Tosefta do Eruwin 6:3
אַנְשֵׁי חָצֵר שֶׁשָּׁכַח אַחַד מֵהֶן וְלֹא עֵרֵב, בֵּיתוֹ אָסוּר מִלְּהַכְנִיס וּמִלְּהוֹצִיא, לוֹ וְלָהֶם, וְשֶׁלָּהֶם מֻתָּרִין, לוֹ וְלָהֶם. נָתְנוּ לוֹ רְשׁוּתָן, הוּא מֻתָּר וְהֵן אֲסוּרִין. הָיוּ שְׁנַיִם, אוֹסְרִין זֶה עַל זֶה, שֶׁאֶחָד נוֹתֵן רְשׁוּת וְנוֹטֵל רְשׁוּת, שְׁנַיִם נוֹתְנִים רְשׁוּת וְאֵין נוֹטְלִין רְשׁוּת:
Jeśli któryś z ludzi na dziedzińcu zapomniał zrobić eruw, zarówno jemu, jak i im nie wolno wprowadzać i wyprowadzać z jego domu [na dziedziniec, jak w przypadku, gdy scedował na nich swoje prawa z nimi w dziedzińcu, ale nie jego dom, to garbnik posiadający to, co jest scedowane, jest scedowane, a to, co nie jest scedowane, nie jest scedowane. Dlatego jego dom jest jego domeną, a dziedziniec ich własnością], a ich własność jest dozwolona jemu i im. [Zarówno on, jak i oni mogą wynieść z domów na dziedziniec. Albowiem ich domy i dziedziniec są jedną domeną i chociaż nie uczynił eruwu, jest dla nich gościem, gościem wolno wnosić w swojej gospodzie.] Jeśli dali mu swoje prawa [na dziedzińcu] , wolno mu [przenosić ze swego domu na dziedziniec, w całości uważany za jego domenę], i nie wolno im [przenosić nawet z jego domu na dziedziniec, i nie są uważani za jego gości. Bo jeden w stosunku do wielu jest uważany za gościa, ale niewielu w stosunku do jednego.] Gdyby było dwóch [którzy nie popełnili eruwu, a pozostali ludzie z dziedzińca scedowali na nich swoje prawa], oni [dwaj] zabraniają tego (dziedzińca) sobie nawzajem, [bo dziedziniec należy do obu i domy są odrębne, każdy do swojego właściciela, i nie można przenosić z domeny, która jest wyraźnie jego, do tej, która jest jego i jego sąsiada. I nawet jeśli później jeden z nich scedował swoje prawa (na dziedzińcu) na drugiego, nic to nie da. Gdyż w czasie, gdy ludzie z dziedzińca scedowali swoje prawa na tych dwóch, którzy nie popełnili eruwu, zabronili sobie tego nawzajem, tak że pierwsza cesja nie przyniosła skutku. Dlatego, gdy jeden z nich sceduje swoje prawa, nie może scedować ich, ponieważ nigdy ich nie nabył. Dlatego ludzie z dziedzińca, z których niektórzy popełnili eruw, a niektórzy nie—ci, którzy tego nie zrobili, mogą scedować swoje prawa na tych, którzy to zrobili, ale ci, którzy to zrobili, nie mogą scedować swoich praw na tych, którzy tego nie zrobili, ci ostatni zabraniają ich sobie nawzajem, jak stwierdzono. A jeśli ktoś sceduje swoje prawa na ludzi z dziedzińca, musi sprecyzować, że przekazuje je każdemu z nich.]