Pea 4

הַפֵּאָה נִתֶּנֶת בִּמְחֻבָּר לַקַּרְקָע. בְּדָלִית וּבְדֶקֶל, בַּעַל הַבַּיִת מוֹרִיד וּמְחַלֵּק לָעֲנִיִּים. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אַף בַּחֲלִיקֵי אֱגוֹזִים. אֲפִלּוּ תִשְׁעִים וְתִשְׁעָה אוֹמְרִים לְחַלֵּק וְאֶחָד אוֹמֵר לָבוֹז, לָזֶה שׁוֹמְעִין, שֶׁאָמַר כַּהֲלָכָה:

Groszek [róg pola przeznaczonego dla ubogich] jest podawany, gdy jest podłączony do ziemi. Właściciel posesji schodzi z winorośli i palm i rozdaje je ubogim. Rabin Szimon mówi: Również dla gładkich drzew orzechowych. Nawet jeśli dziewięćdziesiąt dziewięć mówi, żeby rozdzielać, a ktoś mówi, żeby rabować [tj. Zostawić to biednym, by wyrwali, co mogą], tego słuchamy, bo on mówił tak, jak jest w prawie.

בְּדָלִית וּבְדֶקֶל אֵינוֹ כֵן, אֲפִלּוּ תִשְׁעִים וְתִשְׁעָה אוֹמְרִים לָבוֹז וְאֶחָד אוֹמֵר לְחַלֵּק, לָזֶה שׁוֹמְעִין, שֶׁאָמַר כַּהֲלָכָה:

W przypadku winorośli i palm tak nie jest. Nawet jeśli dziewięćdziesięciu dziewięciu mówi, aby rabować, a jeden mówi, aby rozdzielać, słuchamy tego, bo przemówił zgodnie z prawem.

נָטַל מִקְצָת פֵּאָה וּזְרָקָהּ עַל הַשְּׁאָר, אֵין לוֹ בָהּ כְּלוּם. נָפַל לוֹ עָלֶיהָ, וּפֵרֵשׂ טַלִּיתוֹ עָלֶיהָ, מַעֲבִירִין אוֹתָהּ הֵימֶנּוּ. וְכֵן בְּלֶקֶט, וְכֵן בְּעֹמֶר הַשִּׁכְחָה:

Jeśli ktoś weźmie część groszku i wyrzuci ją na resztę, nie otrzyma żadnej części [w ten sposób]. Nawet jeśli upadnie na niego lub rozpostrze na nim swój płaszcz, zdejmujemy go [ Peah ] od niego. I tak to jest dla Leketa [upadłe zbiory ofiarowane ubogim], a tak jest dla snopa Szichcha [zapomniane snopy dawane ubogim].

פֵּאָה אֵין קוֹצְרִין אוֹתָהּ בְּמַגָּלוֹת, וְאֵין עוֹקְרִין אוֹתָהּ בְּקַרְדֻּמּוֹת, כְּדֵי שֶׁלֹּא יַכּוּ אִישׁ אֶת רֵעֵהוּ:

Grochu nie można zbierać kosą ani łopatą, aby człowiek nie uderzył bliźniego.

שָׁלשׁ אַבְעָיוֹת בַּיּוֹם, בַּשַּׁחַר וּבַחֲצוֹת וּבַמִּנְחָה. רַבָּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא כְּדֵי שֶׁלֹּא יִפְחֲתוּ. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא כְּדֵי שֶׁלֹּא יוֹסִיפוּ. שֶׁל בֵּית נָמֵר הָיוּ מְלַקְּטִין עַל הַחֶבֶל, וְנוֹתְנִים פֵּאָה מִכָּל אֻמָּן וְאֻמָּן:

[Są] trzy razy dziennie „żebranie” [tj. Wstęp na teren]: o świcie, w południe i późnym popołudniem. Rabban Gamliel mówi: Powiedzieli tylko [tj. Podali tę liczbę], aby nie skracać [czasów żebractwa]. Rabin Akiwa mówi: Powiedzieli tylko, żeby nie wydłużać [czasów żebrania]. Mieszkańcy Beit Nameir zbierali to, co było na [oznaczonym] sznurze i dawali Peah z każdego rzędu.

עוֹבֵד כּוֹכָבִים שֶׁקָּצַר אֶת שָׂדֵהוּ וְאַחַר כָּךְ נִתְגַּיֵּר, פָּטוּר מִן הַלֶּקֶט וּמִן הַשִּׁכְחָה וּמִן הַפֵּאָה. רַבִּי יְהוּדָה מְחַיֵּב בְּשִׁכְחָה, שֶׁאֵין הַשִּׁכְחָה אֶלָּא בִשְׁעַת הָעִמּוּר:

Nie-Żyd, który przechwytuje jego pole, a następnie konwertuje jest zwolniony z [obowiązku dawania] Leket iz Shikhechah iz Peah . Rabin Yehudah zobowiązuje go w Szikhecha , ponieważ Szikhecha obowiązuje tylko w momencie składania w pakiet.

הִקְדִּישׁ קָמָה וּפָדָה קָמָה, חַיָּב. עֳמָרִין וּפָדָה עֳמָרִין, חַיָּב. קָמָה וּפָדָה עֳמָרִין, פְּטוּרָה, שֶׁבִּשְׁעַת חוֹבָתָהּ הָיְתָה פְטוּרָה:

Ten, który poświęcił stały plon [dla świątyni] i odkupił go, jest zobowiązany [dać Peah ]. Ten, który poświęcił cięte snopy i odkupił je, jest zobowiązany. [Ten, który] poświęcił stały plon i odkupił [po tym, jak stał się] ciętymi snopami, jest zwolniony, ponieważ w czasie, gdy był on obowiązkiem, był zwolniony.

כַּיּוֹצֵא בוֹ, הַמַּקְדִּישׁ פֵּרוֹתָיו עַד שֶׁלֹּא בָאוּ לְעוֹנַת הַמַּעַשְׂרוֹת, וּפְדָאָן, חַיָּבִין. מִשֶּׁבָּאוּ לְעוֹנַת הַמַּעַשְׂרוֹת, וּפְדָאָן, חַיָּבִין. הִקְדִּישָׁן עַד שֶׁלֹּא נִגְמְרוּ וּגְמָרָן הַגִּזְבָּר, וְאַחַר כָּךְ פְּדָאָן, פְּטוּרִים, שֶׁבִּשְׁעַת חוֹבָתָן הָיוּ פְטוּרִים:

Podobnie, jeśli ktoś dedykuje swój owoc Onatowi Ma'asrotowi [punktowi rozwoju owocu, gdy podlega on dziesięcinie], a on je odkupuje, jest zobowiązany. Jeśli [poświęca je] po Onat Ma'asrot i odkupuje je, są zobowiązani. Gdyby je poświęcił, zanim dojrzały i dojrzały [gdy były opętane] przez skarbnika, a potem je odkupił, są zwolnieni, gdyż w chwili, gdy mieli być zobowiązani, byli zwolnieni.

מִי שֶׁלָּקַט אֶת הַפֵּאָה וְאָמַר הֲרֵי זוֹ לְאִישׁ פְּלוֹנִי עָנִי, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, זָכָה לוֹ. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, יִתְּנֶנָּה לֶעָנִי שֶׁנִּמְצָא רִאשׁוֹן. הַלֶּקֶט וְהַשִּׁכְחָה וְהַפֵּאָה שֶׁל עוֹבֵד כּוֹכָבִים חַיָּב בְּמַעַשְׂרוֹת, אֶלָּא אִם כֵּן הִפְקִיר:

Ten, kto zbiera Groszkę i mówi: „Oto dla takiego a takiego biedaka” - mówi rabin Eliezer: nabył ją dla niego; Mędrcy mówią: musi dać to pierwszej biednej osobie, którą znajdzie. Leket The Shikhechah i Peah od nie-Żyda są zobowiązani w dziesięcin, chyba że je porzuca.

אֵיזֶהוּ לֶקֶט, הַנּוֹשֵׁר בִּשְׁעַת הַקְּצִירָה. הָיָה קוֹצֵר, קָצַר מְלֹא יָדוֹ, תָּלַשׁ מְלֹא קֻמְצוֹ, הִכָּהוּ קוֹץ וְנָפַל מִיָּדוֹ לָאָרֶץ, הֲרֵי הוּא שֶׁל בַּעַל הַבָּיִת. תּוֹךְ הַיָּד וְתוֹךְ הַמַּגָּל, לָעֲנִיִּים. אַחַר הַיָּד וְאַחַר הַמַּגָּל, לְבַעַל הַבָּיִת. רֹאשׁ הַיָּד וְרֹאשׁ הַמַּגָּל, רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, לָעֲנִיִּים. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, לְבַעַל הַבָּיִת:

Co to jest Leket ? To, co spada w czasie zbiorów. Jeśli zbierał i zbierał garść lub zerwał garść, a cierń ukłuł go i [garść lub garść] spadła z jego ręki na ziemię, oto ona należy do właściciela majątku. [Jeśli spadło] z wnętrza jego dłoni lub z wnętrza kosy [ostrze, należy] do biednych. [Jeśli jest] poza jego ręką lub z tyłu kosy, należy do właściciela nieruchomości. [Jeśli jest] z czubka dłoni lub kosy, rabin Jiszmael mówi: To jest dla biednych; Rabin Akiva mówi: To jest dla właściciela nieruchomości.

חוֹרֵי הַנְּמָלִים שֶׁבְּתוֹךְ הַקָּמָה, הֲרֵי הֵן שֶׁל בַּעַל הַבָּיִת. שֶׁלְּאַחַר הַקּוֹצְרִים, הָעֶלְיוֹנִים לָעֲנִיִּים, וְהַתַּחְתּוֹנִים שֶׁל בַּעַל הַבָּיִת. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, הַכֹּל לָעֲנִיִּים, שֶׁסְּפֵק לֶקֶט, לֶקֶט:

[Wyprodukuj] dołki mrówek, które znajdują się w uprawie, a oto należą do właściciela nieruchomości. [Produkuj w mrowiskach, które są] po tym, jak żniwiarze [zbierają ten plon], górne części należą do biednych, a dolne do właściciela nieruchomości. Rabin Meir mówi: Wszystko jest dla biednych, ponieważ wątpliwy Leket jest [niemniej brany pod uwagę] Leket .