Maaserot 2

הָיָה עוֹבֵר בַּשּׁוּק וְאָמַר, טְלוּ לָכֶם תְּאֵנִים, אוֹכְלִין וּפְטוּרִין. לְפִיכָךְ אִם הִכְנִיסוּ לְבָתֵּיהֶם, מְתַקְּנִים וַדָּאי. טְלוּ וְהַכְנִיסוּ לְבָתֵּיכֶם, לֹא יֹאכְלוּ מֵהֶם עֲרַאי. לְפִיכָךְ אִם הִכְנִיסוּ לְבָתֵּיהֶם, אֵינָם מְתַקְּנִים אֶלָּא דְמָאי:

Jeśli ktoś przechodził przez rynek i powiedział: „Bierzcie sobie [z moich] fig”, może jeść i być zwolniony [z dziesięciny]. Dlatego jeśli wprowadzili ich do swoich domów, muszą oddzielać dziesięcinę tak, jak [robi się to] z pewnością bez dziesięciny. [Jeśli powiedział]: „Weźcie i przynieście do swoich domów”, nie wolno im jeść z nich od niechcenia. Dlatego jeśli przynieśli ich do swoich domów, nie muszą oddzielać dziesięcin, chyba że [robi się to dla] Demai [produktów, z których nie jest pewne, czy dziesięciny zostały już pobrane].

הָיוּ יוֹשְׁבִין בַּשַּׁעַר אוֹ בַחֲנוּת, וְאָמַר, טְלוּ לָכֶם תְּאֵנִים, אוֹכְלִין וּפְטוּרִין, וּבַעַל הַשַּׁעַר וּבַעַל הַחֲנוּת חַיָּבִין. רַבִּי יְהוּדָה פּוֹטֵר, עַד שֶׁיַּחֲזִיר אֶת פָּנָיו, אוֹ עַד שֶׁיְּשַׁנֶּה מְקוֹם יְשִׁיבָתוֹ:

Gdyby siedzieli przy bramie lub w sklepie i ktoś powiedział: „Bierzcie sobie [z moich] fig”, to jedliby i byli zwolnieni. Ale właściciel bramy lub właściciel sklepu byłby wymagany. Rabin Yehudah zwalnia go z odpowiedzialności, chyba że ukryje twarz lub jeśli nie zmieni miejsca, w którym siedzi.

הַמַּעֲלֶה פֵרוֹת מִן הַגָּלִיל לִיהוּדָה, אוֹ עוֹלֶה לִירוּשָׁלַיִם, אוֹכֵל מֵהֶם עַד שֶׁהוּא מַגִּיעַ לְמָקוֹם שֶׁהוּא הוֹלֵךְ, וְכֵן בִּיהוּדָה. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, עַד שֶׁהוּא מַגִּיעַ לִמְקוֹם הַשְּׁבִיתָה. וְהָרוֹכְלִין הַמְּחַזְּרִין בָּעֲיָרוֹת, אוֹכְלִים עַד שֶׁמַּגִּיעִים לִמְקוֹם הַלִּינָה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הַבַּיִת הָרִאשׁוֹן הוּא בֵיתוֹ:

Jeśli ktoś przywozi produkt z Galilei do Judy lub pielgrzymuje [i przynosi plon] do Jerozolimy, może jeść [z produktu], dopóki nie dotrze na miejsce, do którego szedł, i tak samo będzie z powrotem. Rabin Meir mówi, dopóki nie dotrze na miejsce postoju. A kupcy, którzy handlują w miastach, mogą jeść, aż przyjdą do miejsca spania. Rabbi Juda mówi, że pierwszy dom [w mieście, w którym będzie spał, jest uważany tak, jakby] to był jego dom.

פֵּרוֹת שֶׁתְּרָמָן עַד שֶׁלֹּא נִגְמְרָה מְלַאכְתָּן, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹסֵר מִלֶּאֱכֹל מֵהֶם עֲרַאי. וַחֲכָמִים מַתִּירִין, חוּץ מִכַּלְכָּלַת תְּאֵנִים. כַּלְכָּלַת תְּאֵנִים שֶׁתְּרָמָהּ, רַבִּי שִׁמְעוֹן מַתִּיר, וַחֲכָמִים אוֹסְרִין:

Produkty, z których oddzielił Terumah przed zakończeniem ich pracy: Rabin Eliezer zabrania jedzenia z nich od niechcenia, ale Mędrcy pozwalają, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to kosz fig. Kosz fig, z którego oddzielił Terumah : Rabbi Szymon pozwala, ale Mędrcy zabraniają.

הָאוֹמֵר לַחֲבֵרוֹ, הֵילָךְ אִסָּר זֶה וְתֶן לִי בוֹ חָמֵשׁ תְּאֵנִים, לֹא יֹאכַל עַד שֶׁיְּעַשֵּׂר, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אוֹכֵל אַחַת אַחַת, פָּטוּר, וְאִם צֵרַף, חַיָּב. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, מַעֲשֶׂה בְגִנַּת וְרָדִים שֶׁהָיְתָה בִירוּשָׁלַיִם, וְהָיוּ תְאֵנִים נִמְכָּרוֹת מִשָּׁלֹשׁ וּמֵאַרְבַּע בְּאִסָּר, וְלֹא הֻפְרַשׁ מִמֶּנָּה תְרוּמָה וּמַעֲשֵׂר מֵעוֹלָם:

Ten, który mówi do swojego przyjaciela: „Oto Issar [określona jednostka pieniędzy] i daj mi za to pięć fig”, nie może jeść [z nich], dopóki nie odda [im] dziesięciny, zgodnie ze słowami rabina Meira. Rabin Juda mówi: jeśli zjadł je jeden po drugim, jest zwolniony. Gdyby je połączył, jest zobowiązany [do oddania dziesięciny]. Rabin Juda powiedział: To się stało w ogrodzie różanym w Jerozolimie, a sprzedano trzy lub cztery figi za Issara , a ani Teruma, ani dziesięcina nigdy nie zostały ustalone poza tym.

הָאוֹמֵר לַחֲבֵרוֹ, הֵילָךְ אִסָּר זֶה בְּעֶשֶׂר תְּאֵנִים שֶׁאָבֹר לִי, בּוֹרֵר וְאוֹכֵל. בְּאֶשְׁכּוֹל שֶׁאָבֹר לִי, מְגַרְגֵּר וְאוֹכֵל. בְּרִמּוֹן שֶׁאָבֹר לִי, פּוֹרֵט וְאוֹכֵל. בַּאֲבַטִּיחַ שֶׁאָבֹר לִי, סוֹפֵת וְאוֹכֵל. אֲבָל אִם אָמַר לוֹ בְּעֶשְׂרִים תְּאֵנִים אֵלוּ, בִּשְׁנֵי אֶשְׁכּוֹלוֹת אֵלוּ, בִּשְׁנֵי רִמּוֹנִים אֵלוּ, בִּשְׁנֵי אֲבַטִּיחִים אֵלוּ, אוֹכֵל כְּדַרְכּוֹ וּפָטוּר, מִפְּנֵי שֶׁקָּנָה בִמְחֻבָּר לַקַּרְקָע:

Ten, który mówi do swego przyjaciela: „Oto Issar na dziesięć fig, które sobie wybiorę”, może wybrać i zjeść [figi pojedynczo, bez dziesięciny. Gdyby powiedział: „Z grona winogron, które wybiorę dla siebie”, może zrywać [winogrona z grona] i jeść [po jednym]. [Gdyby powiedział:] „Za granat, który sobie wybiorę”, może rozebrać [granat] i zjeść [po jednym kawałku na raz]. [Jeśli powiedział] „Na melona, ​​który wybiorę dla siebie”, może pokroić i zjeść [po jednym kawałku na raz]. Ale jeśli powie: „Za te dwadzieścia fig”, „Za te dwie gromady” lub „Za te dwa melony”, może je zjeść w zwykły sposób i być zwolnionym z dziesięciny, ponieważ kupił je, gdy były nadal przywiązany do ziemi.

הַשּׂוֹכֵר אֶת הַפּוֹעֵל לִקְצוֹת עִמּוֹ בִּתְאֵנִים, אָמַר לוֹ עַל מְנָת שֶׁאוֹכַל תְּאֵנִים, אוֹכֵל וּפָטוּר. עַל מְנָת שֶׁאוֹכַל אֲנִי וּבְנֵי בֵיתִי, אוֹ שֶׁיֹּאכַל בְּנִי בִּשְׂכָרִי, הוּא אוֹכֵל וּפָטוּר, וּבְנוֹ אוֹכֵל וְחַיָּב. עַל מְנָת שֶׁאוֹכַל בִּשְׁעַת הַקְּצִיעָה וּלְאַחַר הַקְּצִיעָה, בִּשְׁעַת הַקְּצִיעָה אוֹכֵל וּפָטוּר, וּלְאַחַר הַקְּצִיעָה אוֹכֵל וְחַיָּב, שֶׁאֵינוֹ אוֹכֵל מִן הַתּוֹרָה. זֶה הַכְּלָל, הָאוֹכֵל מִן הַתּוֹרָה, פָּטוּר, וְשֶׁאֵינוֹ אוֹכֵל מִן הַתּוֹרָה, חַיָּב:

Ktoś, kto wynajął robotnika do suszenia z nim fig, i [robotnik] powiedział do niego: „Pod warunkiem, że zjem figi”, może je zjeść i jest zwolniony [z dziesięciny]. [Jeśli powiedział:] „Pod warunkiem, że mój syn i ja będziemy jeść” lub „aby mój syn mógł jeść zamiast mojej pensji”, je i jest zwolniony [z płacenia dziesięciny, co je], ale jego syn je i jest zobowiązany [oddać dziesięcinę]. [Jeśli powiedział:] „Pod warunkiem, że będę jadł z nich w czasie żniwa i po żniwach”, on je w czasie żniwa i jest zwolniony [z dziesięciny], ale po żniwach je i jest wymagane [do dziesięciny], ponieważ nie je z nich w sposób nakazany przez Torę. Taka jest ogólna zasada: ten, kto je w sposób nakazany przez Torę, jest zwolniony [z dziesięciny], a kto nie je w sposób nakazany przez Torę, jest zobowiązany [składać dziesięcinę].

הָיָה עוֹשֶׂה בִלְבָסִים, לֹא יֹאכַל בִּבְנוֹת שֶׁבַע. בִּבְנוֹת שֶׁבַע, לֹא יֹאכַל בִּלְבָסִים. אֲבָל מוֹנֵעַ הוּא אֶת עַצְמוֹ עַד שֶׁמַּגִּיעַ לִמְקוֹם הַיָּפוֹת וְאוֹכֵל. הַמַּחֲלִיף עִם חֲבֵרוֹ, זֶה לֶאֱכֹל וְזֶה לֶאֱכֹל, זֶה לִקְצוֹת וְזֶה לִקְצוֹת, זֶה לֶאֱכֹל וְזֶה לִקְצוֹת, חַיָּב. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הַמַּחֲלִיף לֶאֱכֹל, חַיָּב, וְלִקְצוֹת, פָּטוּר:

Jeśli [pracownik najemny] pracuje wśród złych fig, nie może jeść białych fig. Jeśli pośród białych fig, nie może jeść złych fig, ale musi się powstrzymać, aż dojdzie do miejsca lepszych fig i [tam] będzie mógł jeść. Jeśli człowiek zamieni się ze swoim przyjacielem, albo [figi] do spożycia na [figi] do spożycia, albo [figi] do wysuszenia na [fig] do wysuszenia, albo [fig] do spożycia [fig] do być wysuszonym, to jest on zobowiązany [do dawania dziesięciny]. Rabbi Juda mówi: kto zamienia na [figi] do jedzenia, jest potrzebny, ale [na figi] do suszenia jest zwolniony.