Edujot 6

רַבִּי יְהוּדָה בֶּן בָּבָא הֵעִיד חֲמִשָּׁה דְבָרִים. שֶׁמְּמָאֲנִים אֶת הַקְּטַנּוֹת, וְשֶׁמַּשִּׂיאִין אֶת הָאִשָּׁה עַל פִּי עֵד אֶחָד, וְשֶׁנִּסְקַל תַּרְנְגוֹל בִּירוּשָׁלַיִם עַל שֶׁהָרַג אֶת הַנֶּפֶשׁ, וְעַל הַיַּיִן בֶּן אַרְבָּעִים יוֹם שֶׁנִּתְנַסֵּךְ עַל גַּב הַמִּזְבֵּחַ, וְעַל תָּמִיד שֶׁל שַׁחַר שֶׁקָּרַב בְּאַרְבַּע שָׁעוֹת:

R. Yehudah ben Bava zeznał w pięciu przypadkach, a mianowicie: nieletnich uczy się odmowy [Jeśli dwóch braci było żonaty z dwiema (osieroconymi) siostrami, jedną osobą dorosłą, a drugą małoletnią —jeśli mąż dorosłego umarł, tak że została „powiązana” przez yibum z mężem nieletniej, jej więź unieważnia małżeństwo jej siostry, nieletniej, i zabrania jej z nim, małżeństwo nieletniej jest uważane za nic. (W tym przypadku) nieletniego uczy się „odmawiać” mu, a jej odmowa („miun”) rozwiązuje jego pierwsze małżeństwo i pozwala mu zabrać starszą siostrę do yibum. I jest inny przykład podobny do tego w Jewamoth, w rozdziale „Beth Shammai”]. I (on świadczył), że kobieta może wyjść za mąż na podstawie zeznania jednego świadka. [Jeśli jej mąż wyjechał za granicę, a jeden świadek przyszedł i powiedział, że umarł, wyszła za mąż na podstawie jego zeznań.] I (on zeznał), że kogut został ukamienowany w Jerozolimie, ponieważ kogoś zabił [( odgryzł mózg niemowlęcia). I chociaż jest napisane (Księga Wyjścia 21:18): „Jeśli ryj wołu, itp.” to samo odnosi się do wszystkich zwierząt, zwierząt i ptaków. Wszędzie bowiem, gdzie jest napisane „wół”, wyprowadzamy „wół” - „wół” z Szabatu. Tak jak tam, wszystkie zwierzęta, zwierzęta i ptaki są włączone, tak i tutaj.] I (on zaświadczył, że) wino musi mieć czterdzieści dni na libacje ołtarzowe. [Wcześniej było to zabronione, uważano go za „wino z jego tłoczni”]. I [świadczył o porannej codziennej ofierze całopalnej, że można ją złożyć w czwartej godzinie dnia. [Po raz pierwszy, w czasach królestwa Grecji, nie mieli baranków na całopalenie i czekali, aby złożyć codzienną poranną ofiarę całopalenia, aż Święty Błogosławiony On oświecił ich oczy i znaleźli dwa zatwierdzone baranki w z zagrodą baranka i codziennie składał ofiarę całopalną w czwartej godzinie dnia.]

הֵעִיד רַבִּי יְהוֹשֻׁעַ וְרַבִּי נְחוּנְיָא בֶּן אֱלִינָתָן אִישׁ כְּפַר הַבַּבְלִי, עַל אֵבֶר מִן הַמֵּת שֶׁהוּא טָמֵא, שֶׁרַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא עַל אֵבֶר מִן הַחַי. אָמְרוּ לוֹ, וַהֲלֹא קַל וָחֹמֶר. וּמַה מִן הַחַי שֶׁהוּא טָהוֹר, אֵבֶר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא, הַמֵּת שֶׁהוּא טָמֵא, אֵינוֹ דִין שֶׁיִּהְיֶה אֵבֶר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא. אָמַר לָהֶם, לֹא אָמְרוּ אֶלָּא עַל אֵבֶר מִן הַחַי. דָּבָר אַחֵר, מְרֻבָּה טֻמְאַת הַחַיִּים מִטֻּמְאַת הַמֵּתִים, שֶׁהַחַי עוֹשֶׂה מִשְׁכָּב וּמוֹשָׁב מִתַּחְתָּיו, לְטַמֵּא אָדָם וּלְטַמֵּא בְגָדִים, וְעַל גַּבָּיו מַדָּף לְטַמֵּא אֳכָלִים וּמַשְׁקִין, מַה שֶּׁאֵין הַמֵּת מְטַמֵּא:

R. Yehoshua i R. Nechunia ur. Elinathan z Kfar Habavli zeznał, że część [mniej niż oliwka], która została oddzielona od martwego ciała, jest tamei. [(Wszyscy zgadzają się, że oliwkowy rozmiar martwego ciała jest oswojony, podobnie jak samo ciało. Sprzeczają się tylko o niewielką część, mniejszą niż rozmiar oliwki)]. Albowiem R. Eliezer mówi: Oni (mędrcy) powiedzieli [że części ciała nie mają (minimalnego) rozmiaru (dla tumah] tylko około części od żywego zwierzęcia, [ale część z martwego zwierzęcia wymaga (minimalnego) rozmiaru dla tumah]. Powiedzieli mu: Czy to nie jest możliwe do wyprowadzenia przez kal vachomer (a fortiori) [że część martwego zwierzęcia (nawet mniejsza niż oliwka) jest tamei, a mianowicie.] Jeśli od żywego zwierzęcia, które jest tahor (czysty), część (nawet mniejsza niż oliwkowy), która oddziela się od niego, jest tamei—martwe zwierzę, które jest tamei, czy nie wynika (a fortiori), że część, która od niego oddziela się, jest tamei? Powiedział im: Mówili tylko o części od żywego zwierzęcia. Co więcej, [w obaleniu kal vachomer] tumah żywych jest większa niż tumah umarłych! Żyjący [tj. Zav, kiedy żyje,] czyni nieczystym poprzez mishkav i moshav (nieczystość kanapy i siedzenia) [wszystkie naczynia] pod nim, [nawet sto z nich], aby uczynić człowieka nieczystym i czynią szaty nieczystymi, [tj. (Kapłańska 15: 5): „I człowiek, który dotknie tego, na czym (a zav) położył, wypierze swoje szaty.”] I uczyni to, co jest nad nim, „madaf” [Wszystkie naczynia nad zav, chociaż są stu, jeden nad drugim, nabywa szalonej nieczystości; to jest „lekkie” tumah, nie czyniąc ludzi i naczyń nieczystymi, jak to czynią miszkav i moszaw, które są pod nim, ale (tylko) jedzenie i picie. („madaf” jak w Księdze Kapłańskiej 26:36: „dźwięk wbijanego [nidaf] liścia”)—to znaczy „lekki” tumah. Lub, jak w "jego otwartym nodef (rozprzestrzenia się)", "zapach" tumah zav rozprzestrzenia się daleko, aby uczynić nieczystymi wszystkie naczynia nad nim, mimo że ich nie dotknął]—- na który nie ma wpływu martwe ciało. [Ponieważ naczynia znajdujące się pod martwym ciałem, tylko pierwszy, drugi i trzeci nabierają nieczystości przez maga (kontakt). Naczynie dotykające martwego ciała staje się podobne do samego martwego ciała, czyniąc naczynie, które go dotyka, „av” („ojciec” nieczystości). A trzecie, które dotyka martwego ciała, staje się riszonem („pierwszym”), po którym naczynia nie są uczynił z kolei tamei, naczynia nabywające tumah tylko z av of tumah. Podobnie, z naczyń nad martwym ciałem, tylko pierwsze, drugie i trzecie są oswojone przez maga (kontakt), a nie przez miszkav i moszaw.]

כַּזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מְטַמֵּא, וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ וְרַבִּי נְחוּנְיָא מְטַהֲרִים. עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, רַבִּי נְחוּנְיָא מְטַמֵּא, וְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר וְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ מְטַהֲרִין. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר, מָה רָאִיתָ לְטַמֵּא כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי. אָמַר לָהֶם, מָצִינוּ אֵבֶר מִן הַחַי כְּמֵת שָׁלֵם. מַה הַמֵּת, כַּזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא, אַף אֵבֶר מִן הַחַי, כַּזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ יִהְיֶה טָמֵא. אָמְרוּ לוֹ, לֹא, אִם טִמֵּאתָ כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִן הַמֵּת, שֶׁכֵּן טִמֵּאתָ עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ, תְּטַמֵּא כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, שֶׁכֵּן טִהַרְתָּ עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ הֵימֶנּוּ. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי נְחוּנְיָא, מָה רָאִיתָ לְטַמֵּא עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי. אָמַר לָהֶם, מָצִינוּ אֵבֶר מִן הַחַי כְּמֵת שָׁלֵם. מַה הַמֵּת, עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ טָמֵא, אַף אֵבֶר מִן הַחַי, עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ יִהְיֶה טָמֵא. אָמְרוּ לוֹ, לֹא, אִם טִמֵּאתָ עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מִן הַמֵּת, שֶׁכֵּן טִמֵּאתָ כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ, תְּטַמֵּא עֶצֶם כַּשְּׂעֹרָה הַפּוֹרֵשׁ מֵאֵבָר מִן הַחַי, שֶׁכֵּן טִהַרְתָּ כַזַּיִת בָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי אֱלִיעֶזֶר, מָה רָאִיתָ לַחֲלֹק מִדּוֹתֶיךָ, אוֹ טַמֵּא בִשְׁנֵיהֶם אוֹ טַהֵר בִּשְׁנֵיהֶם. אָמַר לָהֶם, מְרֻבָּה טֻמְאַת הַבָּשָׂר מִטֻּמְאַת הָעֲצָמוֹת, שֶׁהַבָּשָׂר נוֹהֵג בַּנְּבֵלוֹת וּבַשְּׁרָצִים, מַה שֶּׁאֵין כֵּן בָּעֲצָמוֹת. דָּבָר אַחֵר, אֵבֶר שֶׁיֵּשׁ עָלָיו בָּשָׂר כָּרָאוּי, מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל. חָסֵר הַבָּשָׂר, טָמֵא. חָסֵר הָעֶצֶם, טָהוֹר. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי נְחוּנְיָא, מָה רָאִיתָ לַחֲלֹק מִדּוֹתֶיךָ, אוֹ טַמֵּא בִשְׁנֵיהֶם אוֹ טַהֵר בִּשְׁנֵיהֶם. אָמַר לָהֶם, מְרֻבָּה טֻמְאַת הָעֲצָמוֹת מִטֻּמְאַת הַבָּשָׂר, שֶּׁהַבָּשָׂר הַפּוֹרֵשׁ מִן הַחַי טָהוֹר, וְאֵבָר הַפּוֹרֵשׁ מִמֶּנּוּ, וְהוּא כִבְרִיָּתוֹ, טָמֵא. דָּבָר אַחֵר, כַּזַּיִת בָּשָׂר מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל, וְרֹב עֲצָמוֹת מְטַמְּאִים בְּמַגָּע וּבְמַשָּׂא וּבְאֹהֶל. חָסֵר הַבָּשָׂר, טָהוֹר. חָסֵר רֹב עֲצָמוֹת, אַף עַל פִּי שֶׁטָּהוֹר מִלְּטַמֵּא בְאֹהֶל, מְטַמֵּא בְמַגָּע וּבְמַשָּׂא. דָּבָר אַחֵר, כָּל בְּשַׂר הַמֵּת, שֶׁהוּא פָחוֹת מִכַּזַּיִת, טָהוֹר. רֹב בִּנְיָנוֹ וְרֹב מִנְיָנוֹ שֶׁל מֵת, אַף עַל פִּי שֶׁאֵין בָּהֶם רֹבַע, טְמֵאִין. אָמְרוּ לוֹ לְרַבִּי יְהוֹשֻׁעַ, מָה רָאִיתָ לְטַהֵר בִּשְׁנֵיהֶם. אָמַר לָהֶם, לֹא, אִם אֲמַרְתֶּם בַּמֵּת, שֶׁיֶּשׁ בּוֹ רֹב וְרֹבַע וְרָקָב, תֹּאמְרוּ בַחַי שֶׁאֵין בּוֹ רֹב וְרֹבַע וְרָקָב:

Miąższ wielkości oliwki, oddzielający się od kończyny żywego człowieka —R. Eliezer rządzi nim tamei, a R. Yehoshua i R. Nechunia, tahor (czysty). [Kończyna, która oddziela się od żywego człowieka, podlega he tamei, o ile jest to cała kończyna— przez maga (kontakt), masa (podnoszenie) i ohel (nieczystość namiotu) — jak sam zmarły, jest napisane (Lb 16:19): „A wszyscy, którzy się dotykają pola, zabity mieczem lub trupem” —kończyna oddzielona mieczem od żywego człowieka jest uważana za samo martwe ciało. A ciało oddzielone od żywego człowieka nie powoduje tumę, jeśli nie jest (oddzielone) od całej kończyny. A kiedy oliwkowate mięso oddziela się od kończyny żywego człowieka, rządzi nim R. Eliezer tamei i R. Yehoshua i R. Nechunia, tahor, jak zostanie wyjaśnione.] Kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od kończyny żywego człowieka—R. Nechunia rządzi nim tamei i R. Eliezer i R. Yehoshua, tahor. [Kość wielkości ziarna jęczmienia z martwego ciała powoduje tumah przez maga i masę, ale nie powoduje ohelu - nieczystości, jest napisane (tamże 18): „i na tego, który dotknął kości”. I zgodnie z prawem Mojżeszowi z Synaju wywołuje tumę, gdy jest wielkości ziarna jęczmienia. A kiedy jest oddzielony od kończyny żywego człowieka, R. Nechunia rządzi nim tamei, itd.] Powiedzieli R. Eliezerowi: Dlaczego uznałeś za stosowne rządzić tamei oliwkowym mięsem, które oddziela się od kończyny żywy człowiek? Odpowiedział: Uważamy, że kończyna (oddzielona) od żyjącego człowieka jest jak martwe ciało [(zob. Lb 16:19 powyżej)]. Podobnie jak w przypadku martwego ciała, ciało wielkości oliwki, które oddziela się od niego, jest oswojone, tak samo z kończyną (oddzieloną) od żywego człowieka—miąższ wielkości oliwki, który oddziela się od niego, powinien być tamei. Oni: Nie, wynika z tego, że mięso wielkości oliwki oddzielone od martwego ciała jest oswojone, ponieważ [to (martwe ciało) ma inną surowość, a mianowicie] kość wielkości ziarna jęczmienia, oddzielona od niego jest [także] tamei. Ale czy mógłbyś więc rządzić tamei mięsem wielkości oliwki, oddzielonym od żywego człowieka [któremu brakuje takiej surowości], kiedy rządzisz tahor kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od niego? [mianowicie. powyżej: „Kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od kończyny żywego człowieka— R. Nechunia rządzi nim tamei i R. Eliezer i R. Yehoshua, tahor. „Na podstawie jego własnych słów podważają jego wniosek; a więc z R. Nechunią.] Powiedzieli R. Nechuni: Dlaczego uznałeś za stosowne rządzić tamei kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od kończyny żywego człowieka? Odpowiedział: Uważamy, że kończyna (oddzielona) od żywego człowieka jest jak martwe ciało. wielkość ziarna jęczmienia, która się od niego oddziela, to tamei, czyli z kończyną (oddzieloną) od żywego człowieka —kość wielkości kukurydzy jęczmiennej, która się od niej oddziela, powinna być tamei. Oni: Nie, wynika z tego, że kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od martwego ciała, jest tamei, ponieważ oddzielone od niej mięso wielkości oliwki jest [również] tamei. Ale czy mógłbyś więc rządzić tamei, oliwkowym mięsem oddzielonym od kończyny żywego człowieka, kiedy rządzisz tahorem oliwkowym ciałem, które oddziela się od niego? Powiedzieli R. Eliezerowi: Dlaczego uznałeś za stosowne dzielić swoje orzeczenia (rządzić tamei mięsem wielkości oliwki oddzielonym od kończyny żywego człowieka i rządzić tahorem kością wielkości ziarna jęczmienia oddzielonej od kończyny żywego człowieka?) Powinien być albo tamei w obu przypadkach, albo tahor w obu przypadkach. Odpowiedział: Większy jest tuman ciała niż tuman kości. Ciało bowiem (nieczystość) otrzymuje się z padliną i pełzaniem (szaratzim), w przeciwieństwie do kości (nieczystość), [jest napisane (Księga Kapłańska 11:36): „I ten, kto dotyka ich padliny”— ich padlinę, a nie kości, ani rogi, ani kopyta —skąd widzimy, że kości nie podlegają nieczystości padlinowej (neveilah)]. Inny dowód [że tumah ciała jest bardziej rozpowszechniony niż kości]: kończyna, która ma na sobie wystarczającą ilość mięsa, powoduje tumah przez maga, masę i ohel. Jeśli brakuje mu ciała, jest tamei; jeśli brakuje mu kości, jest to tahor. [Kończyna nie powoduje tumę, jeśli nie ma ciała, ścięgien i kości, jak jest napisane (Lb 19:16): „lub kość mężczyzny”—Tak jak człowiek ma ciało, ścięgna i kości, tak wszystko, co ma ciało, ścięgna i kości. A gdyby brakowało mu ciała, które było na nim, ale zostało na nim wystarczająco dużo mięsa, które by się zagoiło, gdyby było połączone z żywym człowiekiem, spowodowałoby tumah z powodu „kończyny”. Taka jest intencja: „Jeśli brakuje mu ciała, jest tamei”. Ale jeśli brakuje mu czegokolwiek z kości w kończynie, to nie powoduje już guza z powodu „kończyny”. Taka jest intencja „Jeśli brakuje kości, jest to tahor”. Oznacza to, że jest to tahor ze względu na „kończynę”, ale tamei ze względu na „ciało”. Dlatego uważamy, że tumah „ciała” jest bardziej rozpowszechniony niż tumah „kości”]. Powiedzieli R. Nechuni: Dlaczego uznałeś za stosowne podzielić swoje orzeczenia? Powinien być albo tamei w obu przypadkach, albo tahor w obu przypadkach. Odpowiedział: Większy jest tuman kości niż tuman ciała. Albowiem ciało, które oddziela się od żywego człowieka, to tahor, ale jeśli jakaś kończyna oddziela się od niego i jest w swoim naturalnym stanie (ciało, ścięgna i kości), jest to tamei. Innym dowodem (że tumah kości jest bardziej rozpowszechniony niż mięsień) jest to, że oliwkowy rozmiar ciała powoduje tumah przez maga, masę i ohel [(Ponieważ początek stworzenia człowieka jest wielkości oliwki, jego tumah jest wielkości oliwki)], a większość [125] kości mężczyzny [248] powoduje tumah przez maga, masę i ohel. Jeśli brakuje mięsa [wielkości oliwki], jest to tahor [całkowicie spowodowany tumah—albo przez magę, albo masę, albo ohel.] Jeśli brakuje większości kości, nawet jeśli jest on tahor z powodu wywołania tumah przez ohel, powoduje to przez maga i masę. [Dla kości wielkości jęczmienia-kukurydzy powoduje tumah przez maga i masę—skąd widzimy, że guz kości jest bardziej rozpowszechniony niż mięsień. W przypadku kości (nawet), gdy brakuje ich ilości (125), tumah pozostaje w nich, podczas gdy mięso, gdy brakuje jego (minimalnego) rozmiaru, jest absolutnie tahor.] Inny dowód: całe ciało martwego ciała, które jest mniejsze niż oliwkowy rozmiar to tahor, ale rov (większość) struktury (kościstej) martwego ciała [taka jak dwie przednie nogi i jedno udo, (cała jego struktura to dwie przednie nogi i uda, żebra i kręgosłup) )] i rov jego liczby, chociaż brakuje im rova ​​(ćwiartka), [(rova z kav kości martwego ciała powoduje tumah w ohelu), nawet jeśli nie mają większości liczby ani większości struktury (ale mają rova); lub jeśli mają większość liczby lub większość struktury, ale brakuje im rova], powodują tumę. Powiedzieli do R. Jehoszuy: Dlaczego uznałeś za stosowne rządzić tahor w obu przypadkach? Odpowiedział: Nie, wynika z tego, że mięso wielkości oliwki [i kość oddzielająca się od martwego ciała jest tamei], ponieważ ma takie rygory, jak] „rov”, „rova” i „rakav”. Czy powiedziałbyś to samo o żywym człowieku, który nie ma [rygorów] „rov”, „rova” i „rakav”? [Z tego nie wynika, że ​​mięso wielkości oliwki lub kość wielkości ziarna jęczmienia, która oddziela się od żywego człowieka, powinna być tamei, ale są to tahor. Halacha jest zgodna z R. Yehoshua. („rakav” :) martwe ciało, gdy wilgoć się rozproszy, staje się rodzajem zgniłej (rakuv) ziemi, której pełny tarod (około pełnego zagłębienia dłoni przeciętnego człowieka) powoduje tumah. Pełne tarod wywołuje tumę (po pobraniu) z ciała zakopanego nago w marmurowej trumnie i przykrytego marmurową pokrywą, dopóki nie będzie wiadomo, że nie ma domieszki zgnilizny ubrania, drewna lub innego Ziemia. Ale martwe ciało, które jest pochowane w swojej szacie lub w trumnie z drewna lub ziemi, nie ma rakav, podobnie jak martwe ciało pochowane bez kończyny.]