Menachot 4

הַתְּכֵלֶת אֵינָהּ מְעַכֶּבֶת אֶת הַלָּבָן, וְהַלָּבָן אֵינוֹ מְעַכֵּב אֶת הַתְּכֵלֶת. תְּפִלָּה שֶׁל יָד אֵינָהּ מְעַכֶּבֶת שֶׁל רֹאשׁ, וְשֶׁל ראשׁ אֵינָהּ מְעַכֶּבֶת שֶׁל יָד. הַסֹּלֶת וְהַשֶּׁמֶן אֵינָם מְעַכְּבִין אֶת הַיַּיִן, וְלֹא הַיַּיִן מְעַכְּבָן. הַמַּתָּנוֹת שֶׁעַל מִזְבֵּחַ הַחִיצוֹן אֵינָן מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ:

[Brak] błękitu [na frędzlach] nie unieważnia bieli, ani też [brak] bieli nie unieważnia niebieskiego. W [nieobecność] ręcznie tefillin nie utratę do posadzki tefilin , nie robi [nieobecność] head- tefillin unieważniają ręcznie tefillin . Brak mąki i oliwy nie unieważnia wina, ani też brak wina nie unieważnia ich. [Brak jednego] pokropienia [krwią] na ołtarzu zewnętrznym nie unieważnia pozostałych.

הַפָּרִים וְהָאֵילִים וְהַכְּבָשִׂים אֵינָן מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אִם הָיוּ לָהֶם פָּרִים מְרֻבִּים וְלֹא הָיוּ לָהֶם נְסָכִים, יָבִיאוּ פַר אֶחָד וּנְסָכָיו, וְלֹא יִקְרְבוּ כֻלָּן בְּלֹא נְסָכִין:

Nieobecność byków, baranów lub owiec nie unieważnia się wzajemnie. R. Szymon mówi: jeśli mieli [wystarczające fundusze na zakup] wielu byków, ale nie mieli [wystarczająco dużo na zakup] libacji [które im towarzyszą], niech przyniosą jednego byka z jego libacją; niech nie oferują ich wszystkich bez libacji.

הַפָּר וְהָאֵילִים וְהַכְּבָשִׂים וְהַשָּׂעִיר אֵינָן מְעַכְּבִין אֶת הַלֶּחֶם, וְלֹא הַלֶּחֶם מְעַכְּבָן. הַלֶּחֶם מְעַכֵּב אֶת הַכְּבָשִׂים, וְהַכְּבָשִׂים אֵינָן מְעַכְּבִין אֶת הַלֶּחֶם, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. אָמַר שִׁמְעוֹן בֶּן נַנָּס, לֹא כִי, אֶלָּא הַכְּבָשִׂים מְעַכְּבִין אֶת הַלֶּחֶם, וְהַלֶּחֶם אֵינוֹ מְעַכֵּב אֶת הַכְּבָשִׂים, שֶׁכֵּן מָצִינוּ, כְּשֶׁהָיוּ יִשְׂרָאֵל בַּמִּדְבָּר אַרְבָּעִים שָׁנָה, קָרְבוּ כְבָשִׂים בְּלֹא לֶחֶם, אַף כָּאן יִקְרְבוּ כְבָשִׂים בְּלֹא לָחֶם. אָמַר רַבִּי שִׁמְעוֹן, הֲלָכָה כְּדִבְרֵי בֶן נַנָּס, אֲבָל אֵין הַטַּעַם כִּדְבָרָיו, שֶׁכָּל הָאָמוּר בְּחֻמַּשׁ הַפְּקוּדִים, קָרַב בַּמִּדְבָּר. וְכָל הָאָמוּר בְּתוֹרַת כֹּהֲנִים, לֹא קָרַב בַּמִּדְבָּר. מִשֶּׁבָּאוּ לָאָרֶץ, קָרְבוּ אֵלּוּ וָאֵלּוּ. וּמִפְּנֵי מָה אֲנִי אוֹמֵר יִקְרְבוּ כְבָשִׂים בְּלֹא לֶחֶם, שֶׁהַכְּבָשִׂים מַתִּירִין אֶת עַצְמָן בְּלֹא לֶחֶם. לֶחֶם בְּלֹא כְבָשִׂים, אֵין לִי מִי יַתִּירֶנּוּ:

[Brak] cielca, baranów, baranków lub owiec nie unieważnia ofiary chlebowej, ani też [brak] ofiary chlebowej nie unieważnia [ich]. [Brak] ofiary chlebowej może unieważnić baranki, ale [brak] jagniąt nie może unieważnić ofiary chlebowej - [to] są słowa rabina Akiwy; Rabin Szimon ben Nanos powiedział: Nie, raczej [brak] jagniąt może unieważnić ofiarę chlebową, ale [brak] ofiary chlebowej nie może unieważnić jagniąt; ponieważ widzimy, że kiedy Izrael był na pustyni przez czterdzieści lat, składał baranki bez ofiary chlebowej, więc teraz i teraz mogą składać baranki bez ofiary chlebowej. R. Simon powiedział: Prawo jest [według] słów Ben Nanosa, ale podstawy nie są [według] jego słów, [ponieważ] wszystkie [ofiary] podane w Chumash HaPekudim [rabiniczna nazwa Księgi Liczb ] zostały złożone na pustyni, ale wszystkie [ofiary] wymienione w Torat Kohanim [rabiniczna nazwa Księgi Kapłańskiej] nie zostały złożone na pustyni. Kiedy przybyli do kraju, złożyli oba [zestawy darów]. A dlaczego mówię, że ofiarują baranki bez chleba? Ponieważ baranki są dozwolone bez ofiary chlebowej [przez spalenie wnętrzności ich na ołtarzu], ale ofiara chlebowa bez jagniąt - nie ma nic, co by na to pozwoliło.

הַתְּמִידִין אֵינָן מְעַכְּבִין אֶת הַמּוּסָפִים, וְלֹא הַמּוּסָפִים מְעַכְּבִין אֶת הַתְּמִידִים, וְלֹא הַמּוּסָפִים מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. לֹא הִקְרִיבוּ כֶבֶשׂ בַּבֹּקֶר, יַקְרִיבוּ בֵּין הָעַרְבָּיִם. אָמַר רַבִּי שִׁמְעוֹן, אֵימָתַי, בִּזְמַן שֶׁהָיוּ אֲנוּסִין אוֹ שׁוֹגְגִין. אֲבָל אִם הָיוּ מְזִידִין וְלֹא הִקְרִיבוּ כֶבֶשׂ בַּבֹּקֶר, לֹא יַקְרִיבוּ בֵּין הָעַרְבָּיִם. לֹא הִקְטִירוּ קְטֹרֶת בַּבֹּקֶר, יַקְטִירוּ בֵּין הָעַרְבָּיִם. אָמַר רַבִּי שִׁמְעוֹן, וְכֻלָּהּ הָיְתָה קְרֵבָה בֵּין הָעַרְבָּיִם, שֶׁאֵין מְחַנְּכִין אֶת מִזְבַּח הַזָּהָב אֶלָּא בִקְטֹרֶת הַסַּמִּים, וְלֹא מִזְבַּח הָעוֹלָה אֶלָּא בְתָמִיד שֶׁל שַׁחַר, וְלֹא אֶת הַשֻּׁלְחָן אֶלָּא בְלֶחֶם הַפָּנִים בְּשַׁבָּת, וְלֹא אֶת הַמְּנוֹרָה אֶלָּא בְשִׁבְעָה נֵרוֹתֶיהָ בֵּין הָעַרְבָּיִם:

[Brak] temidim [codzienne ofiary baranków, jedna po świcie i przed zachodem słońca] w pobliżu nie unieważnia musafim [dodatkowe ofiary składane w Szabat, Rosz Chodesz i święta], ani [brak] musafim nie unieważnia temidim , ani nie nieobecność [jednego z] musafim Unieważniania drugiej musafim . Nawet jeśli nie ofiarowali baranka rano, muszą ofiarować je wieczorem. Rabin Szimon powiedział: Kiedy tak jest? Tylko wtedy, gdy działali pod przymusem lub w błędzie, ale jeśli działali umyślnie i nie ofiarowali baranka rano, mogą nie ofiarować go wieczorem. Jeśli rano nie palili kadzidła, palą je pod wieczór. Rabin Szymon powiedział: wszystko to zostało spalone pod wieczór [w takim przypadku] - albowiem ołtarz złoty jest poświęcony tylko kadzidłem z przyprawami, a ołtarz na całą ofiarę całopalną [jest poświęcony tylko] przez codzienną ofiarę rano, a stół [tylko jest poświęcony] chlebem pokładnym w szabat, a menorę [jest poświęcona] tylko przez [zapalanie] siedmiu lamp pod wieczór.

חֲבִתֵּי כֹהֵן גָּדוֹל, לֹא הָיוּ בָאוֹת חֲצָיִים, אֶלָּא מֵבִיא עִשָּׂרוֹן שָׁלֵם, וְחוֹצֵהוּ, וּמַקְרִיב מֶחֱצָה בַבֹּקֶר, וּמֶחֱצָה בֵין הָעַרְבָּיִם. וְכֹהֵן שֶׁהִקְרִיב מֶחֱצָה בְּשַׁחֲרִית וּמֵת וּמִנּוּ כֹהֵן אַחֵר תַּחְתָּיו, לֹא יָבִיא חֲצִי עִשָּׂרוֹן מִבֵּיתוֹ, וְלֹא חֲצִי עֶשְׂרוֹנוֹ שֶׁל רִאשׁוֹן, אֶלָּא מֵבִיא עִשָּׂרוֹן שָׁלֵם, וְחוֹצֵהוּ, וּמַקְרִיב מֶחֱצָה, וּמֶחֱצָה אָבֵד. נִמְצְאוּ שְׁנֵי חֲצָיִים קְרֵבִין, וּשְׁנֵי חֲצָיִים אוֹבְדִין. לֹא מִנּוּ כֹהֵן אַחֵר, מִשֶּׁל מִי הָיְתָה קְרֵבָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, מִשֶּׁל צִבּוּר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מִשֶּׁל יוֹרְשִׁים. וּשְׁלֵמָה הָיְתָה קְרֵבָה:

Najwyższy kapłan'Ciastek grillowych nie można wnosić w [dwóch oddzielnych] połówkach. Raczej musi przynieść całą dziesiątą część, a następnie podzielić ją, ofiarując połowę rano i pół pod wieczór. Jeśli [arcykapłan] ofiarował połowę rano, a potem umarł, a na jego miejsce wyznaczyli innego kapłana, [następca] nie może przynieść połowy dziesiątej ze swojego domu ani [nie może wykorzystać] pozostałej połowy dziesiątej pierwszy [arcykapłan]. Raczej musi przynieść całą dziesiątą i podzielić ją, i ofiarować połowę, a drugą połowę marnować. Okazuje się, że oferowane są dwie połówki, a dwie połówki idą na marne. Jeśli nie wyznaczyli na jego miejsce innego kapłana, z którego [wydatku] to było oferowane? Rabin Szimon mówi: od społeczności; Rabbi Juda mówi: od swoich spadkobierców i [obaj zgadzają się], że ofiarowano całą dziesiątą część.