Meila 6

הַשָּׁלִיחַ שֶׁעָשָׂה שְׁלִיחוּתוֹ, בַּעַל הַבַּיִת מָעַל. לֹא עָשָׂה שְׁלִיחוּתוֹ, הַשָּׁלִיחַ מָעַל. כֵּיצַד. אָמַר לוֹ, תֵּן בָּשָׂר לָאוֹרְחִים וְנָתַן לָהֶם כָּבֵד, כָּבֵד וְנָתַן לָהֶם בָּשָׂר, הַשָּׁלִיחַ מָעַל. אָמַר לוֹ, תֵּן לָהֶם חֲתִיכָה חֲתִיכָה, וְהוּא אָמַר טֹלוּ שְׁתַּיִם שְׁתַּיִם, וְהֵם נָטְלוּ שָׁלשׁ שָׁלשׁ, כֻּלָּן מָעֲלוּ. אָמַר לוֹ, הָבֵא לִי מִן הַחַלּוֹן אוֹ מִגְּלֻסְקְמָא, וְהֵבִיא לוֹ, אַף עַל פִּי שֶׁאָמַר בַּעַל הַבַּיִת לֹא הָיָה בְלִבִּי אֶלָּא מִזֶּה וְהֵבִיא מִזֶּה, בַּעַל הַבַּיִת מָעַל. אֲבָל אִם אָמַר לוֹ, הָבֵא לִי מִן הַחַלּוֹן וְהֵבִיא לוֹ מִגְּלֻסְקְמָא, אוֹ מִן גְּלֻסְקְמָא וְהֵבִיא לוֹ מִן הַחַלּוֹן, הַשָּׁלִיחַ מָעָל:

Jeśli wysłannik wypełnił swoje polecenie [zabrać coś, co należy do świątyni], właściciel naruszył meilah ; jeśli nie wypełnił swoich poleceń, posłaniec naruszył meilah . Jak to? Jeśli on [właściciel] powiedział do niego [wysłannikowi], daj mięso gościom, a on dał im wątróbkę, [albo] jeśli powiedział wątróbkę i dał im mięso, wysłannik naruszył meilę . Gdyby [właściciel] powiedział [wysłannikowi], aby dał każdemu z nich [gościom] po jednym kawałku, a on [wysłannik] kazał im wziąć po dwie sztuki, a każdy z gości wziął trzy części, to wszyscy naruszyli meilę . Jeśli on [właściciel] powiedział do niego [wysłannikowi], przynieś mi [monety] z okna [parapetu] lub ze skrzynki, a on [nieumyślnie] przyniósł mu [monety należące do świątyni], mimo że właściciel powiedział Naprawdę chodziło mi o to, że z tego [który nie należy do Świątyni], a on przyniósł z drugiego [monety należące do Świątyni], właściciel naruszył meilah . Ale jeśli powiedział, przynieś mi [monety] z okna [parapetu], a on przyniósł mu [monety] ze skrzynki lub jeśli kazał mu przynieść [monety] ze skrzynki i przyniósł [monety] z okna [parapetu] , posłaniec naruszył meilah .

שָׁלַח בְּיַד חֵרֵשׁ, שׁוֹטֶה, וְקָטָן, אִם עָשׂוּ שְׁלִיחוּתוֹ, בַּעַל הַבַּיִת מָעַל. לֹא עָשׂוּ שְׁלִיחוּתוֹ, הַחֶנְוָנִי מָעַל. שָׁלַח בְּיַד פִּקֵּחַ, וְנִזְכַּר עַד שֶׁלֹּא הִגִּיעַ אֵצֶל הַחֶנְוָנִי, הַחֶנְוָנִי מָעַל כְּשֶׁיּוֹצִיא. כֵּיצַד יַעֲשֶׂה. נוֹטֵל פְּרוּטָה אוֹ כְלִי וְיֹאמַר, פְּרוּטָה שֶׁל הֶקְדֵּשׁ בְּכָל מָקוֹם שֶׁהִיא, מְחֻלֶּלֶת עַל זֶה, שֶׁהַהֶקְדֵּשׁ נִפְדֶּה בְכֶסֶף וּבְשָׁוֶה כָסֶף:

Jeśli [właściciel] wysłał [pieniądze należące do Świątyni] w ręce głuchoniemego, obłąkanego lub małoletniego [aby kupić mu coś od sklepu], a oni wykonali jego polecenie, właściciel naruszył meilah . Jeśli nie zastosują się do ich instrukcji, właściciel sklepu naruszył meilah . Jeśli wysłał go w ręce normalnej osoby i przypomniał sobie, zanim [wysłannik] dotarł do właściciela sklepu, właściciel sklepu naruszył meilah, kiedy w końcu wydał pieniądze. Co powinien zrobić [właściciel] [aby sklepikarz nie naruszył meilah ?] Powinien wziąć perutę lub naczynie [warte peruta] i powiedzieć: Peruta należąca do Świątyni, gdziekolwiek jest, może zostać zdekonsekrowana na tym [peruta lub naczynie], na przedmioty należące do świątyni można wymienić za pieniądze lub przedmioty warte pieniędzy.

נָתַן לוֹ פְרוּטָה, אָמַר לוֹ, הָבֵא לִי בְחֶצְיָהּ נֵרוֹת וּבְחֶצְיָהּ פְּתִילוֹת, הָלַךְ וְהֵבִיא לוֹ בְכֻלָּהּ נֵרוֹת אוֹ בְכֻלָּהּ פְּתִילוֹת, אוֹ שֶׁאָמַר לוֹ, הָבֵא לִי בְכֻלָּהּ נֵרוֹת אוֹ בְכֻלָּהּ פְּתִילוֹת, הָלַךְ וְהֵבִיא לוֹ בְחֶצְיָהּ נֵרוֹת וּבְחֶצְיָהּ פְּתִילוֹת, שְׁנֵיהֶם לֹא מָעֲלוּ. אֲבָל אִם אָמַר לוֹ, הָבֵא לִי בְחֶצְיָהּ נֵרוֹת מִמָּקוֹם פְּלוֹנִי וּבְחֶצְיָהּ פְּתִילוֹת מִמָּקוֹם פְּלוֹנִי, וְהָלַךְ וְהֵבִיא לוֹ נֵרוֹת מִבֵּית פְּתִילוֹת וּפְתִילוֹת מִבֵּית נֵרוֹת, הַשָּׁלִיחַ מָעָל:

Jeśli [właściciel] dał mu [emisję] perutę [należącą do Świątyni] i powiedział mu, aby za połowę z niej [peruta] kupił świece, a za drugą połowę kupił knoty, a on [wysłannik] kupił ze wszystkimi knnami lub ze wszystkimi świecami, albo jeśli powiedział mu, żeby kupił świece za wszystkie pieniądze lub za wszystkie knoty pieniężne, a on kupił mu pół świece i pół knoty, które oboje naruszają meilah . Ale jeśli kazał mu kupić za połowę pieniędzy świece z jednego miejsca, a za drugą połowę knoty z innego miejsca, poszedł i kupił świece w miejscu, w którym miał kupić knoty i knoty z miejsce [gdzie miał kupić] świece, posłaniec naruszył meilah .

נָתַן לוֹ שְׁתֵּי פְרוּטוֹת, אָמַר לוֹ, הָבֵא לִי אֶתְרוֹג, וְהָלַךְ וְהֵבִיא לוֹ בִפְרוּטָה אֶתְרוֹג וּבִפְרוּטָה רִמּוֹן, שְׁנֵיהֶם מָעֲלוּ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, בַּעַל הַבַּיִת לֹא מָעַל, שֶׁהוּא אוֹמֵר לוֹ, אֶתְרוֹג גָּדוֹל הָיִיתִי מְבַקֵּשׁ וְהֵבֵאתָ לִי קָטָן וָרָע. נָתַן לוֹ דִינַר זָהָב, אָמַר לוֹ הָבֵא לִי חָלוּק, וְהָלַךְ וְהֵבִיא לוֹ בִשְׁלשָׁה חָלוּק וּבִשְׁלשָׁה טַלִּית, שְׁנֵיהֶם מָעֲלוּ. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, בַּעַל הַבַּיִת לֹא מָעַל, שֶׁהוּא אוֹמֵר לוֹ, חָלוּק גָּדוֹל הָיִיתִי מְבַקֵּשׁ וְהֵבֵאתָ לִי קָטָן וָרָע:

Jeśli [właściciel] dał mu [wysłannikowi] dwa perutot [należące do świątyni] i powiedział mu, żeby kupił mu cytron, a on poszedł i kupił mu cytron za perutę i granat za perutę, które obaj mają naruszył meilah . Rabin Yehudah mówi, że właściciel nie popełnił meili , ponieważ może mu powiedzieć [wysłannikowi], że poprosiłem o dużą cytron, a ty przyniosłeś mi małą, złą. Jeśli dał mu złotego dinara i powiedział mu, żeby kupił mu koszulę, a on poszedł i kupił mu koszulę za trzy [ sela , wart pół złotego dinara ] i płaszcz za trzy [ sela ], obaj naruszyli meilah . Rabin Yehudah mówi, że właściciel nie naruszył meilah, ponieważ może mu powiedzieć, że prosiłem o duży płaszcz, a ty przyniosłeś mi mały, zły.

הַמַּפְקִיד מָעוֹת אֵצֶל הַשֻּׁלְחָנִי, אִם צְרוּרִין, לֹא יִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶם. לְפִיכָךְ, אִם הוֹצִיא, מָעַל. אִם מֻתָּרִים, יִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶן. לְפִיכָךְ, אִם הוֹצִיא, לֹא מָעַל. אֵצֶל בַּעַל הַבַּיִת, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ, לֹא יִשְׁתַּמֵּשׁ בָּהֶם. לְפִיכָךְ, אִם הוֹצִיא, מָעַל. הַחֶנְוָנִי כְּבַעַל הַבַּיִת, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, כְּשֻׁלְחָנִי:

Ten, kto zdeponuje pieniądze w kantorze, jeśli są one zapakowane [w paczkę], on [kantor] może ich nie używać. Dlatego jeśli go wydał [a potem dowiedział się, że należy do świątyni], naruszył meilah . Jeśli są zgubione, może ich użyć [ kantor ], dlatego jeśli je wydał, nie naruszył meilah . [Jeśli zdeponował pieniądze] u prywatnego właściciela, w każdym przypadku on [prywatny właściciel] nie może ich użyć. Dlatego jeśli wydał [pieniądze], [prywatny właściciel] naruszył meilah . Sklepikarz jest uważany za prywatnego właściciela, mówi rabin Meir. Rabin Yehudah mówi, że jest uważany za kantora.

פְּרוּטָה שֶׁל הֶקְדֵּשׁ שֶׁנָּפְלָה לְתוֹךְ הַכִּיס, אוֹ שֶׁאָמַר, פְּרוּטָה בְכִיס זֶה הֶקְדֵּשׁ, כֵּיוָן שֶׁהוֹצִיא אֶת הָרִאשׁוֹנָה, מָעַל, דִּבְרֵי רַבִּי עֲקִיבָא. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, עַד שֶׁיּוֹצִיא אֶת כָּל הַכִּיס. מוֹדֶה רַבִּי עֲקִיבָא בְּאוֹמֵר פְּרוּטָה מִן הַכִּיס זֶה הֶקְדֵּשׁ, שֶׁהוּא מוֹצִיא וְהוֹלֵךְ עַד שֶׁיּוֹצִיא אֶת כָּל הַכִּיס:

Jeśli peruta należąca do Świątyni wpadła do czyjejś sakiewki lub jeśli powiedział, że peruta znajdująca się w tej sakiewce należy do Świątyni [w ten sposób mieszając ją z jego prywatnymi monetami], jak tylko wyjmie pierwszą [peruta], naruszył meilah , tak mówi rabin Akiva. Mędrcy twierdzą, że nie naruszył meilah, dopóki nie wyda wszystkich monet w sakiewce. Rabin Akiva [jednak] zgadza się z Mędrcami w przypadku, gdy powiedział, że jedna peruta znajdująca się w tej sakiewce należy do Świątyni, że może wydawać monety, dopóki nie wyda całej zawartości sakiewki [przed popełnieniem meilah ].