ד הָיָה אָבִיו רוֹצֶה וְאִמּוֹ אֵינָהּ רוֹצָה, אָבִיו אֵינוֹ רוֹצֶה וְאִמּוֹ רוֹצָה, אֵינוֹ נַעֲשֶׂה בֵן סוֹרֵר וּמוֹרֶה, עַד שֶׁיְּהוּ שְׁנֵיהֶם רוֹצִים. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אִם לֹא הָיְתָה אִמּוֹ רְאוּיָה לְאָבִיו, אֵינוֹ נַעֲשֶׂה בֵן סוֹרֵר וּמוֹרֶה. הָיָה אֶחָד מֵהֶם גִּדֵּם אוֹ חִגֵּר אוֹ אִלֵּם אוֹ סוּמָא אוֹ חֵרֵשׁ, אֵינוֹ נַעֲשֶׂה בֵן סוֹרֵר וּמוֹרֶה, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כא) וְתָפְשׂוּ בוֹ אָבִיו וְאִמּוֹ, וְלֹא גִדְּמִין. וְהוֹצִיאוּ אֹתוֹ, וְלֹא חִגְּרִין. וְאָמְרוּ, וְלֹא אִלְּמִין. בְּנֵנוּ זֶה, וְלֹא סוּמִין. אֵינֶנּוּ שֹׁמֵעַ בְּקֹלֵנוּ, וְלֹא חֵרְשִׁין. מַתְרִין בּוֹ בִּפְנֵי שְׁלֹשָׁה וּמַלְקִין אוֹתוֹ. חָזַר וְקִלְקֵל, נִדּוֹן בְּעֶשְׂרִים וּשְׁלֹשָׁה. וְאֵינוֹ נִסְקָל עַד שֶׁיְּהוּ שָׁם שְׁלֹשָׁה הָרִאשׁוֹנִים, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) בְּנֵנוּ זֶה, זֶהוּ שֶׁלָּקָה בִּפְנֵיכֶם. בָּרַח עַד שֶׁלֹּא נִגְמַר דִּינוֹ וְאַחַר כָּךְ הִקִּיף זָקָן הַתַּחְתּוֹן, פָּטוּר. וְאִם מִשֶּׁנִּגְמַר דִּינוֹ בָּרַח וְאַחַר כָּךְ הִקִּיף זָקָן הַתַּחְתּוֹן, חַיָּב:
4 Gdyby jego ojciec chciał (ogłosić go ben sorer umoreh), a jego matka nie; lub jeśli jego ojciec tego nie chciał, a jego matka tak—nie staje się ben borer umoreh, dopóki oboje tego nie chcą. R. Juda mówi: Gdyby jego matka nie była podobna do jego ojca [w głosie, wyglądzie i posturze], nie stałby się ben sorer umoreh, [jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 21:20): „On nie zważa na nasze głos." Ponieważ nie jest napisane „nasze głosy”, oznacza to, że obaj mają „jeden” głos. A ponieważ ich głosy muszą być podobne, tak samo ich wygląd i postawa muszą być podobne. Halacha nie jest zgodna z R. Judą.] Gdyby któryś z nich był gidem [(jeśli odcięto mu rękę)], kulawy, niemy, ślepy lub głuchy, nie stał się ben bolesnym umoreh, jest napisane (tamże 19): „Wtedy pochwycą go jego ojciec i matka”—a nie gidmin. (Tamże): „I wyciągną go”—i nie kulawy. (Tamże. 20): „I powiedzą”—i nie wyciszać. (Tamże): „To, nasz syn” [Sugeruje się, że pokazują mu]—i nie ślepy. (Tamże): „On nie zwraca uwagi na nasz głos”—i nie głuchy. [Jeśli im powiedział: „Nie akceptuję tego, co mówisz”, nie słyszą go. I chociaż widzą potem, że nie robi tego, co im przykazali, to jednak „Nie słucha naszego głosu” oznacza, że mówią, że nie zwraca na nich uwagi, kiedy mówią, słysząc, jak mówi, że nie akceptuje tego, co mówią. ] On jest ostrzeżony przed trzema i otrzyma chłosty. [To jest intencja: jest ostrzegany przed drugą, aby nie wytrwał (w swoim zachowaniu). A jeśli ich nie zważa, otrzymuje bańki przed bet-din na trzy, jak nauczono powyżej (1: 2): „Paski na trzy”. Albowiem „I ukarzą go” w odniesieniu do ben sorer umoreh (Księga Powtórzonego Prawa 21:18) odnosi się do ran, jest napisane tutaj: „ben sorer umoreh”, a gdzie indziej (tamże 25: 2): „I będzie niech będzie, jeśli ten kosz na prążki jest niegodziwy. "] Jeśli powróci na swoje złe drogi, zostanie osądzony przez dwudziestu trzech i nie zostanie ukamienowany, dopóki nie pojawią się pierwsze trzy, o czym jest napisane (tamże):" To nasz syn—ten, który otrzymywał rany w Twojej obecności. [I chociaż jest to wymagane dla „tego”, a nie ślepego ”(patrz wyżej), gdyby jedyna nauka mówiła o„ otrzymanych ranach w twojej obecności ”, mogłoby być napisane:„ On, nasz syn ”. Dlaczego „To, nasz syn”? Nauczać obu.] Jeśli uciekł przed zakończeniem wyroku, a następnie został „otoczony dolną brodą”, nie ponosi odpowiedzialności. [Bo gdyby miał teraz popełnić swój występek, nie byłby narażony na ukamienowanie]. A jeśli uciekł po zakończeniu wyroku, a następnie został „otoczony dolną brodą”, ponosi odpowiedzialność. [Jest jak „zabity człowiek” i ponosi odpowiedzialność nawet po wielu latach.]