Menachot 3

הַקּוֹמֵץ אֶת הַמִּנְחָה לֶאֱכֹל דָּבָר שֶׁאֵין דַּרְכּוֹ לֶאֱכֹל, לְהַקְטִיר דָּבָר שֶׁאֵין דַּרְכּוֹ לְהַקְטִיר, כָּשֵׁר. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר פּוֹסֵל. לֶאֱכֹל דָּבָר שֶׁדַּרְכּוֹ לֶאֱכֹל, לְהַקְטִיר דָּבָר שֶׁדַּרְכּוֹ לְהַקְטִיר, פָּחוֹת מִכַּזַּיִת, כָּשֵׁר. לֶאֱכֹל כַּחֲצִי זַיִת וּלְהַקְטִיר כַּחֲצִי זַיִת, כָּשֵׁר, שֶׁאֵין אֲכִילָה וְהַקְטָרָה מִצְטָרְפִין:

Gdyby wziął garść z ofiary zbożowej z zamiarem spożycia [poza odpowiednim miejscem lub po odpowiednim czasie] części, której nie jest zwyczajowo spożywać lub spalać [poza odpowiednim miejscem lub po odpowiednim czasie] część, którą on nie jest zwykle spalane, [ofiara] jest ważna. Rabin Eliezer unieważnia [to]. [Jeśli zamierzał] zjeść mniej niż większość oliwki z części, którą zwykle zjada się, lub spalić mniej niż większość oliwki z części, którą zwykle się pali, [ofiara] jest ważna. [Jeśli miał zamiar] zjeść połowę oliwy i spalić pół oliwy'Większa część [ofiara] jest ważna, ponieważ jedzenie i spalanie nie są liczone razem.

לֹא יָצַק, לֹא בָלַל, לֹא פָתַת, לֹא מָלַח, לֹא הֵנִיף, לֹא הִגִּישׁ, אוֹ שֶׁפְּתָתָן פִּתִּים מְרֻבּוֹת, וְלֹא מְשָׁחָן, כְּשֵׁרוֹת. נִתְעָרֵב קֻמְצָהּ בְּקֹמֶץ חֲבֶרְתָּהּ, בְּמִנְחַת כֹּהֲנִים, בְּמִנְחַת כֹּהֵן הַמָּשִׁיחַ, בְּמִנְחַת נְסָכִין, כְּשֵׁרָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, בְּמִנְחַת כֹּהֵן הַמָּשִׁיחַ וּבְמִנְחַת נְסָכִין, פְּסוּלָה, שֶׁזּוֹ בְּלִילָתָהּ עָבָה, וְזוֹ בְּלִילָתָהּ רַכָּה, וְהֵן בּוֹלְעוֹת זוֹ מִזּוֹ:

Jeśli nie wlał [oliwy], lub jeśli jej nie zmieszał, lub jeśli nie połamał [ofiary pokarmowej] na kawałki, lub jeśli jej nie posolił ani nie pomachał, albo gdyby to zrobił Nie zbliżajcie go do [ołtarza] ani jeśli połamał go na duże kawałki, albo nie namaścił [oliwą te typy, które wymagają namaszczenia], to jest ważne. Jeśli garść jednej ofiary pokarmowej została zmieszana z garścią innej lub z kapłanem'Ofiara pokarmowa lub ofiara pokarmowa pomazańca [arcykapłana] albo ofiara pokarmowa [ofiarowana] z ofiarami] jest ważna. Rabin Judah mówi: jeśli [zostało to zmieszane] z ofiarą pokarmową pomazanego [arcykapłana] lub z ofiarą pokarmową [złożoną z] libacjami, jest to nieważne, ponieważ konsystencja jednego jest gęsta, a konsystencja inny jest cienki, każdy wchłania się od drugiego.

שְׁתֵּי מְנָחוֹת שֶׁלֹּא נִקְמְצוּ, וְנִתְעָרְבוּ זוֹ בָזוֹ, אִם יָכוֹל לִקְמֹץ מִזּוֹ בִּפְנֵי עַצְמָהּ וּמִזּוֹ בִּפְנֵי עַצְמָהּ, כְּשֵׁרוֹת. וְאִם לָאו, פְּסוּלוֹת. הַקֹּמֶץ שֶׁנִּתְעָרֵב בְּמִנְחָה שֶׁלֹּא נִקְמְצָה, לֹא יַקְטִיר. וְאִם הִקְטִיר, זוֹ שֶׁנִּקְמְצָה, עָלְתָה לַבְּעָלִים, וְזוֹ שֶׁלֹּא נִקְמְצָה, לֹא עָלְתָה לַבְּעָלִים. נִתְעָרֵב קֻמְצָהּ בִּשְׁיָרֶיהָ אוֹ בִשְׁיָרֶיהָ שֶׁל חֲבֶרְתָּהּ, לֹא יַקְטִיר. וְאִם הִקְטִיר, עָלְתָה לַבְּעָלִים. נִטְמָא הַקֹּמֶץ וְהִקְרִיבוֹ, הַצִּיץ מְרַצֶּה. יָצָא וְהִקְרִיבוֹ, אֵין הַצִּיץ מְרַצֶּה, שֶׁהַצִּיץ מְרַצֶּה עַל הַטָּמֵא, וְאֵינוֹ מְרַצֶּה עַל הַיּוֹצֵא:

Dwie ofiary zbożowe, z których jeszcze nie wyjęto garści, zostały zmieszane ze sobą: jeśli nadal można wziąć po garść z każdego osobno, są one ważne; Jeśli nie, są nieważne. Jeśli garść [ofiary pokarmowej] została zmieszana z ofiarą pokarmową, z której jeszcze nie wzięto garści, nie wolno jej spalić. Gdyby go spalił, to ofiara zbożowa, z której zabrano garść, wypełnia obowiązek właściciela, podczas gdy ta, z której nie została zabrana, nie wypełnia obowiązku właściciela. Jeśli garść została zmieszana z pozostałą częścią ofiary pokarmowej lub z pozostałą częścią innej ofiary pokarmowej, nie wolno jej palić; Jeśli spłonął, to wypełnia obowiązek właściciela. Gdyby garstka stała się nieczysta, a mimo to ofiarował ją, nakrycie głowy [Najwyższego Kapłana] czyni to możliwym do przyjęcia, ale jeśli wyszedł [z dziedzińca świątynnego], a następnie ofiarował go, nakrycie głowy nie czyni tego możliwym do przyjęcia. Albowiem nakrycie głowy dopuszcza tylko ofiarę nieczystą, ale nie tę, która została wyjęta.

נִטְמְאוּ שְׁיָרֶיהָ, נִשְׂרְפוּ שְׁיָרֶיהָ, אָבְדוּ שְׁיָרֶיהָ, כְּמִדַּת רַבִּי אֱלִיעֶזֶר, כְּשֵׁרָה. וּכְמִדַּת רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, פְּסוּלָה. שֶׁלֹּא בִכְלִי שָׁרֵת, פְּסוּלָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן מַכְשִׁיר. הִקְטִיר קֻמְצָהּ פַּעֲמַיִם, כְּשֵׁרָה:

Jeśli pozostała część ofiary zbożowej stała się nieczysta, została spalona lub utracona: zgodnie z regułą rabina Eliezera jest ważna; zgodnie z regułą rabina Jozuego jest nieważna. Jeśli [nie] [włożył garści] do naczynia usługowego, jest to nieważne; Rabin Szimon oświadcza, że ​​jest to ważne. Jeśli spalił tę garść dwa razy [tj. W dwóch partiach], jest to ważne.

הַקֹּמֶץ, מִעוּטוֹ מְעַכֵּב אֶת רֻבּוֹ. הָעִשָּׂרוֹן, מִעוּטוֹ מְעַכֵּב אֶת רֻבּוֹ. הַיַּיִן, מִעוּטוֹ מְעַכֵּב אֶת רֻבּוֹ. הַשֶּׁמֶן, מִעוּטוֹ מְעַכֵּב אֶת רֻבּוֹ. הַסֹּלֶת וְהַשֶּׁמֶן מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. הַקֹּמֶץ וְהַלְּבוֹנָה מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה:

Co się tyczy garstki: [brak] najmniejszej części unieważnia całość. Jeśli chodzi o dziesiątą część [mąki na ofiarę pokarmową], [brak] najmniejszej części unieważnia całość. Co się tyczy wina [libacji towarzyszącej ofiarowaniu zboża], [brak] najmniejszej części unieważnia całość. Co się tyczy oliwy [która jest zmieszana z ofiarą pokarmową], [brak] najmniejszej części unieważnia całość. Jeśli chodzi o mąkę i oliwę, [brak] jednego unieważnia drugie. Jeśli chodzi o garść i kadzidło, [brak] jednego unieważnia drugie.

שְׁנֵי שְׂעִירֵי יוֹם הַכִּפּוּרִים מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שְׁנֵי כִבְשֵׂי עֲצֶרֶת מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שְׁתֵּי חַלּוֹת מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ. שְׁנֵי סְדָרִים מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שְׁנֵי בְזִיכִין מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. הַסְּדָרִים וְהַבְּזִיכִין מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שְׁנֵי מִינִים שֶׁבַּנָּזִיר, שְׁלשָׁה שֶׁבַּפָּרָה, אַרְבָּעָה שֶׁבַּתּוֹדָה, אַרְבָּעָה שֶׁבַּלּוּלָב, אַרְבָּעָה שֶׁבַּמְּצֹרָע, מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שֶׁבַע הַזָּיוֹת שֶׁבַּפָּרָה מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ. שֶׁבַע הַזָּיוֹת שֶׁל בֵּין הַבַּדִּים, וְשֶׁעַל הַפָּרֹכֶת, וְשֶׁעַל מִזְבַּח הַזָּהָב, מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ:

Jeśli chodzi o dwa kozły z Jom Hakippurim, [brak] jednego unieważnia drugi. Co się tyczy dwóch jagniąt z Atzeret [inna nazwa Szawuot, święta plonów], [brak] jednego unieważnia drugie. Jeśli chodzi o dwa chleby [towarzyszące barankom], brak jednego unieważnia drugi. Jeśli chodzi o dwa rzędy [chleba pokładnego], [brak] jednego unieważnia drugi. Co się tyczy dwóch potraw [z kadzidła], [brak] jednego unieważnia drugie. Jeśli chodzi o rzędy i naczynia, [brak] jednego unieważnia drugie. Co się tyczy dwóch rodzajów ciast używanych do ofiarowania nazirejczyka, trzech rodzajów krowy czerwonej, czterech rodzajów ciastek używanych do dziękczynienia, czterech rodzajów używanych do lulawu, a cztery rodzaje użyte do [oczyszczenia] trędowatego, [brak] jednego unieważnia inne. Jeśli chodzi o siedem skropień [krwią] czerwonej krowy, [brak] jednego unieważnia pozostałe. Co się tyczy siedmiu pokropień między drążkami arki, a także tych przy zasłonie i na złotym ołtarzu, brak jednego powoduje unieważnienie pozostałych.

שִׁבְעָה קְנֵי מְנוֹרָה מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שִׁבְעָה נֵרוֹתֶיהָ מְעַכְּבִין זֶה אֶת זֶה. שְׁתֵּי פָרָשִׁיּוֹת שֶׁבַּמְּזוּזָה מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ. וַאֲפִלּוּ כְתָב אֶחָד מְעַכְּבָן. אַרְבַּע פָּרָשִׁיּוֹת שֶׁבַּתְּפִלִּין מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ. וַאֲפִלּוּ כְתָב אֶחָד מְעַכְּבָן. אַרְבַּע צִיצִיּוֹת מְעַכְּבוֹת זוֹ אֶת זוֹ, שֶׁאַרְבַּעְתָּן מִצְוָה אֶחָת. רַבִּי יִשְׁמָעֵאל אוֹמֵר, אַרְבַּעְתָּן אַרְבַּע מִצְוֹת:

Jeśli chodzi o siedem gałęzi menory, [brak] jednego unieważnia pozostałe. Jeśli chodzi o siedem lamp, to brak jednej unieważnia pozostałe. Jeśli chodzi o dwie części Pisma Świętego w mezuzie , [brak] jednej unieważnia drugą; a nawet jedna litera unieważnia całość. Jeśli chodzi o cztery części Pisma Świętego w tefilinie , [brak] jednego unieważnia pozostałe; nawet jedna litera unieważnia całość. Jeśli chodzi o cztery obrzeża, [brak] jednego unieważnia pozostałe, ponieważ cztery razem stanowią jedno przykazanie. Rabin Ishmael mówi: cztery to cztery oddzielne przykazania.