Tosefta do Ketuwot 6:3
פָּסְקָה לְהַכְנִיס לוֹ אֶלֶף דִּינָר, הוּא פוֹסֵק כְּנֶגְדָּן חֲמִשָּׁה עָשָׂר מָנֶה. וּכְנֶגֶד הַשּׁוּם, הוּא פוֹסֵק פָּחוֹת חֹמֶשׁ. שׁוּם בְּמָנֶה וְשָׁוֶה מָנֶה, אֵין לוֹ אֶלָּא מָנֶה. שׁוּם בְּמָנֶה, הִיא נוֹתֶנֶת שְׁלֹשִׁים וְאֶחָד סֶלַע וְדִינָר. וּבְאַרְבַּע מֵאוֹת, הִיא נוֹתֶנֶת חֲמֵשׁ מֵאוֹת. מַה שֶּׁחָתָן פּוֹסֵק, הוּא פוֹסֵק פָּחוֹת חֹמֶשׁ:
Jeśli zobowiązała się przynieść mu (jako posag) tysiąc dinarów, określa je jako piętnaście manah. [Tysiąc dinarów to dziesięć manah; a kiedy pan młody przychodzi, aby go przyjąć i zapisać na ketubie, pisze o jedną trzecią więcej, czyli piętnaście manah (jeśli oblubienica przyniosła mu prawdziwe dinary, bo dzięki nim zarabia)]. wyznacza o jedną piątą mniej. [Jeśli przyniosła mu odzież i biżuterię, które należy ocenić, pisze (w kethubah) o jedną piątą mniej (niż ocena). Na przykład, jeśli przyniosła wycenę na tysiąc zuzów, przyznaje, że tylko osiemset. Albowiem praktyką rzeczoznawców majątku oblubienicy jest ocenianie go na więcej niż jego wartość, aby wyróżnić pannę młodą i uszanować ją mężowi.] Gdyby ocena była manah i była warta manah, [to jest , jeśli ocenili na rynku majątek panny młodej według jego rzeczywistej wartości], ma on tylko jedną manę. [W ketubie piszą tylko manę, tak jak ją ocenili.] (Za) ocenę manah daje ona trzydzieści jeden sela i dinara. [Dla oceny, którą przyjmuje jako manę, tj. Gdy mu powiedzieli: Napisz manę w ketubie, a ona przyniesie ci wartość manę, należy ją ocenić w komnacie panny młodej na trzydzieści jeden sela i dinar, czyli mana i piąta.] A za cztery manah daje pięć manah. [Kiedy pan młody wziął się na napisanie czterech manah, ona daje pięć manah według oceny asesorów]. Cokolwiek pan młody pisze, pisze o jedną piątą mniej. [Jeśli ocenili go jako pierwsi, a ona mu to przedstawiła, czy to małą, czy dużą, pisze o jedną piątą mniej].