Para 3

שִׁבְעַת יָמִים קֹדֶם לִשְׂרֵפַת הַפָּרָה מַפְרִישִׁין כֹּהֵן הַשּׂוֹרֵף אֶת הַפָּרָה מִבֵּיתוֹ לַלִּשְׁכָּה שֶׁעַל פְּנֵי הַבִּירָה, צָפוֹנָה מִזְרָחָה, וּבֵית אֶבֶן הָיְתָה נִקְרֵאת, וּמַזִּין עָלָיו כָּל שִׁבְעַת הַיָּמִים מִכָּל חַטָּאוֹת שֶׁהָיוּ שָׁם. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, לֹא הָיוּ מַזִּין עָלָיו אֶלָּא בַשְּׁלִישִׁי וּבַשְּׁבִיעִי בִּלְבָד. רַבִּי חֲנִינָא סְגָן הַכֹּהֲנִים אוֹמֵר, עַל הַכֹּהֵן הַשּׂוֹרֵף אֶת הַפָּרָה, מַזִּין כָּל שִׁבְעַת הַיָּמִים. וְעַל שֶׁל יוֹם הַכִּפּוּרִים, לֹא הָיוּ מַזִּין עָלָיו אֶלָּא בַשְּׁלִישִׁי וּבַשְּׁבִיעִי בִּלְבָד:

Siedem dni przed spaleniem jałówki kapłan, który spali jałówkę, zostaje oddzielony od swojego domu do komory znajdującej się przed budynkiem [głównej świątyni], na północnym wschodzie, i nazywa się to Kamiennym Domem, a on jest posypano przez wszystkie siedem dni wszystkimi [popiołem] chata'ot [czerwonymi jałówkami ], które [kiedykolwiek] tam były. Rabin Yose mówi: pokropili go tylko trzeciego i siódmego [dnia]. Rabin Chanina, zastępca kapłana, mówi: Kapłan, który pali jałówkę, spryskuje przez siedem dni; a na kapłana [pełniącego ofiary] w Jom Kipur, pokropili tylko w trzecim i siódmym [dniu].

חֲצֵרוֹת הָיוּ בִירוּשָׁלַיִם בְּנוּיוֹת עַל גַּבֵּי סֶלַע וְתַחְתֵּיהֶם חָלוּל, מִפְּנֵי קֶבֶר הַתְּהוֹם. וּמְבִיאִים נָשִׁים עֻבָּרוֹת וְיוֹלְדוֹת שָׁם וּמְגַדְּלוֹת שָׁם אֶת בְּנֵיהֶן. וּמְבִיאִים שְׁוָרִים וְעַל גַּבֵּיהֶן דְּלָתוֹת, וְתִינוֹקוֹת יוֹשְׁבִין עַל גַּבֵּיהֶן וְכוֹסוֹת שֶׁל אֶבֶן בְּיָדָם. הִגִּיעוּ לַשִּׁלּוֹחַ, יָרְדוּ וּמִלְאוּם, וְעָלוּ וְיָשְׁבוּ עַל גַּבֵּיהֶן. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, מִמְּקוֹמוֹ הָיָה מְשַׁלְשֵׁל וּמְמַלֵּא:

W Jerozolimie były dziedzińce zbudowane na skale, a pod nimi były puste z powodu grobów z głębin. [Przejście nad ludzkim grobem powoduje rytualne nieczystości, które można zablokować dostatecznie dużą przestrzenią między ciałem a przykryciem; budując dziedziniec nad zagłębieniem, gwarantuje się, że jakiekolwiek groby, które są zbyt głębokie, aby je odkryć, nie mogą uczynić ludzi na dziedzińcu powyżej nieczystym.] Przyprowadzaliby tam kobiety w ciąży [te dziedzińce] i tam rodzili i wychowuj tam swoje dzieci [aby mieć pewność, że dzieci nigdy nie staną się nieczyste rytualnie]. Przynosili woły i na grzbietach listwy [dosłownie: drzwi], a dzieci siadały na nich z kamiennymi kielichami w rękach. Kiedy dotarli do Shiloach [strumienia], schodzili i napełniali [kubki], po czym wsiadali z powrotem i siadali na nich. Rabin Yose mówi: Z jego miejsca [na wołów] ktoś opuszczał i napełniał [swój kielich].

בָּאוּ לְהַר הַבַּיִת וְיָרְדוּ. הַר הַבַּיִת וְהָעֲזָרוֹת, תַּחְתֵּיהֶם חָלוּל, מִפְּנֵי קֶבֶר הַתְּהוֹם. וּבְפֶתַח הָעֲזָרָה הָיָה מְתֻקָּן קָלָל שֶׁל חַטָּאת, וּמְבִיאִין זָכָר שֶׁל רְחֵלִים וְקוֹשְׁרִים חֶבֶל בֵּין קַרְנָיו, וְקוֹשְׁרִים מַקֵּל וּמְסַבֵּךְ בְּרֹאשׁוֹ שֶׁל חֶבֶל, וְזוֹרְקוֹ לְתוֹךְ הַקָּלָל, וּמַכֶּה אֶת הַזָּכָר וְנִרְתָּע לַאֲחוֹרָיו, וְנוֹטֵל וּמְקַדֵּשׁ, כְּדֵי שֶׁיֵּרָאֶה עַל פְּנֵי הַמָּיִם. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אַל תִּתְּנוּ מָקוֹם לַצְּדוֹקִים לִרְדּוֹת, אֶלָּא הוּא נוֹטֵל וּמְקַדֵּשׁ:

Oni [dzieci] przychodzili na górę świątynną i zstępowali [od wołów]. Wzgórze świątynne i podwórka świątynne pod spodem były puste z powodu grobów z głębin [tak, że służba świątynna powinna być wykonywana w czystości]. Przy wejściu na dziedziniec świątyni znajdował się kamienny dzban zawierający [popiół] czatata [czerwonej jałówki]. Przynosili barana i wiązali sznurek między jego rogami, a kij z gałęziami wiązali na szczycie linę i wrzuć [kij] do dzbanka i uderzył mężczyznę [owcę] tak, że odskoczył do tyłu [wyciągając patyk ze słoika i rozsypując trochę popiołu], a on [dziecko] wziąłby [ rozsypać] popiół i uświęcić [je przez zmieszanie ich z wodą w kielichu] w takiej ilości, aby popiół był widoczny na powierzchni wody. Rabin Yose mówi: Nie dawajcie saduceuszom [sekcie z czasów drugiej świątyni, która wierzyła tylko w ważność spisanej Tory, a nie ustnej Tory] miejsca na bunt [tj. Na wyśmiewanie się z nas]; raczej on [dziecko] usuwałby [popiół z dzbana] i poświęcił [je przez zmieszanie z wodą].

לֹא הָיוּ עוֹשִׂין, לֹא חַטָּאת עַל גַּבֵּי חַטָּאת, וְלֹא תִינוֹק עַל גַּבֵּי חֲבֵרוֹ. וּצְרִיכִין הָיוּ הַתִּינוֹקוֹת לְהַזּוֹת, דִּבְרֵי רַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, לֹא הָיוּ צְרִיכִין לְהַזּוֹת:

Nie robiliby ani jednego czatu z tyłu innego czatu , ani jednego dziecka na plecach swojego przyjaciela. [tj. jeśli proces oczyszczania został przeprowadzony dla jednej czerwonej jałówki, nie można by wówczas polegać na tym samym procesie w przypadku innej czerwonej jałówki; raczej cały proces byłby powtarzany. Podobnie, dziecko, które zostało wychowane do rytuału dla jednej jałówki, nie byłoby użyte do innej.] I dzieci musiały przejść przez pokropienie [aby się oczyściły]. Rabin Akiva mówi: Nie wymagano od nich skrapiania.

לֹא מָצְאוּ מִשֶּׁבַע, עוֹשִׂין מִשֵּׁשׁ, מֵחָמֵשׁ, מֵאַרְבַּע, מִשָּׁלשׁ, מִשְּׁתַּיִם וּמֵאֶחָת. וּמִי עֲשָׂאָם. הָרִאשׁוֹנָה עָשָׂה משֶׁה, וְהַשְּׁנִיָּה עָשָׂה עֶזְרָא, וְחָמֵשׁ, מֵעֶזְרָא וָאֵילָךְ, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, שֶׁבַע מֵעֶזְרָא וָאֵילָךְ. וּמִי עֲשָׂאָן. שִׁמְעוֹן הַצַּדִּיק וְיוֹחָנָן כֹּהֵן גָּדוֹל עָשׂוּ שְׁתַּיִם שְׁתַּיִם, אֶלְיְהוֹעֵינַי בֶּן הַקּוֹף וַחֲנַמְאֵל הַמִּצְרִי וְיִשְׁמָעֵאל בֶּן פִּיאָבִי עָשׂוּ אַחַת אֶחָת:

Gdyby nie mogli znaleźć [popiołów] z [wszystkich] siedmiu [czerwonych jałówek, siedmiu, które powstały w czasach świątyni], użyliby od sześciu, z pięciu, z czterech, z trzech, z dwóch lub z jeden [w zależności od tego, ile znaleźli]. A kto stworzył te [siedem]? Według rabina Meira, pierwszego Mojżesza, drugiego Ezdrasza i pięciu od Ezdrasza i dalej. I mędrcy mówią: Siedem [powstało] od Ezdrasza i dalej; i kto je stworzył? Sprawiedliwy Szimon i arcykapłan Jochanan stworzyli po dwa, Elyehoeinai ben Hakof i Chanamel, Egipcjanin, i Jiszmael ben Pi'avi, każdy po jednym.

וְכֶבֶשׁ הָיוּ עוֹשִׂים מֵהַר הַבַּיִת לְהַר הַמִּשְׁחָה, כִּפִּין עַל גַּבֵּי כִפִּין, וְכִפָּה כְנֶגֶד הָאֹטֶם, מִפְּנֵי קֶבֶר הַתְּהוֹם, שֶׁבּוֹ כֹהֵן הַשּׂוֹרֵף אֶת הַפָּרָה, וּפָרָה וְכָל מְסַעֲדֶיהָ, יוֹצְאִין לְהַר הַמִּשְׁחָה:

I zrobili rampę od góry świątynnej do góry namaszczenia [Góra Oliwna], łuki na szczycie łuków i [wydrążone] kopuły nad fundamentami, z powodu grobów z głębin, ponieważ na niej kapłan, który spaliłby jałówkę, a jałówkę i wszyscy jej pomocnicy odejdą na górę Namaszczenia.

לֹא הָיְתָה פָרָה רוֹצָה לָצֵאת, אֵין מוֹצִיאִין עִמָּהּ שְׁחוֹרָה, שֶׁלֹּא יֹאמְרוּ, שְׁחוֹרָה שָׁחֲטוּ. וְלֹא אֲדֻמָּה, שֶׁלֹּא יֹאמְרוּ, שְׁתַּיִם שָׁחֲטוּ. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, לֹא מִשּׁוּם זֶה, אֶלָּא מִשּׁוּם שֶׁנֶּאֱמַר (במדבר יט), וְהוֹצִיא אֹתָהּ, לְבַדָּהּ. וְזִקְנֵי יִשְׂרָאֵל הָיוּ מַקְדִּימִים בְּרַגְלֵיהֶם לְהַר הַמִּשְׁחָה, וּבֵית טְבִילָה הָיָה שָׁם. וּמְטַמְּאִים הָיוּ אֶת הַכֹּהֵן הַשּׂוֹרֵף אֶת הַפָּרָה, מִפְּנֵי הַצְּדוֹקִים, שֶׁלֹּא יִהְיוּ אוֹמְרִים, בִּמְעֹרְבֵי שֶׁמֶשׁ הָיְתָה נַעֲשֵׂית:

Jeśli jałówka nie chciała odejść, nie mogła jej prowadzić z czarną [krową], aby [społeczeństwo] nie powiedziało: „zarżnęli czarną”. Ani [nie mogliby go poprowadzić] czerwonym, żeby nie powiedzieli: „zarżnęli dwóch”. Rabin Yose mówi: Nie z tego powodu, ale raczej dlatego, że werset mówi (Lb 19: 3): „A on ją zabierze”, tylko ją. Starsi Izraela szli go pieszo na górę namaszczenia, a tam był dom do rytualnego zanurzenia. I sprawili, że kapłan, który spaliłby krowę, był rytualnie nieczysty z powodu Saduceuszy, więc nie mówili: „to zrobił ten, dla którego zaszło słońce”. [Istnieją różne formy rytualnej nieczystości, dla której aby stać się całkowicie czystym, należy zanurzyć się w wodzie, a następnie poczekać do następnego zachodu słońca. Saduceusze wierzyli, że kapłan, który spalił czerwoną krowę, musi być całkowicie czysty, tak aby mógł to zrobić tylko wtedy, gdy czekał na zachód słońca. Mędrcy utrzymywali, że jest w stanie spalić krowę, nawet po zanurzeniu w wodzie, w ten sposób uczynili go nieczystym i kazali go zanurzyć, aby każdy mógł zobaczyć, że nie postępują zgodnie z opinią Saduceuszy.]

סָמְכוּ יְדֵיהֶם עָלָיו וְאָמְרוּ לוֹ, אִישִׁי כֹּהֵן גָּדוֹל, טְבֹל אֶחָת. יָרַד וְטָבַל וְעָלָה וְנִסְתַּפֵּג. וְעֵצִים הָיוּ מְסֻדָּרִים שָׁם, עֲצֵי אֲרָזִים וָאֳרָנִים וּבְרוֹשִׁים וַעֲצֵי תְאֵנָה חֲלָקָה. וְעוֹשִׂין אוֹתָהּ כְּמִין מִגְדָּל, וּמְפַתְּחִין בָּהּ חַלּוֹנוֹת, וַחֲזִיתָהּ מַעֲרָבָה:

Oni [starsi] kładli ręce na nim [kapłanie] i mówili: „Człowieku nasz, wielki kapłan, zanurz się raz”. Schodził, zanurzał się, powstawał i wysychał. Ułożono tam drewno: drewno erez, oran, brosh [różne rodzaje drewna cedrowego] i drewno gładkich drzew figowych. I zrobiliby z nich rodzaj wieży i otworzyliby w niej okna [dziury], i skierowałby się na zachód.

כְּפָתוּהָ בְחֶבֶל שֶׁל מֶגֶג וּנְתָנוּהָ עַל גַּב הַמַּעֲרָכָה, רֹאשָׁהּ בַּדָּרוֹם וּפָנֶיהָ לַמַּעֲרָב. הַכֹּהֵן עוֹמֵד בַּמִּזְרָח וּפָנָיו לַמַּעֲרָב. שָׁחַט בִּימִינוֹ וְקִבֵּל בִּשְׂמֹאלוֹ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, בִּימִינוֹ הָיָה מְקַבֵּל וְנוֹתֵן לִשְׂמֹאלוֹ, וּמַזֶּה בִימִינוֹ. טָבַל וְהִזָּה שֶׁבַע פְּעָמִים כְּנֶגֶד בֵּית קֹדֶשׁ הַקֳּדָשִׁים. עַל כָּל הַזָּיָה, טְבִילָה. גָּמַר מִלְּהַזּוֹת, קִנַּח אֶת יָדוֹ בְּגוּפָהּ שֶׁל פָּרָה. יָרַד וְהִצִּית אֶת הָאֵשׁ בַּאֲלִיתוֹת. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, בַּחֲרִיּוֹת:

Związaliby [jałówkę] sznurkiem z gumy i umieścili ją na stosie, z głową na południu, a twarzą na zachód. Kapłan stałby na Wschodzie, a jego twarz skierowana była na zachód. Mordował prawą ręką, a krew przyjmował lewą. Rabin Jehuda mówi: On przyjmował prawą, a następnie umieszczał ją w lewej. I pokropiłby [krwią] swoją prawą. Zanurzał [palec w krwi] i pokropił siedem razy w kierunku miejsca najświętszego ze świętości. Do każdego spryskiwania [oddzielne] zanurzenie. Skończywszy pokropienie, wycierał ręce w ciało krowy, schodził [ze stosu] i rozpalał ogień gałązkami. Rabin Akiva mówi: z gałęziami.

נִבְקְעָה, וְעָמַד חוּץ מִגִּתָּהּ. נָטַל עֵץ אֶרֶז וְאֵזוֹב וּשְׁנִי תוֹלַעַת. אָמַר לָהֶן, עֵץ אֶרֶז זֶה, עֵץ אֶרֶז זֶה. אֵזוֹב זֶה, אֵזוֹב זֶה. שְׁנִי תוֹלַעַת זֶה, שְׁנִי תוֹלַעַת זֶה. שָׁלשׁ פְּעָמִים עַל כָּל דָּבָר וְדָבָר. וְהֵם אוֹמְרִים לוֹ, הֵין וְהֵין, שָׁלשׁ פְּעָמִים עַל כָּל דָּבָר וְדָבָר:

Rozszczepiłby się [jałówka, z powodu płomieni], a on [kapłan] stałby poza jamą [rejonem przeznaczonym do palenia], a on brał drewno cedrowe, hizop i jedwab roboczy. Mawiał do nich [do tamtejszych starszych]: „Czy to drzewo cedrowe? Czy to drewno cedrowe? Czy to hizop? Czy to hizop? Czy to robak [jedwab]? Czy to robak [jedwab]?”. Trzy razy dla każdego. A oni odpowiadali mu: „Tak i tak” trzy razy za każdym razem.

כְּרָכָן בִּשְׁיָרֵי הַלָּשׁוֹן וְהִשְׁלִיךְ לְתוֹךְ שְׂרֵפָתָהּ. נִשְׂרְפָה, חוֹבְטִין אוֹתָהּ בְּמַקְלוֹת, וְכוֹבְרִין אוֹתָהּ בִּכְבָרוֹת. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, בְּמַקָּבוֹת שֶׁל אֶבֶן וּבִכְבָרוֹת שֶׁל אֶבֶן הָיְתָה נַעֲשֵׂית. שָׁחוֹר שֶׁיֶּשׁ בּוֹ אֵפֶר, כּוֹתְשִׁין אוֹתוֹ. וְשֶׁאֵין בּוֹ, מַנִּיחִין אוֹתוֹ. הָעֶצֶם, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ הָיָה נִכְתָּשׁ. וְחוֹלְקִים אוֹתוֹ לִשְׁלשָׁה חֲלָקִים, אֶחָד נִתָּן בַּחֵיל, וְאֶחָד נִתָּן בְּהַר הַמִּשְׁחָה, וְאֶחָד הָיָה מִתְחַלֵּק לְכָל הַמִּשְׁמָרוֹת:

Owinął je [drewno cedrowe, hizop i robak jedwabiu] pozostałą częścią nici [robaka jedwabiu] i wrzucił je do jej ognia [jałówki]. Po spaleniu bili go [szczątki] patykami i przesiewali przez sita [na drobny popiół]. Rabin Jiszmael mówi: zrobiliby to z kamiennymi płytami i kamiennymi sitami. Popiół zawierający czarny [węgiel drzewny] zmiażdżyłby go. A [węgiel drzewny] nie zawierający [popiołu], zostawiali [na stosie]. Kości, tak czy inaczej [niezależnie od tego, czy zawierały popiół], zostaną zmiażdżone. I dzielili [popiół] na trzy części: jedną kładziono w cheil [komnacie w świątyni], a drugą kładziono na górze namaszczenia, i rozdzielano między wszystkie kapłańskie rotacje.