Nazir 3
מִי שֶׁאָמַר הֲרֵינִי נָזִיר, מְגַלֵּחַ יוֹם שְׁלשִׁים וְאֶחָד. וְאִם גִּלַּח לְיוֹם שְׁלשִׁים, יָצָא. הֲרֵינִי נָזִיר שְׁלשִׁים יוֹם, אִם גִּלַּח לְיוֹם שְׁלשִׁים לֹא יָצָא:
Jeśli ktoś powiedział: „Będę nazirejczykiem”, goli się on trzydziestego pierwszego dnia, [bo „naziretyzm”, bez zastrzeżeń, to trzydzieści dni.] A jeśli ogolił się trzydziestego dnia, wystarczy, [przez część dzień jest taki sam jak wszystkie.] (Jeśli powiedział :) „Będę nazirejczykiem przez trzydzieści dni”, to nie wystarczy, [bo skoro stwierdził „trzydzieści dni”, zakłada się pełne dni.]
מִי שֶׁנָּזַר שְׁתֵּי נְזִירִיּוֹת, מְגַלֵּחַ אֶת הָרִאשׁוֹנָה יוֹם שְׁלשִׁים וְאֶחָד, וְאֶת הַשְּׁנִיָּה יוֹם שִׁשִּׁים וְאֶחָד. וְאִם גִּלַּח אֶת הָרִאשׁוֹנָה יוֹם שְׁלשִׁים, מְגַלֵּחַ אֶת הַשְּׁנִיָּה יוֹם שִׁשִּׁים. וְאִם גִּלַּח יוֹם שִׁשִּׁים חָסֵר אֶחָד, יָצָא. וְזוֹ עֵדוּת הֵעִיד רַבִּי פַּפְּיַס עַל מִי שֶׁנָּזַר שְׁתֵּי נְזִירִיּוֹת, שֶׁאִם גִּלַּח אֶת הָרִאשׁוֹנָה שְׁלשִׁים יוֹם, מְגַלֵּחַ אֶת הַשְּׁנִיָּה יוֹם שִׁשִּׁים. וְאִם גִּלַּח לְיוֹם שִׁשִּׁים חָסֵר אֶחָד, יָצָא, שֶׁיּוֹם שְׁלשִׁים עוֹלֶה לוֹ מִן הַמִּנְיָן:
Jeśli ktoś przyjął dwa naziretyzmy, goli się pierwszego dnia trzydziestego pierwszego, a drugiego sześćdziesiątego pierwszego. A jeśli ogolił się pierwszy raz trzydziestego dnia, to drugiego dnia sześćdziesiątego. A jeśli ogolił się na pięćdziesiątym dziewiątym, to wystarczy. [W trzydziestym dniu pierwszego naziretyzmu powraca do obu. A ponieważ trzydziesty dzień pierwszego zalicza się również do drugiego naziretyzmu, trzydzieści dni drugiego naziretyzmu kończy się pięćdziesiątego dziewiątego dnia]. I to świadectwo zostało powiedziane przez R.Papyas o jednym, który przyjął dwa naziityzm: że jeśli po raz pierwszy ogolił się trzydziestego dnia, drugi miał się ogolić sześćdziesiątego dnia. A jeśli się ogolił pięćdziesiątego dziewiątego dnia, to wystarczyło; bo trzydziesty dzień jest wliczony do rachunku (drugiego naziretyzmu).
מִי שֶׁאָמַר הֲרֵינִי נָזִיר, נִטְמָא יוֹם שְׁלשִׁים, סוֹתֵר אֶת הַכֹּל. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אֵינוֹ סוֹתֵר אֶלָּא שִׁבְעָה. הֲרֵינִי נָזִיר שְׁלשִׁים יוֹם, נִטְמָא יוֹם שְׁלשִׁים, סוֹתֵר אֶת הַכֹּל:
Jeśli ktoś powiedział: „Będę nazirejczykiem” i stał się nieczysty trzydziestego dnia, zrównuje wszystko (naziretyzm), [bo stał się nieczysty w środku dni naziretyzmu. I nie mówimy, że trzydziesty dzień powraca do obu (naziretyzm), ta część dnia jest jak cały dzień, chyba że ogolił się i przyniósł ofiary tego dnia.] R. Eliezer mówi: On wyrównuje tylko siedem dni (oczyszczenia za jego nieczystość). [Uważa bowiem, że mówimy, że część dnia jest jak cały dzień i to tak, jakby stał się nieczysty po spełnieniu się (jego naziryzmie). A nieczystość po spełnieniu, według R. Eliezera, odlicza (tj. Dodaje) tylko siedem.] (Jeśli ktoś powiedział :) „Będę nazirejczykiem przez trzydzieści dni”, jeśli stał się nieczysty trzydziestego dnia, odprawia całość [zarówno według R. Eliezera, jak i według rabinów. Odkąd powiedział; „Będę nazirejczykiem przez trzydzieści dni”, wszyscy zgadzają się, że potrzebuje on pełnych trzydziestu dni i że w tym przypadku nie mówimy: „część dnia jest taka sama jak cały dzień”. A R. Eliezer, który twierdzi (3: 4), że ten, kto staje się nieczysty w dniu spełnienia, odracza sam sobie trzydzieści dni, ale nie całość, wyprowadza to z (Lb 6:13): „I takie jest prawo Nazirejczyk w dniu wypełnienia "—Jeśli stał się nieczysty w dniu spełnienia, „dajcie mu” prawo nazirejczyka; to znaczy naziretyzm w ogóle, trzydzieści dni— Tutaj, gdzie powiedział: „Będę nazirejczykiem przez trzydzieści dni, a on stał się nieczysty trzydziestego dnia, który jest dniem spełnienia, kiedy on odlicza wszystkie trzydzieści, wyrównuje wszystko. I rabini też, którzy różnią się od R. Eliezera, mówiąc, że ten, który staje się nieczysty w dniu spełnienia, odlicza całość, nawet jeśli liczył wiele dni —tutaj, gdzie powiedział: „Będę nazirejczykiem przez trzydzieści dni” i stał się nieczysty w dniu spełnienia, odliczając trzydzieści, wyrównuje całość. Tak więc zarówno według R. Eliezera, jak i według rabinów, wyrównuje on całość. I gdziekolwiek R. Eliezer i mędrcy się różnią, halacha jest zgodna z mędrcami.]
הֲרֵינִי נָזִיר מֵאָה יוֹם, נִטְמָא יוֹם מֵאָה, סוֹתֵר אֶת הַכֹּל. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אֵינוֹ סוֹתֵר אֶלָּא שְׁלשִׁים. נִטְמָא יוֹם מֵאָה וְאֶחָד, סוֹתֵר שְׁלשִׁים יוֹם. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, אֵינוֹ סוֹתֵר אֶלָּא שִׁבְעָה:
(Gdyby ktoś powiedział :) „Będę Nazirejczykiem przez sto dni”, jeśli stał się nieczysty setnego dnia, wyrównuje wszystko. [Rabini są zgodni z ich poglądem, że jeśli ktoś stanie się nieczysty w dniu spełnienia, to tak, jakby stał się nieczysty w środku swego czasu, a on wyrównuje całość.] R. Eliezer mówi: On wyrównuje tylko trzydzieści, [trzymając tego, który stał się nieczysty w dniu spełnienia, odlicza tylko trzydzieści.] Jeśli stał się nieczysty w stu pierwszym dniu, odlicza trzydzieści dni. [Rabini zarządzają, że odracza on trzydzieści dni, ustanawiając setny dzień, czyli dzień golenia, z powodu setnego dnia. W każdym razie nie byli wobec niego tak surowi, aby uczynić go jak setny dzień, dzień wypełnienia, który wyrównuje całość. Zadekretowali tylko, że rekompensuje to powszechny naziretyzm, czyli trzydzieści dni.] R. Eliezer sys: To rekompensuje tylko siedem. [Jest zgodny ze swoim poglądem, że nawet trzydziestego dnia nie wydali zarządzenia (potrącenia), kiedy powiedział: „Będę nazirejczykiem”, bez zastrzeżeń].
מִי שֶׁנָּזַר וְהוּא בְּבֵית הַקְּבָרוֹת, אֲפִלּוּ הָיָה שָׁם שְׁלשִׁים יוֹם, אֵין עוֹלִין לוֹ מִן הַמִּנְיָן וְאֵינוֹ מֵבִיא קָרְבַּן טֻמְאָה. יָצָא וְנִכְנַס, עוֹלִין לוֹ מִן הַמִּנְיָן וּמֵבִיא קָרְבַּן טֻמְאָה. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, לֹא בוֹ בַיּוֹם, שֶׁנֶּאֱמַר (במדבר ו) וְהַיָּמִים הָרִאשֹׁנִים יִפְּלוּ, עַד שֶׁיִּהְיוּ לוֹ יָמִים רִאשׁוֹנִים:
Jeśli ktoś przyjął naziretyzm, gdy był na cmentarzu, nawet jeśli przebywał tam przez trzydzieści dni, to nie są one zaliczane do hrabiego (naziretyzmu), a on nie przynosi ofiary za nieczystość. [Albowiem ta ofiara jest przepisana nazirejczykowi, który był czysty i stał się nieczysty. W każdym razie, jeśli został ostrzeżony, otrzymuje chłostę.] Jeśli wyszedł i wszedł ponownie, to zalicza się to hrabiemu, a on przynosi ofiarę za nieczystość. [Gemara wyjaśnia tę Misznę w ten sposób: Gdyby wyszedł z cmentarza i został pokropiony (wodą oczyszczającą) trzeciego i siódmego dnia, zanurzony i oczyszczony ze swej nieczystości, i zaczął liczyć dni swego naziretyzmu—mimo że potem ponownie wszedł na cmentarz, te dni, które liczył po tym, jak stał się czysty, przypadają mu do gustu, ponieważ czystość zachodziła między pierwszymi dniami, w których przyjął naziretyzm na cmentarzu, a ostatnimi. I chociaż ponownie wszedł na cmentarz, nieczystość na cmentarzu nie rekompensuje liczby dni, które liczył w czystości. Tylko bowiem dwanaście odmian nieczystości stwierdzonych w odniesieniu do naziretyzmu rekompensuje te dni. Co się tyczy „i przynosi ofiarę czystości”, to znaczy: jeśli znowu stał się nieczysty z powodu jednej z nieczystości, które golą nazirejczyka, składa ofiarę nieczystości i zadośćuczynienia (hrabia). R. Eliezer mówi; Nie tego samego dnia jest napisane (Lb 6:12): „A dni pierwsze opadną”—muszą być „pierwsze dni”. [To znaczy, jeśli w dniu, w którym zanurzył się i oczyścił, stał się nieczysty z powodu jednej z nieczystości, które powodują golenie nazirejczyka, nie kompensuje on tego dnia, ponieważ jest napisane: „A pierwsze dni odpadną”—Nieczystość nie ustępuje, dopóki nie zostaną policzone dwa dni naziretyzmu. To samo dotyczy nazirejczyka w ogóle, który stał się nieczysty w pierwszym dniu swego naziretyzmu—Nieczystość nie rekompensuje tego dnia, ale zalicza ją do dni swojego naziryzmu. Halacha jest zgodna z R. Eliezerem.]
מִי שֶׁנָּזַר נְזִירוּת הַרְבֵּה וְהִשְׁלִים אֶת נְזִירוּתוֹ, וְאַחַר כָּךְ בָּא לָאָרֶץ, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, נָזִיר שְׁלשִׁים יוֹם, וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, נָזִיר בַּתְּחִלָּה. מַעֲשֶׂה בְהִילְנִי הַמַּלְכָּה, שֶׁהָלַךְ בְּנָהּ לַמִּלְחָמָה, וְאָמְרָה, אִם יָבֹא בְנִי מִן הַמִּלְחָמָה בְשָׁלוֹם אֱהֵא נְזִירָה שֶׁבַע שָׁנִים, וּבָא בְנָהּ מִן הַמִּלְחָמָה, וְהָיְתָה נְזִירָה שֶׁבַע שָׁנִים. וּבְסוֹף שֶׁבַע שָׁנִים עָלְתָה לָאָרֶץ, וְהוֹרוּהָ בֵית הִלֵּל שֶׁתְּהֵא נְזִירָה עוֹד שֶׁבַע שָׁנִים אֲחֵרוֹת. וּבְסוֹף שֶׁבַע שָׁנִים נִטְמֵאת, וְנִמְצֵאת נְזִירָה עֶשְׂרִים וְאַחַת שָׁנָה. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, לֹא הָיְתָה נְזִירָה אֶלָּא אַרְבַּע עֶשְׂרֵה שָׁנָה:
Jeśli ktoś przyjął wiele naziretyzmu i zakończył swój naziretyzm, a następnie przybył do Eretz Yisrael, [Albowiem naziryzm występuje tylko w Erec Izrael z powodu nieczystości „ziem narodów”. A jeśli ktoś ślubował naziretyzm poza Erec Israel, jest zobowiązany udać się do Eretz Israel i tam przestrzegać jego naziityzmu.], Beth Shammai mówi: Zostaje nazirejczykiem na trzydzieści dni; a Beth Hillel mówi: Od początku staje się nazirejczykiem. [Musi przestrzegać w Eretz Yisrael liczby dni naziryzmu, które ślubował. A dni naziretyzmu, które obserwował poza Erec Israel, nie są w ogóle uważane za takie.] Kiedyś zdarzyło się, że jej syn poszedł na wojnę z królową Hilni, a ona powiedziała: „Jeśli mój syn wróci z wojny w pokoju, ja bądź nazirejczykiem przez siedem lat. " A jej syn wrócił z wojny i była nazirejczykiem przez siedem lat. Pod koniec siedmiu lat udała się do Eretz Yisrael, a Beth Hillel poinstruowała ją, aby była nazirejką przez kolejne siedem lat. Po upływie siedmiu lat stała się nieczysta i przez dwadzieścia jeden lat została uznana za nazirejczyka. R. Juda powiedział: Ona była nazirejką tylko przez czternaście lat. [R. Juda utrzymuje z R. Eliezerem, który mówi powyżej (3: 4), że jeśli ktoś stanie się nieczysty w dniu spełnienia, to odracza tylko trzydzieści dni. W związku z tym mówi, że królowa Hilni, która stała się nieczysta pod koniec czternastu lat, w dniu spełnienia, nie odliczyła całości i nie musiała liczyć kolejnych siedmiu lat, ale tylko trzydzieści dni. A ponieważ nie jest to cały rok, nie uwzględniono go w obliczeniach; ale jest tak, jakby powiedział: Była nazirejką przez czternaście lat i trzydzieści dni.]
מִי שֶׁהָיוּ שְׁתֵּי כִתֵּי עֵדִים מְעִידוֹת אוֹתוֹ, אֵלּוּ מְעִידִים שֶׁנָּזַר שְׁתַּיִם, וְאֵלּוּ מְעִידִים שֶׁנָּזַר חָמֵשׁ, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, נֶחְלְקָה הָעֵדוּת וְאֵין כָּאן נְזִירוּת. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, יֵשׁ בִּכְלָל חָמֵשׁ שְׁתַּיִם, שֶׁיְּהֵא נָזִיר שְׁתָּיִם:
Jeśli dwie grupy świadków zeznawały o człowieku, jeden z nich mówił, że ślubował dwa [naziretyzm], a drugi, że złożył ślubowanie pięciu —[W tym samym czasie, kiedy mówisz, że ślubował dwa, my mówimy, że złożył ślubowanie pięciu. I mówi, że wcale nie ślubował]—Beth Shammai twierdzi, że zeznania są podzielone. [Ponieważ zaprzeczają sobie nawzajem, ich słowa są nieważne i żadne świadectwo nie zostaje zachowane.] A Beth Hillel mówi: W pięciu jest dwa, a on ma przestrzegać dwóch naziretyzmu.