Szabbat 12

Rozdział 12

א הַבּוֹנֶה, כַּמָּה יִבְנֶה וִיהֵא חַיָּב, הַבּוֹנֶה כָּל שֶׁהוּא, וְהַמְסַתֵּת, וְהַמַּכֶּה בַפַּטִּישׁ וּבְמַעֲצָד, הַקּוֹדֵחַ כָּל שֶׁהוּא, חַיָּב. זֶה הַכְּלָל, כָּל הָעוֹשֶׂה מְלָאכָה וּמְלַאכְתּוֹ מִתְקַיֶּמֶת בְּשַׁבָּת, חַיָּב. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, אַף הַמַּכֶּה בְקֻרְנָס עַל הַסַּדָּן בִּשְׁעַת מְלָאכָה, חַיָּב, מִפְּנֵי שֶׁהוּא כִמְתַקֵּן מְלָאכָה:

1 Budynek [jeden z avoth melachoth] —Ile trzeba zbudować, aby być odpowiedzialnym? Budynek, dowolna kwota. I mesateth [prostowanie kamienia lub wygładzanie go i wykańczanie, wszystko według zwyczaju miejsca—a tellah of makeh bepatish] i makeh bepatish (uderzanie młotem) [końcowa praca kamieniołomów. Po tym, jak wydobywa kamień i oddziela go od góry, uderza młotkiem w kamień, który się rozpada. Wszelka praca końcowa w Szabat jest szabatem, aby uczynić bepatish.] I (uderzać) adze (ma'atzad) i wiercić dziurę (kodeach), dowolną ilość. [To odnosi się do wszystkich z nich: mesateth, makeh bepatish uvema'atzad i hakodeach]. Taka jest zasada: jeśli ktoś wykonuje pracę, a jego praca „stoi” w szabat, [nie wymaga dodawania], ponosi odpowiedzialność. R. Szimon b. Gamliel mówi: Również ten, kto uderza młotkiem w kowadło podczas pracy, jest odpowiedzialny, ponieważ w ten sposób poprawia pracę. [Nawet jeśli nie uderza w samo dzieło, ale w kowadło, poprawia pracę. Bo tak uczynili spłaszczacze folii przybytku. Uderzali trzykrotnie w folię i raz w kowadło, aby wygładzić młotek, tak aby nie rozłupał cienkiej folii. Halacha nie jest zgodna z R. Shimon b. Gamliel.]

ב הַחוֹרֵשׁ כָּל שֶׁהוּא, הַמְנַכֵּשׁ וְהַמְקַרְסֵם וְהַמְזָרֵד כָּל שֶׁהוּא, חַיָּב. הַמְלַקֵּט עֵצִים, אִם לְתַקֵּן, כָּל שֶׁהֵן, אִם לְהֶסֵּק, כְּדֵי לְבַשֵּׁל בֵּיצָה קַלָּה. הַמְלַקֵּט עֲשָׂבִים, אִם לְתַקֵּן, כָּל שֶׁהוּא, אִם לִבְהֵמָה, כִּמְלֹא פִי הַגְּדִי:

2 Orka, dowolna ilość. Menakesh [pielenie; inna interpretacja, okopywanie korzeni roślin, praca podobna do orki], mekarsem [wycinanie suszonych gałęzi z drzewa w celu jego poprawienia], mezared [odcinanie wilgotnych pędów bieżącego roku. Czasami są obfite i osłabiają drzewo, dlatego są cięte].—jest odpowiedzialny za każdą kwotę. Jeśli ktoś wybiera drewno—jeśli poprawić [drzewo lub ziemię (wyciąć je z tego, do czego jest przymocowane)], jakąkolwiek kwotę; jeśli spalić, co wystarczy, aby ugotować „łatwe jajko” [ilość figi kurzego jajka, które gotuje się łatwiej niż inne jajka]. Jeśli ktoś zbierze trawę—w przypadku zmiany, jakąkolwiek kwotę; jeśli (nakarmić) zwierzę, to wystarczy napełnić usta dziecka.

ג הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת, בֵּין בִּימִינוֹ בֵּין בִּשְׂמֹאלוֹ, בֵּין מִשֵּׁם אֶחָד בֵּין מִשְּׁנֵי שֵׁמוֹת, בֵּין מִשְּׁנֵי סַמְמָנִיּוֹת, בְּכָל לָשׁוֹן, חַיָּב. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, לֹא חִיְּבוּ שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת אֶלָּא מִשּׁוּם רֹשֶׁם, שֶׁכָּךְ הָיוּ כוֹתְבִין עַל קַרְשֵׁי הַמִּשְׁכָּן, לֵידַע אֵיזוֹ בֶן זוּגוֹ. אָמַר רַבִּי, מָצִינוּ שֵׁם קָטָן מִשֵּׁם גָּדוֹל, שֵׁם מִשִּׁמְעוֹן וּשְׁמוּאֵל, נֹחַ מִנָּחוֹר, דָּן מִדָּנִיֵּאל, גָּד מִגַּדִּיאֵל:

3 Jeśli ktoś napisze dwa listy, czy to prawą ręką, czy lewą ręką, [jeśli jest oburęczny (dla innych, pisanie lewą ręką nie jest uważane za pisanie)], czy jednej odmiany [np. Oba alef] lub z dwóch [np. alef, bet], czy z dwóch samemaniyoth [jeden atramentem; drugi w sikrze (czerwony barwnik). Inna wersja: „dwa simaniyoth”, tj. Dwa znaki (simanim), jak wtedy, gdy aleph jest napisane, aby oznaczać „jeden”, a beth, aby oznaczać „dwa”], w dowolnym języku [lub w piśmie dowolnego narodu], on jest odpowiedzialny. R. Yossi powiedział: „Zrobili na niego odpowiedzialność za dwa listy tylko z powodu„ oznakowania ”, ponieważ w ten sposób zrobiliby z deskami przybytku, aby wiedzieć, która ich zapałka jest [po ich zdemontowaniu, aby nie zgubili kolejności ustawiając je ponownie. R. Yossi mówi, że nawet jeśli nie napisał (żadnych listów), ale tylko zrobił dwa znaki jako znak, jest odpowiedzialny. Halacha nie jest zgodna z R. Yossi.] Rebbi powiedział: Znajdujemy małe imię w wielkim imieniu: Szem w Szimonie i Szmuel; Noach w Nachor; Dan w Danielu; Gad w Gadiel. [To znaczy, chociaż praca nie została ukończona, ponieważ zamierzał napisać duże słowo i napisał tylko część—ponieważ ta część jest słowem sama w sobie i znacząca gdzie indziej, ponosi on odpowiedzialność. A to jest halacha.]

ד הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בְּהֶעְלֵם אֶחָד, חַיָּב. כָּתַב בִּדְיוֹ, בְּסַם, בְּסִקְרָא, בְּקוֹמוֹס וּבְקַנְקַנְתּוֹם, וּבְכָל דָּבָר שֶׁהוּא רוֹשֵׁם, עַל שְׁנֵי כָתְלֵי זָוִיּוֹת וְעַל שְׁנֵי לוּחֵי פִנְקָס, וְהֵן נֶהְגִּין זֶה עִם זֶה, חַיָּב. הַכּוֹתֵב עַל בְּשָׂרוֹ, חַיָּב. הַמְסָרֵט עַל בְּשָׂרוֹ, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְחַיֵּב חַטָּאת, וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ פּוֹטֵר:

4 Jeśli ktoś napisze dwa listy w jednym (okresie) zapomnienia, ponosi odpowiedzialność. Jeśli pisał atramentem, samem (rodzaj pigmentu), sikrą (czerwonym barwnikiem), komos [rodzaj czarnej ziemi; inna interpretacja, żywica drzewna], z kankantum (witriolem) lub czymkolwiek, co pozostawia wrażenie—(Jeśli napisał) na dwóch narożnych ścianach [jedna, wschodnia; druga, północna, obok siebie] lub na dwóch tablicach księgi, [chociaż nie są one zapisane na jednej tablicy], jeśli są czytane razem [jak są napisane, na dwóch sąsiadujących krawędziach tablic], on jest odpowiedzialny. Jeśli ktoś pisze na swoim ciele [atramentem], ponosi odpowiedzialność. Jeśli ktoś wytatuuje swoje ciało [żelazem], R. Eliezer rządzi „odpowiedzialnością”, a R. Yehoshua „nie ponosi odpowiedzialności” [nawet jeśli pobrał krew, bo to nie jest sposób pisania. Halacha jest zgodna z R. Yehoshua.]

ה כָּתַב בְּמַשְׁקִין, בְּמֵי פֵרוֹת, בַּאֲבַק דְּרָכִים, בַּאֲבַק הַסּוֹפְרִים, וּבְכָל דָּבָר שֶׁאֵינוֹ מִתְקַיֵּם, פָּטוּר. לְאַחַר יָדוֹ, בְּרַגְלוֹ, בְּפִיו וּבְמַרְפְּקוֹ, כָּתַב אוֹת אַחַת סָמוּךְ לִכְתָב, וּכְתָב עַל גַּבֵּי כְתָב, נִתְכַּוֵּן לִכְתֹּב חֵי"ת וְכָתַב שְׁנֵי זַיְ"נִין, אֶחָד בָּאָרֶץ וְאֶחָד בַּקּוֹרָה, כָּתַב עַל שְׁנֵי כָתְלֵי הַבַּיִת, עַל שְׁנֵי דַפֵּי פִנְקָס וְאֵין נֶהְגִּין זֶה עִם זֶה, פָּטוּר. כָּתַב אוֹת אַחַת נוֹטָרִיקוֹן, רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן בְּתֵירָא מְחַיֵּב, וַחֲכָמִים פּוֹטְרִין:

5 Jeśli ktoś pisał z płynami [które pozostawiają mroczne wrażenie, takie jak ekstrakt z jagód i tym podobne], z sokiem owocowym [ze wszystkich innych owoców], z kurzem z dróg [Jeśli pisał palcami litery na piasku lub kurzu dróg], z prochem uczonych w Piśmie [pozostałość po kałamarzu pisarza] lub jakąkolwiek inną rzeczą, która nie jest trwała, nie ponosi on odpowiedzialności. (Jeśli pisał) wierzchem dłoni [tj. Trzymał pióro w palcach, odwracał dłoń i pisał]; stopą; ustami; łokciem—(Jeśli napisał) jeden list obok [listu], który był (już) napisany, [tj. Jeśli połączył go z jednym i uzupełnił do dwóch]; czy pisał nad tym, co było napisane [tj. czy przesuwał pióro nad już napisanymi literami i „odnawiał” je]; jeśli zamierzał napisać chetha i napisał dwa zayniny [(jeśli nie widać dachu chetha, ale tylko dwie nogi, wygląda to jak dwa zaynin.)]; jeden na ziemi i jeden na suficie; jeśli pisał na dwóch [nie sąsiadujących] ścianach domu; na dwóch tablicach księgi, aby nie można ich było odczytać razem, nie ponosi odpowiedzialności. [To znaczy, gdyby napisał jeden list na jednym, a drugi na drugim, tak aby nie można było ich umieścić razem bez wycinania tego, co się stało. Najpierw uczymy się o nieposiadających ścianach, a potem o tablicach księgi, a mianowicie: „Nie tylko (nie ma odpowiedzialności) za pierwszą, ale nawet (za) drugą.”] Gdyby napisał jeden list notarikon [tj. , jeśli umieścił nad nim kropkę, aby wszyscy zrozumieli z tej litery całe słowo, np. „kof”—„korban”; „mem”—"ma'aser"; „tav”—„terumah”], R. Yehoshua ur. Betheira rządzi „odpowiedzialnością” [ponieważ wszyscy rozumieją całe słowo z tego listu, to jest tak, jakby napisał wszystkie litery tego słowa.], A mędrcy orzekają: „nie ponoszą odpowiedzialności” [gdyż nie napisał dwóch liter. Halacha jest zgodna z mędrcami.]

ו הַכּוֹתֵב שְׁתֵּי אוֹתִיּוֹת בִּשְׁנֵי הֶעְלֵמוֹת, אַחַת שַׁחֲרִית וְאַחַת בֵּין הָעַרְבַּיִם, רַבָּן גַּמְלִיאֵל מְחַיֵּב, וַחֲכָמִים פּוֹטְרִין:

6 Jeśli ktoś napisze dwa listy w dwóch (okresach) zapomnienia [Po tym, jak napisał jeden list nieświadomie, okazało się, że popełnił przestępstwo. Potem znowu zapomniał i nieświadomie napisał obok niego drugi list], jeden rano i jeden pod wieczór [Ponieważ w środku był czas, by się dowiedzieć, to jest jak dwa okresy zapomnienia]—R. Gamliel rządzi „odpowiedzialnością” [utrzymując, że nie ma „wiedzy” o połowie kwoty (tj. Jednej literze) do podzielenia (pisanie), że druga połowa nie zostanie z nią połączona]; a rabini orzekają „nie ponoszą odpowiedzialności” [utrzymując, że „wiedza” między dwiema połówkami kwot dzieli je, tak że nie uważa się, że w jednym okresie zapomnienia były dwie połówki kwot. Halacha jest zgodna z mędrcami.

Poprzedni rozdział Następny rozdział