Tosefta do Ketuwot 8:5
נָפְלוּ לָהּ עֲבָדִים וּשְׁפָחוֹת זְקֵנִים, יִמָּכְרוּ וְיִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. רַבָּן שִׁמְעוֹן בֶּן גַּמְלִיאֵל אוֹמֵר, לֹא תִמְכֹּר, מִפְּנֵי שֶׁהֵן שְׁבַח בֵּית אָבִיהָ. נָפְלוּ לָהּ זֵיתִים וּגְפָנִים זְקֵנִים, יִמָּכְרוּ לְעֵצִים וְיִלָּקַח בָּהֶן קַרְקַע וְהוּא אוֹכֵל פֵּרוֹת. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, לֹא תִמְכֹּר, מִפְּנֵי שֶׁהֵן שְׁבַח בֵּית אָבִיהָ. הַמּוֹצִיא הוֹצָאוֹת עַל נִכְסֵי אִשְׁתּוֹ, הוֹצִיא הַרְבֵּה וְאָכַל קִמְעָא, קִמְעָא וְאָכַל הַרְבֵּה, מַה שֶּׁהוֹצִיא הוֹצִיא, וּמַה שֶּׁאָכַל אָכָל. הוֹצִיא וְלֹא אָכַל, יִשָּׁבַע כַּמָּה הוֹצִיא וְיִטֹּל:
Gdyby padli na nią starzy niewolnicy i niewolnice, są sprzedawani, kupuje się im ziemię, a on je owoce. R. Szimon b. Gamliel mówi: Nie wolno ich sprzedawać, bo są „dumą” domu jej ojca. [Ona może temu zapobiec. Halacha jest zgodna z nim.] Jeśli spadły na nią stare oliwki i winorośle, sprzedaje się je za drewno i kupuje im ziemię, a on je owoce. R. Juda mówi: Nie wolno ich sprzedawać, bo są „dumą” domu jej ojca. [Halacha jest z nim zgodna] Jeśli ktoś wydał pieniądze na majątek swojej żony— jeśli wydał dużo i zjadł mało, [nawet niewielki wierzchowiec], lub jeśli wydał trochę i zjadł dużo —co wydawał, wydawał, a co jadł, jadł. Jeśli wydał i nie jadł, przysięga, ile wydał i bierze. [Ta przysięga jest podobna do przysięgi na Torę. Dzieje się tak, gdy uznanie było równe wydatkowi lub więcej; ale jeśli wydatek był większy niż uznanie, składa przysięgę na Torę, którą wydał na uznanie, i bierze tylko kwotę uznania, a resztę traci. A wszystko to, gdy mąż się z nią rozwiódł. Ale jeśli się zbuntowała, niezależnie od tego, czy mąż jadł, czy nie, przysięga, ile wydał i bierze wbrew wdzięczności. A jeśli chodzi o własność tzon-barzel (mortmain), cała wdzięczność należy do niego, ponieważ mówimy: „Jeśli wzrosła (wartość), wzrosła dla niego”].