Tosefta do Ketuwot 5:9
נוֹתֵן לָהּ מָעָה כֶסֶף לְצָרְכָּהּ, וְאוֹכֶלֶת עִמּוֹ מִלֵּילֵי שַׁבָּת לְלֵילֵי שַׁבָּת. וְאִם אֵין נוֹתֵן לָהּ מָעָה כֶסֶף לְצָרְכָּהּ, מַעֲשֵׂה יָדֶיהָ שֶׁלָּהּ. וּמַה הִיא עוֹשָׂה לוֹ, מִשְׁקַל חָמֵשׁ סְלָעִים שְׁתִי בִּיהוּדָה, שֶׁהֵן עֶשֶׂר סְלָעִים בַּגָּלִיל, אוֹ מִשְׁקַל עֶשֶׂר סְלָעִים עֵרֶב בִּיהוּדָה, שֶׁהֵן עֶשְׂרִים סְלָעִים בַּגָּלִיל. וְאִם הָיְתָה מֵנִיקָה, פּוֹחֲתִים לָהּ מִמַּעֲשֵׂה יָדֶיהָ, וּמוֹסִיפִין לָהּ עַל מְזוֹנוֹתֶיהָ. בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בְּעָנִי שֶׁבְּיִשְׂרָאֵל. אֲבָל בִּמְכֻבָּד, הַכֹּל לְפִי כְבוֹדוֹ:
Daje jej ma'ah (jedną szóstą dinara) srebra na jej potrzeby [co tydzień na drobne zakupy]. I jada z nim od nocy szabatu do nocy szabatu. [Nawet jeśli we wszystkie inne dni może ją karmić przez osobę trzecią, jeśli chce, w noc szabatu, która jest nocą czasu małżeńskiego, musi jeść razem z nią.] A jeśli nie da jej matki ” ach srebra na jej potrzeby, jej dzieło należy do niej [nadwyżka jej rękodzieła, tj. to, co zarabia ponad i poza (koszt) swojego pożywienia] A co ona dla niego robi? Ciężar pięciu selaimów osnowy w Judzie, a dziesięć seli w Galil [Osnowa jest dwa razy trudniejsza do utkania niż wątek, a ciężar Judy jest dwa razy większy niż ciężar Galila], a ciężar dziesięciu seli. hauny w Judzie, których jest dwudziestu selaim w Galil. A jeśli karmiła piersią, odejmujemy od jej dzieła i dodajemy (tę kwotę) do jej jedzenia. Kogo to (rozliczenie) dotyczy? Biednemu człowiekowi w Izraelu; ale z człowiekiem dostojnym wszystko jest zgodne z jego czcią [a także według zwyczaju tego kraju].