Bikkurim 3

כֵּיצַד מַפְרִישִׁין הַבִּכּוּרִים. יוֹרֵד אָדָם בְּתוֹךְ שָׂדֵהוּ וְרוֹאֶה תְּאֵנָה שֶׁבִּכְּרָה, אֶשְׁכּוֹל שֶׁבִּכֵּר, רִמּוֹן שֶׁבִּכֵּר, קוֹשְׁרוֹ בְגֶמִי, וְאוֹמֵר, הֲרֵי אֵלּוּ בִּכּוּרִים. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אַף עַל פִּי כֵן חוֹזֵר וְקוֹרֵא אוֹתָם בִּכּוּרִים מֵאַחַר שֶׁיִּתָּלְשׁוּ מִן הַקַּרְקָע:

Jak można wyznaczyć Bikkurimów [pierwsze owoce, które należy przynieść do świątyni w Jerozolimie i przekazać Kohenom ]? Ktoś idzie na swoje pole i widzi datę, która rodzi owoc, kiść [winogron], która wydaje owoc lub granat, który wydaje owoc, i zawiązuje go sznurkiem i mówi: „Oto Bikkurim ”. Rabin Szimon mówi, że mimo to powtarza i ogłasza ich Bikkurimami, gdy zostaną zebrani z ziemi.

כֵּיצַד מַעֲלִין אֶת הַבִּכּוּרִים. כָּל הָעֲיָרוֹת שֶׁבַּמַּעֲמָד מִתְכַּנְּסוֹת לָעִיר שֶׁל מַעֲמָד, וְלָנִין בִּרְחוֹבָהּ שֶׁל עִיר, וְלֹא הָיוּ נִכְנָסִין לַבָּתִּים. וְלַמַּשְׁכִּים, הָיָה הַמְמֻנֶּה אוֹמֵר (ירמיה לא), קוּמוּ וְנַעֲלֶה צִיּוֹן אֶל בֵּית ה' אֱלֹהֵינוּ:

Jak sprowadzają Bikkurimów [do Jerozolimy]? Wszystkie miasta Ma'amad [jeden z 24 regionów, z których każdy wysłał po kolei delegację do Świątyni, aby była obecna i reprezentowała cały lud na publicznych ofiarach] pójdą do [centralnego] miasta Ma'amad spać na ulicach tego miasta, nie wchodząc do domów. Kiedy wstawali, przełożony mówił: „Wstań! Pójdźmy na Syjon, do domu Pana, Boga naszego!”.

הַקְּרוֹבִים מְבִיאִים הַתְּאֵנִים וְהָעֲנָבִים, וְהָרְחוֹקִים מְבִיאִים גְּרוֹגָרוֹת וְצִמּוּקִים. וְהַשּׁוֹר הוֹלֵךְ לִפְנֵיהֶם, וְקַרְנָיו מְצֻפּוֹת זָהָב, וַעֲטֶרֶת שֶׁל זַיִת בְּרֹאשׁוֹ. הֶחָלִיל מַכֶּה לִפְנֵיהֶם, עַד שֶׁמַּגִּיעִים קָרוֹב לִירוּשָׁלָיִם. הִגִּיעוּ קָרוֹב לִירוּשָׁלַיִם, שָׁלְחוּ לִפְנֵיהֶם, וְעִטְּרוּ אֶת בִּכּוּרֵיהֶם. הַפַּחוֹת, הַסְּגָנִים וְהַגִּזְבָּרִים יוֹצְאִים לִקְרָאתָם. לְפִי כְבוֹד הַנִּכְנָסִים הָיוּ יוֹצְאִים. וְכָל בַּעֲלֵי אֻמָּנִיּוֹת שֶׁבִּירוּשָׁלַיִם עוֹמְדִים לִפְנֵיהֶם וְשׁוֹאֲלִין בִּשְׁלוֹמָם, אַחֵינוּ אַנְשֵׁי הַמָּקוֹם פְּלוֹנִי, בָּאתֶם לְשָׁלוֹם:

Bliscy przynosili daktyle i winogrona, a dalecy suszone figi i rodzynki. Przed nimi szedł byk, a jego rogi były platerowane złotem, a na głowie miał wieniec oliwny. Flet grał przed nimi, dopóki nie zbliżyli się do Jerozolimy. Gdy zbliżyli się do Jerozolimy, wysłali przed sobą [posłańca] i ozdobili swoich Bikkurim . Nadzorcy, oficerowie i skarbnicy wychodzili na powitanie; wychodzili zgodnie z postacią wchodzących. Wszyscy rzemieślnicy z Jerozolimy stawali przed nimi i pozdrawiali ich: „Bracia nasi z tego a tego miejsca, przyjdźcie w pokoju!”

הֶחָלִיל מַכֶּה לִפְנֵיהֶם עַד שֶׁמַּגִּיעִין לְהַר הַבָּיִת. הִגִּיעוּ לְהַר הַבַּיִת, אֲפִלּוּ אַגְרִיפַּס הַמֶּלֶךְ נוֹטֵל הַסַּל עַל כְּתֵפוֹ וְנִכְנָס, עַד שֶׁמַּגִּיעַ לָעֲזָרָה. הִגִּיעַ לָעֲזָרָה וְדִבְּרוּ הַלְוִיִּם בַּשִּׁיר, אֲרוֹמִמְךָ ה' כִּי דִלִּיתָנִי וְלֹא שִׂמַּחְתָּ אֹיְבַי לִי (תהלים ל):

Flet grał przed nimi, dopóki nie dotarli na Wzgórze Świątynne. Gdy dotarli na Wzgórze Świątynne, nawet król Agrypas nosił swój koszyk na ramieniu i wchodził, aż dotarł na dziedziniec. Gdy dotarli na dziedziniec, lewici przemawiali pieśnią (Psalmy 30: 2): „Będę Cię wychwalał, Panie, za to, że mnie wskrzesiłeś i nie pozwoliłeś moim wrogom radować się mną”.

הַגּוֹזָלוֹת שֶׁעַל גַּבֵּי הַסַּלִּים, הָיוּ עוֹלוֹת. וּמַה שֶּׁבְּיָדָם, נוֹתְנִים לַכֹּהֲנִים:

Młode ptaki na koszach to Olot [ofiary całkowicie spalone na ołtarzu], a to, co było w ich rękach, dawały Kohanim .

עוֹדֵהוּ הַסַּל עַל כְּתֵפוֹ, קוֹרֵא מֵהִגַּדְתִּי הַיּוֹם לַה' אֱלֹהֶיךָ (דברים כו), עַד שֶׁגּוֹמֵר כָּל הַפָּרָשָׁה. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר עַד אֲרַמִּי אֹבֵד אָבִי. הִגִּיעַ לַאֲרַמִּי אֹבֵד אָבִי, מוֹרִיד הַסַּל מֵעַל כְּתֵפוֹ וְאוֹחֲזוֹ בְשִׂפְתוֹתָיו, וְכֹהֵן מַנִּיחַ יָדוֹ תַחְתָּיו וּמְנִיפוֹ, וְקוֹרֵא מֵאֲרַמִּי אֹבֵד אָבִי עַד שֶׁהוּא גוֹמֵר כָּל הַפָּרָשָׁה, וּמַנִּיחוֹ בְּצַד הַמִּזְבֵּחַ, וְהִשְׁתַּחֲוָה וְיָצָא:

Z koszem wciąż na ramieniu recytowano od „Głoszę dziś Panu, Bogu mojemu” (Pwt 26: 3-10), aż do zakończenia całego fragmentu. Rabin Judah mówi, aż „Mój ojciec był wędrownym Aramejczykiem” (Pwt 26: 5). Kiedy dochodzi się do stwierdzenia „Mój ojciec był wędrownym Aramejczykiem”, zdejmuje się koszyk z ramienia i trzyma go za wargę. Kapłan kładzie pod nią rękę i macha nią. Następnie recytuje od „Mój ojciec był wędrownym Aramejczykiem”, aż ukończy cały fragment i spoczywa [kosz] obok ołtarza, składa pokłony i liście.

בָּרִאשׁוֹנָה, כָּל מִי שֶׁיּוֹדֵעַ לִקְרוֹת, קוֹרֵא. וְכָל מִי שֶׁאֵינוֹ יוֹדֵעַ לִקְרוֹת, מַקְרִין אוֹתוֹ. נִמְנְעוּ מִלְּהָבִיא, הִתְקִינוּ שֶׁיְּהוּ מַקְרִין אֶת מִי שֶׁיּוֹדֵעַ וְאֶת מִי שֶׁאֵינוֹ יוֹדֵעַ:

Na początku każdy, kto umiał czytać, czytał, a każdy inny kazałby to przeczytać za niego. [Wtedy] ludzie nie chcieli przynosić i deklarowali, że będzie czytane dla tych, którzy umieją czytać i tych, którzy nie wiedzą.

הָעֲשִׁירִים מְבִיאִים בִּכּוּרֵיהֶם בִּקְלָתוֹת שֶׁל כֶּסֶף וְשֶׁל זָהָב, וְהָעֲנִיִּים מְבִיאִין אוֹתָם בְּסַלֵּי נְצָרִים שֶׁל עֲרָבָה קְלוּפָה, וְהַסַּלִּים וְהַבִּכּוּרִים נִתָּנִין לַכֹּהֲנִים:

Bogaci ludzie przynosili swoje Bikkurim w koszach ze srebra i złota. Biedni ludzie przynosili swoje w trzcinowych koszach z tkanych łodyg wierzby. Zarówno kosze, jak i Bikkurim zostały przekazane kapłanom.

רַבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן נַנָּס אוֹמֵר, מְעַטְּרִין אֶת הַבִּכּוּרִים חוּץ מִשִּׁבְעַת הַמִּינִים. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין מְעַטְּרִין אֶת הַבִּכּוּרִים אֶלָּא מִשִּׁבְעַת הַמִּינִים:

Rabbi Szimon ben Nanas powiedział, że można ozdobić Bikkurim [kosz z gatunkami] poza siedmioma gatunkami. Rabin Akiwa powiedział, że Bikkurim można ozdobić tylko siedmioma gatunkami.

רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, שָׁלֹשׁ מִדּוֹת בַּבִּכּוּרִים, הַבִּכּוּרִים, וְתוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים, וְעִטּוּר הַבִּכּוּרִים. תּוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים, מִין בְּמִינוֹ. וְעִטּוּר הַבִּכּוּרִים, מִין בְּשֶׁאֵינוֹ מִינוֹ. תּוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים נֶאֱכֶלֶת בְּטָהֳרָה, וּפְטוּרָה מִן הַדְּמַאי. וְעִטּוּר הַבִּכּוּרִים חַיָּב בַּדְּמַאי:

Rabin Szimon mówi, że w Bikkurim są trzy kategorie : sami Bikkurim , dodatek do Bikkurim i ozdoby Bikkurim . Dodatki do Bikkurimów pochodzą z tego samego gatunku. Ozdobienia Bikkurim pochodzi z innego gatunku. Dodatki do Bikkurim są spożywane w rytualnej czystości i są zwolnione z Demai [produktów, z których nie jest pewne, czy dziesięcina została już pobrana]. Ozdobienia Bikkurim są zobowiązani do Demai [wymagające Kohen ich dziesięcinę].

אֵימָתַי אָמְרוּ תּוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים כַּבִּכּוּרִים, בִּזְמַן שֶׁהִיא בָאָה מִן הָאָרֶץ. וְאִם אֵינָהּ בָּאָה מִן הָאָרֶץ, אֵינָהּ כַּבִּכּוּרִים:

W jakim przypadku mówimy, że dodatek do Bikkurim jest podobny do Bikkurim ? Kiedy pochodzi z ziemi [Izraela]. Jeśli nie pochodzi z Ziemi [Izraela], to nie jest jak Bikkurim .

לְמָה אָמְרוּ הַבִּכּוּרִים כְּנִכְסֵי כֹהֵן, שֶׁהוּא קוֹנֶה מֵהֶם עֲבָדִים וְקַרְקָעוֹת וּבְהֵמָה טְמֵאָה, וּבַעַל חוֹב נוֹטְלָן בְּחוֹבוֹ, וְהָאִשָּׁה בִכְתֻבָּתָהּ, כְּסֵפֶר תּוֹרָה. וְרַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אֵין נוֹתְנִים אוֹתָם אֶלָּא לְחָבֵר בְּטוֹבָה. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, נוֹתְנִין אוֹתָם לְאַנְשֵׁי מִשְׁמָר, וְהֵם מְחַלְּקִין בֵּינֵיהֶם, כְּקָדְשֵׁי הַמִּקְדָּשׁ:

Dlaczego mówimy, że Bikkurimowie są jak własność Kohena ? Ponieważ może za ich pomocą kupić niewolników, ziemię lub nieczyste zwierzę, a wierzyciel zabiera ich, aby spłacić dług, a kobieta bierze ich, by spłacić swój kontrakt małżeński, [jak można użyć Bikkurim ] jak zwoje Tory. Rabin Jehudah mówi, że są one dane tylko Chaver [temu, który skrupulatnie przestrzega dziesięciny i praw czystości], [i tylko] jako dar. Mędrcy twierdzą, że są one dane tym [kapłanom] straży i dzielą je między siebie jako poświęcone przedmioty świątynne.