Demaj 3

מַאֲכִילִין אֶת הָעֲנִיִּים דְּמַאי, וְאֶת הָאַכְסַנְיָא דְּמַאי. רַבָּן גַּמְלִיאֵל הָיָה מַאֲכִיל אֶת פּוֹעֲלָיו דְּמַאי. גַּבָּאֵי צְדָקָה, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, נוֹתְנִין אֶת הַמְעֻשָּׂר לְשֶׁאֵינוֹ מְעַשֵּׂר, וְאֶת שֶׁאֵינוֹ מְעֻשָּׂר לִמְעַשֵּׂר. נִמְצְאוּ כָל הָאָדָם אוֹכְלִין מְתֻקָּן. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, גּוֹבִין סְתָם וּמְחַלְּקִין סְתָם, וְהָרוֹצֶה לְתַקֵּן יְתַקֵּן:

Można nakarmić biednych ludzi Demai [produkty, z których nie jest pewne, czy dziesięcina została już pobrana] i gościa Demai . Rabban Gamliel karmił swoich pracowników Demai . Jeśli chodzi o zbieraczy dobroczynności, szkoła Szammaja mówi, że daje się dziesięcinę tym, którzy nie oddają dziesięciny, a niecałkowitą, tym, którzy ją oddają: w ten sposób każdy spożywa stały [dziesięcinę] produkty. Mędrcy mówią, że ktoś po prostu bierze i po prostu rozprowadza, a kto chce naprawić, naprawi.

הָרוֹצֶה לַחֲזֹם עֲלֵי יָרָק לְהָקֵל מִמַּשָּׂאוֹ, לֹא יַשְׁלִיךְ עַד שֶׁיְּעַשֵּׂר. הַלּוֹקֵחַ יָרָק מִן הַשּׁוּק וְנִמְלַךְ לְהַחֲזִיר, לֹא יַחֲזִיר עַד שֶׁיְּעַשֵּׂר, שֶׁאֵינוֹ מְחֻסָּר אֶלָּא מִנְיָן. הָיָה עוֹמֵד וְלוֹקֵחַ וְרָאָה טֹעַן אַחֵר יָפֶה מִמֶּנּוּ, מֻתָּר לְהַחֲזִיר, מִפְּנֵי שֶׁלֹּא מָשָׁךְ:

Ten, kto pragnie przyciąć liście warzyw, aby ulżyć swojemu brzemieniu, nie powinien odrzucać [liści], dopóki nie odda ich jako dziesięciny. Jeśli ktoś kupuje warzywa na targu, a następnie decyduje się je zwrócić, nie powinien ich zwracać, dopóki nie odda ich jako dziesięciny, ponieważ [paczkom] brakuje im tylko liczenia. Jednakże, jeśli stoi i wybiera [warzywa], a następnie widzi inny zawiniątko, które jest lepszej jakości, może je zwrócić [bez dziesięciny], ponieważ jeszcze ich nie chwycił [w celu nabycia].

הַמּוֹצֵא פֵרוֹת בַּדֶּרֶךְ וּנְטָלָן לְאָכְלָן, וְנִמְלַךְ לְהַצְנִיעַ, לֹא יַצְנִיעַ עַד שֶׁיְּעַשֵּׂר. וְאִם מִתְּחִלָּה נְטָלָן בִּשְׁבִיל שֶׁלֹּא יֹאבֵדוּ, פָּטוּר. כָּל דָּבָר שֶׁאֵין אָדָם רַשַּׁאי לְמָכְרוֹ דְּמַאי, לֹא יִשְׁלַח לַחֲבֵרוֹ דְּמַאי. רַבִּי יוֹסֵי מַתִּיר בְּוַדַּאי, וּבִלְבַד שֶׁיּוֹדִיעֶנּוּ:

Ktoś, kto znajduje produkty na drodze i zabiera je do zjedzenia, ale potem decyduje się je ukryć, nie powinien ich ukrywać, dopóki nie odda im dziesięciny. Jeśli od początku wziął je [plon], aby nie zepsuły, są zwolnione. Wszystko, czego dana osoba nie może sprzedać, gdy jest to Demai, nie powinno być również wysyłane do przyjaciela, jeśli jest to Demai . Rabin Yossi zezwala na to [w przypadku] z pewnością [bez tytułu], o ile go poinformuje.

הַמּוֹלִיךְ חִטִּים לְטוֹחֵן כּוּתִי אוֹ לְטוֹחֵן עַם הָאָרֶץ, בְּחֶזְקָתָן לַמַּעַשְׂרוֹת וְלַשְּׁבִיעִית. לְטוֹחֵן עוֹבֵד כּוֹכָבִים, דְּמַאי. הַמַּפְקִיד פֵּרוֹתָיו אֵצֶל הַכּוּתִי אוֹ אֵצֶל עַם הָאָרֶץ, בְּחֶזְקָתָן לַמַּעַשְׂרוֹת וְלַשְּׁבִיעִית. אֵצֶל הָעוֹבֵד כּוֹכָבִים, כְּפֵרוֹתָיו. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, דְּמָאי:

Ten, kto przynosi swoją pszenicę [z dziesięciną i rokiem nie-szabatowym] do młynarza z Cuthite lub Am HaAretz [tego, który jest niedbały w przestrzeganiu dziesięciny i praw czystości] młynarzowi, ten [pszenica] zachowuje swój przypuszczalny status dla dziesięciny i szabatu rok; dla nie-żydowskiego młynarza [pszenica jest uważana za] Demai . Ten, kto zostawia swoją [dziesięcinę] produkt na przechowanie Cuthite lub Am Ha-Aretz , ten [produkt] zachowuje swój przypuszczalny status dla dziesięciny i roku szabatowego; w utrzymaniu nie-Żyda jest to jak jego [nie-Żyda] produkt. Rabin Szimon mówi: „[To jest] Demai ”.

הַנּוֹתֵן לְפֻנְדָּקִית, מְעַשֵּׂר אֶת שֶׁהוּא נוֹתֵן לָהּ, וְאֶת שֶׁהוּא נוֹטֵל מִמֶּנָּה, מִפְּנֵי שֶׁחֲשׁוּדָה לַחֲלֹף. אָמַר רַבִּי יוֹסֵי, אֵין אָנוּ אַחֲרָאִין לָרַמָּאִין, אֵינוֹ מְעַשֵּׂר אֶלָּא מַה שֶּׁהוּא נוֹטֵל מִמֶּנָּה בִּלְבָד:

Ten, kto daje [swoją dziesięcinę] karczmarzowi [aby mogła go dla niego przygotować], musi oddawać dziesięcinę z tego, co jej daje iz tego, co otrzymuje [z powrotem] od niej, ponieważ jest podejrzewana o wymianę [jej Demai na jego dziesięcina]. Powiedział rabin Yossi: „Nie jesteśmy odpowiedzialni za oszustów; on nie daje dziesięciny z wyjątkiem tego, co wyłącznie od niej otrzymuje”.

הַנּוֹתֵן לַחֲמוֹתוֹ, מְעַשֵּׂר אֶת שֶׁהוּא נוֹתֵן לָהּ, וְאֶת שֶׁהוּא נוֹטֵל מִמֶּנָּה, מִפְּנֵי שֶׁהִיא חֲשׁוּדָה לַחֲלֹף אֶת הַמִּתְקַלְקֵל. אָמַר רַבִּי יְהוּדָה, רוֹצָה הִיא בְתַקָּנַת בִּתָּהּ וּבוֹשָׁה מֵחֲתָנָהּ. מוֹדֶה רַבִּי יְהוּדָה בְּנוֹתֵן לַחֲמוֹתוֹ שְׁבִיעִית, שֶׁאֵינָהּ חֲשׁוּדָה לְהַחֲלִיף לְהַאֲכִיל אֶת בִּתָּהּ שְׁבִיעִית:

Ten, kto daje swoją [dziesięcinę] swojej teściowej, musi oddawać dziesięcinę z tego, co jej daje iz tego, co otrzymuje od niej [z powrotem], ponieważ jest ona podejrzana o wymianę tego, co jest zepsute. Rabin Jehuda powiedział: „Pragnie dobra swojej córki i wstydzi się przed zięciem”. Rabin Yehudah przyznaje w [przypadku] dawania swojej teściowej produktów szabatowych, że nie podejrzewa się jej [o zamianę], aby nakarmić swoją córkę produktami roku sabatowego.