zamierza micwę; ale nawet tam, gdzie oboje nie zamierzają micwy, jak wtedy, gdy on zamierza inną kobietę, a ona zamierza akt rozwiązłości, on ją nabywa, jak jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 5): „Jej yavom przyjdzie na nią”— w każdym razie.] Czy jest ma'areh [jeśli nie dokończy swojego stosunku, ale po prostu wstawi samą koronę (Dotykanie korony bez wejścia nazywane jest neshikah, „całowanie”), czy dopełnia czynność, nabywa [I dziedziczy (swojego zmarłego brata) i musi dać jej nagrodę, jeśli chce ją odesłać.] I nie dokonano rozróżnienia między jednym rodzajem stosunku a innym [czy to normalnym, czy nienormalnym (analnym) stosunkiem , jest napisane (Księga Kapłańska 18:22): „teksty” kobiety, Pismo mówi o dwóch „kłamstwach” kobiety].

וְכֵן הַבָּא עַל אַחַת מִכָּל הָעֲרָיוֹת שֶׁבַּתּוֹרָה, אוֹ פְסוּלוֹת, כְּגוֹן אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, מַמְזֶרֶת וּנְתִינָה לְיִשְׂרָאֵל, בַּת יִשְׂרָאֵל לְמַמְזֵר וּלְנָתִין, פָּסַל. וְלֹא חָלַק בֵּין בִּיאָה לְבִיאָה:

Podobnie, jeśli ktoś mieszka w konkubinacie [przez którąkolwiek z wyżej wymienionych odmian stosunku] z którymkolwiek z arayoth Tory lub z którymkolwiek z osób niezdolnych, takich jak wdowa po arcykapłanie [W ten sposób czyni ją niezdolną do (małżeństwa do ) kapłaństwo, ze względu na „zonah”, nawet jeśli żona Izraelity, który był zmuszony, ma pozwolenie na męża], rozwódka i chaluca do zwykłego Coheina [I rozwódka również — jeśli jest córką Coheina, takie wspólne pożycie czyni ją niezdolną do spożywania terumah z domu jej ojca], mamzereth i Nethinah do Izraelity [To nie odnosi się do uczynienia jej niezdolną do kapłaństwa, ponieważ jest już niezdolna , ale jest powiedziane w odniesieniu do he'arah, aby uczynić he'arah poddanym ranom, jako dopełnionemu stosunkowi], córka Izraelity Nathin lub mamzer — w ten sposób czyni ją niezdolną i nie ma rozróżnienia (w tym względzie) między jednym a drugim rodzajem stosunku.

אַלְמָנָה לְכֹהֵן גָּדוֹל, גְּרוּשָׁה וַחֲלוּצָה לְכֹהֵן הֶדְיוֹט, מִן הָאֵרוּסִין לֹא יֹאכְלוּ בַתְּרוּמָה. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְרַבִּי שִׁמְעוֹן מַכְשִׁירִין. נִתְאַרְמְלוּ אוֹ נִתְגָּרְשׁוּ, מִן הַנִּשּׂוּאִין פְּסוּלוֹת, מִן הָאֵרוּסִין כְּשֵׁרוֹת:

Wdowa po arcykapłanie, rozwódka i chaluta po zwykłym księdzu —od zaręczyn nie wolno im jeść terumah. [Ponieważ jej zaręczyny było jednym z przestępstw, jest ona niezdolna do jedzenia terumah z domu swojego ojca, jeśli jest córką Coheina.] R. Eliezer i R. Shimon pozwalają na to [dopóki nie zamieszka z nią, jest to napisane (Księga Kapłańska 21:15): „I nie zbezcześci (velo vechalel) potomstwa swego”—dwa chilulim (profanacje), jeden za nią i jeden za jej nasienie. Halacha nie jest z nimi zgodna, ale nie wolno jej jeść terumah nawet z zaręczyn]. Jeśli byli owdowiali lub rozwiedli się z małżeństwa [od tych Cohanim], nie nadają się (do jedzenia terumah) [ponieważ stają się chalaloth przez współżycie. ]. (Jeśli były owdowiałe lub rozwiedzione) po zaręczynach, wolno im (jeść terumah) [bo nawet pierwsza opalenizna sprawia, że ​​są niezdolni tylko za życia (mężów), kiedy oczekują zakazanego wspólnego pożycia, ale nie po śmierci ich mężów .]

כֹּהֵן גָּדוֹל לֹא יִשָּׂא אַלְמָנָה, בֵּין אַלְמָנָה מִן הָאֵרוּסִין, בֵּין אַלְמָנָה מִן הַנִּשּׂוּאִין, וְלֹא יִשָּׂא אֶת הַבּוֹגֶרֶת. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְרַבִּי שִׁמְעוֹן מַכְשִׁירִין בְּבוֹגֶרֶת. לֹא יִשָּׂא אֶת מֻכַּת עֵץ. אֵרֵס אֶת הָאַלְמָנָה, וְנִתְמַנָּה לִהְיוֹת כֹּהֵן גָּדוֹל, יִכְנֹס. וּמַעֲשֶׂה בִיהוֹשֻׁעַ בֶּן גַּמְלָא שֶׁקִּדֵּשׁ אֶת מָרְתָא בַת בַּיְתוֹס, וּמִנָּהוּ הַמֶּלֶךְ לִהְיוֹת כֹּהֵן גָּדוֹל, וּכְנָסָהּ. שׁוֹמֶרֶת יָבָם שֶׁנָּפְלָה לִפְנֵי כֹהֵן הֶדְיוֹט, וְנִתְמַנָּה לִהְיוֹת כֹּהֵן גָּדוֹל, אַף עַל פִּי שֶׁעָשָׂה בָהּ מַאֲמָר, הֲרֵי זֶה לֹא יִכְנֹס. כֹּהֵן גָּדוֹל שֶׁמֵּת אָחִיו, חוֹלֵץ וְלֹא מְיַבֵּם:

Arcykapłan nie może poślubić wdowy, zarówno wdowy z zaręczyn, jak i wdowy z małżeństwa. I nie może poślubić bogereta (takiego, który dojrzał ponad dziewictwo), [jest napisane (Księga Kapłańska 21:14): „A on, niewiastę jej dziewictwa weźmie”—wykluczyć bogereta, którego dziewicze znaki są częściowo utracone (w procesie dojrzewania)] R. Eliezer i R. Shimon zezwalają na bogereta. [Halacha nie jest z nimi zgodna]. Nie może poślubić mukath etz (dziewicy przypadkowo pozbawionej kwiatów). Jeśli poślubił wdowę i został mianowany arcykapłanem, może ją poślubić. Stało się to z Yehoshua b. Gamla, że ​​poślubił Martę, córkę Bajta, a król mianował go arcykapłanem i poślubił ją. Jeśli shomereth yavam (kobieta oczekująca na yibum) padła przed zwykłym kapłanem (dla yibum) i został mianowany arcykapłanem—nawet gdyby uczynił w niej ma'amar, nie może się z nią ożenić. Jeśli brat arcykapłana umarł, daje jej chalicę, ale nie przyjmuje jej w yibum.

כֹּהֵן הֶדְיוֹט לֹא יִשָּׂא אַיְלוֹנִית, אֶלָּא אִם כֵּן יֶשׁ לוֹ אִשָּׁה וּבָנִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף עַל פִּי שֶׁיֶּשׁ לוֹ אִשָּׁה וּבָנִים, לֹא יִשָּׂא אַיְלוֹנִית, שֶׁהִיא זוֹנָה הָאֲמוּרָה בַתּוֹרָה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵין זוֹנָה אֶלָּא גִיּוֹרֶת וּמְשֻׁחְרֶרֶת וְשֶׁנִּבְעֲלָה בְעִילַת זְנוּת:

Zwykły Cohein nie może poślubić eilonith (kobiety, która nie może rodzić), chyba że ma żonę i dzieci. [To samo dotyczy Izraelity. „Cohein” pojawia się tylko z powodu sprzeciwu R. Yehudy, który mówi, że Cohein, mimo że ma żonę i dzieci, nie może poślubić eilonitu, w przeciwieństwie do Izraelity. Halacha nie jest zgodna z R. Juda.] R. Juda mówi: Nawet jeśli ma żonę i dzieci, nie może poślubić eilonitu, ponieważ jest ona „strefą”, o której mowa w Torze (Kapłańska 21: 7 ). A mędrcy mówią, że „zonah” jest prozelitą, uwolnioną służącą i kobietą, z którą żyło się bezmyślnie [jak ci, których zakazano przykazaniem negatywnym lub pozytywnym, i, rzecz jasna, odpowiedzialnymi za karę lub sądowa kara śmierci. Ale jeśli ktoś mieszka z niezamężną kobietą, nie czyni jej zonah.]

לֹא יִבָּטֵל אָדָם מִפְּרִיָּה וּרְבִיָּה, אֶלָּא אִם כֵּן יֶשׁ לוֹ בָנִים. בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, שְׁנֵי זְכָרִים. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, זָכָר וּנְקֵבָה, שֶׁנֶּאֱמַר, (בראשית ה) זָכָר וּנְקֵבָה בְּרָאָם. נָשָׂא אִשָּׁה, וְשָׁהָה עִמָּהּ עֶשֶׂר שָׁנִים, וְלֹא יָלְדָה, אֵינוֹ רַשַּׁאי לִבָּטֵל. גֵּרְשָׁהּ, מֻתֶּרֶת לִנָּשֵׂא לְאַחֵר. וְרַשַּׁאי הַשֵּׁנִי לִשְׁהוֹת עִמָּהּ עֶשֶׂר שָׁנִים. וְאִם הִפִּילָה, מוֹנֶה מִשָּׁעָה שֶׁהִפִּילָה. הָאִישׁ מְצֻוֶּה עַל פְּרִיָּה וּרְבִיָּה, אֲבָל לֹא הָאִשָּׁה. רַבִּי יוֹחָנָן בֶּן בְּרוֹקָא אוֹמֵר, עַל שְׁנֵיהֶם הוּא אוֹמֵר (בראשית א), וַיְבָרֶךְ אֹתָם אֱלֹהִים וַיֹּאמֶר לָהֶם אֱלֹהִים פְּרוּ וּרְבוּ:

Nikt nie może powstrzymać się od (micwy) prokreacji, jeśli nie ma dzieci. Beth Shammai mówi: Dwóch mężczyzn [pochodzi od Mojżesza, który oddzielił się od swojej żony po tym, jak spłodził dwóch mężczyzn]. A Beth Hillel mówi: Mężczyzna i kobieta, napisano (Rdz 1:27): „Mężczyzna i kobietą On ich stworzył. " [A Mojżesz nie może służyć jako precedens, gdyż działał zgodnie z Boskim fiat.] Jeśli ktoś poślubił kobietę i żył z nią przez dziesięć lat bez posiadania dzieci, nie może zaprzestać (od micwy). [Jak stwierdzamy u Abrahama. Po dziesięciu latach życia z Sarą i braku dzieci poślubił Hagar. Czas, w którym mieszkał z nią poza Eretz Yisrael, nie jest wliczony, ponieważ życie poza ziemią mogło się przyczynić (do jej bezdzietności). I cały czas, kiedy mężczyzna lub kobieta są chorzy, uwięzieni lub w jakimkolwiek innym stanie, w którym wspólne zamieszkiwanie jest wykluczone, nie jest to wliczane do okresu dziesięciu lat.] Jeśli on rozwiódł się z nią, może poślubić inną. [Za to (bezdzietność) może wynikać nie ona, ale jemu. A kiedy się z nią rozwodzi, daje jej (ilość) jej kethuba, jeśli ona twierdzi, że jest to spowodowane tym, że „nie strzela jak strzała”. A my nakładamy na nią zakaz, jeśli ona wie inaczej i wysuwa przeciwko niemu fałszywe roszczenia.] Drugi może żyć z nią dziesięć lat. A jeśli poroniła, liczy on od czasu, kiedy poroniła. Micwa spłodzenia dzieci spoczywa na mężczyźnie, a nie na kobiecie [jest napisane (Rdz 1:27): „Bądźcie płodni i rozmnażajcie się… i pokonajcie je” („vekivshuhah”). Jest napisane wadliwie, bez vav po goleni (co sugeruje, że adresowana jest tylko jedna i że micwa prokreacji spada na mężczyznę, „władcę” kobiety.)] R. Yochanan ur. B'roka powiedział: O obojgu (mężczyźnie i kobiecie) jest napisane (tamże. 28): „I Bg pobłogosławił ich, a Bg powiedział im: 'Bądźcie płodni i rozmnażajcie się'.” [Halacha nie jest zgodna z nim.]