Tosefta do Kidduszin 1:2
עֶבֶד עִבְרִי נִקְנֶה בְכֶסֶף וּבִשְׁטָר, וְקוֹנֶה אֶת עַצְמוֹ בַּשָּׁנִים וּבַיּוֹבֵל וּבְגִרְעוֹן כֶּסֶף. יְתֵרָה עָלָיו אָמָה הָעִבְרִיָּה, שֶׁקּוֹנָה אֶת עַצְמָהּ בְּסִימָנִין. הַנִּרְצָע נִקְנֶה בִרְצִיעָה, וְקוֹנֶה אֶת עַצְמוֹ בַיּוֹבֵל וּבְמִיתַת הָאָדוֹן:
Hebrajskiego niewolnika nabywa się za pieniądze [jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 1): „z pieniędzy zdobytych”, skąd pochodzi, że nabywa się go za pieniądze.] I na mocy nakazu [jest napisane w szacunek do hebrajskiej służebnicy (Wj 210): „Jeśli ktoś inny weźmie dla siebie”. Pismo Święte przyrównuje ją do „innej” (generalnie mężatki). Tak jak inną osobę (jako żonę) można nabyć na mocy nakazu, tak służebnica może zostać pozyskana na mocy nakazu. A hebrajski niewolnik pochodzi od hebrajskiej służącej (co jest napisane w odniesieniu do), a mianowicie. (Księga Powtórzonego Prawa 15:12): „hebrajski mężczyzna lub hebrajska kobieta”, przyrównanie mężczyzny do kobiety]. I zdobywa lata [po sześciu latach wychodzi wolny; a nawet jeśli szabita (siódmy rok) wypadł w połowie jego sześciu lat, służy (w szemicie), o czym jest napisane (Wj 21: 2): „Sześć lat będzie służył, a siódmego, itd. ”.—Czasami służy w siódmym roku (tj. W roku szabatowym)] i wraz z jubileuszem (jowelem) [jeśli jowel wypadnie w połowie jego sześciu lat, to go uwalnia] i po odliczeniu pieniężnym [jest napisane w szacunek do hebrajskiej służebnicy (Wj 21: 8): „Wtedy ją odkupi”. A hebrajskiego niewolnika porównuje się do hebrajskiej służącej. Jeśli jego pan nabył go za sześć manah, a jego przeznaczeniem jest odejście po upływie sześciu lat, okazuje się, że nabywał każdy rok służby za manę, tak że kiedy przychodzi, aby się odkupić, jego pan odlicza od jego odkupienie kwoty za lata, które już służył.] Hebrajska służebnica, oprócz tego [wszystkich], nabywa znaki [okresu dojrzewania], [które wywodzą się z (Wyjścia 21:11): "Wtedy wyjdzie wolny." Pismo Święte dodało do tego (służebnicy) „wyjście”. Wychodzi ze znakami.] „Znudzony” niewolnik jest pozyskiwany przez nudę (ucha), a on nabywa się jałowaniem i śmiercią pana, [jest napisane (Wj 21: 6): „I on będzie mu służył na zawsze "—„on”, a nie jego syn. Ale jeśli ktoś zostanie sprzedany, a pan umrze w ciągu sześciu lat, służy synowi, napisano (tamże 2): „sześć lat będzie służył”—czy on, czy jego syn. I tylko synowi służy przez wszystkie sześć lat, jeśli pan umrze, ale nie córka, brat lub inni spadkobiercy, jak napisano (Powtórzonego Prawa 15:12): „I będzie ci służył przez sześć lat”—„ty”, a nie spadkobiercy. A hebrajska służebnica doświadcza śmierci pana, podobnie jak znudzony niewolnik, o którym jest napisane (tamże 17): „I tak też uczynisz swojej służebnicy”].