Tosefta do Chullin 12:3
הָיְתָה מְעוֹפֶפֶת, בִּזְמַן שֶׁכְּנָפֶיהָ נוֹגְעוֹת בַּקֵּן, חַיָּב לְשַׁלֵּחַ. אֵין כְּנָפֶיהָ נוֹגְעוֹת בַּקֵּן, פָּטוּר מִלְּשַׁלֵּחַ. אֵין שָׁם אֶלָּא אֶפְרוֹחַ אֶחָד אוֹ בֵיצָה אַחַת, חַיָּב לְשַׁלֵּחַ, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כב), קַן, קֵן מִכָּל מָקוֹם. הָיוּ שָׁם אֶפְרוֹחִין מַפְרִיחִין אוֹ בֵיצִים מוּזָרוֹת, פָּטוּר מִלְּשַׁלֵּחַ, שֶׁנֶּאֱמַר (שם), וְהָאֵם רֹבֶצֶת עַל הָאֶפְרֹחִים אוֹ עַל הַבֵּיצִים, מָה אֶפְרוֹחִין בְּנֵי קְיָמָא, אַף בֵּיצִים בְּנֵי קְיָמָא, יָצְאוּ מוּזָרוֹת. וּמָה הַבֵּיצִים צְרִיכִין לְאִמָּן, אַף הָאֶפְרוֹחִין צְרִיכִין לְאִמָּן, יָצְאוּ מַפְרִיחִין. שִׁלְּחָהּ וְחָזְרָה, שִׁלְּחָהּ וְחָזְרָה, אֲפִלּוּ אַרְבָּעָה וַחֲמִשָּׁה פְעָמִים, חַיָּב, שֶׁנֶּאֱמַר (שם), שַׁלֵּחַ תְּשַׁלַּח. אָמַר, הֲרֵינִי נוֹטֵל אֶת הָאֵם וּמְשַׁלֵּחַ אֶת הַבָּנִים, חַיָּב לְשַׁלֵּחַ, שֶׁנֶּאֱמַר (שם), שַׁלֵּחַ תְּשַׁלַּח אֶת הָאֵם. נָטַל הַבָּנִים וְהֶחֱזִירָן לַקֵּן וְאַחַר כָּךְ חָזְרָה הָאֵם עֲלֵיהֶם, פָּטוּר מִלְּשַׁלֵּחַ:
Jeśli tama trzepotała wokół gniazda, jeśli dotknęła go skrzydłami, to jest obowiązkowe pozwolić jej odlecieć, ale nie wtedy, gdy jej skrzydła go nie dotykają; jeśli był tylko jeden młody ptak lub jedno jajko, niemniej jednak obowiązkowe jest wypuszczenie tamy, ponieważ Pismo używa terminu (Powtórzonego Prawa 22: 6): „gniazdo”, czyli każde gniazdo. Kiedy niektóre z młodych ptaków są już na skrzydłach lub gdy jaja są zgniecione, wskazanie to nie ma zastosowania, ponieważ jest napisane: „A tama siedzi na młodych ptakach lub na jajach”. Tak jak w tekście zakłada się, że młode ptaki są żywymi, tak i jaja muszą nadawać się do inkubacji [i do tworzenia życia], z którego [oczywiście] wykluczone są jaja bezrękawne; i tak jak jaja [do zakończenia procesu inkubacji] wymagają opieki matki, tak i młody ptak, o którym mowa w tekście, musi jednak wymagać opieki nad matką, w konsekwencji wyklucza się te ptaki, które już potrafią latać. Gdyby ktoś pozwolił tamy odlecieć, a ona nieustannie powraca do gniazda, nawet cztery lub pięć razy [lub częściej], jest zobowiązany pozwolić jej odlecieć, ponieważ jest powiedziane: „Na pewno puścisz tamę , ”& c. Kiedy ktoś mówi: „Biorę tamę i puszczam młode ptaki”, musi on również puścić tamę, ponieważ jest napisane: „Na pewno odpuścisz tamę”. Jeśli najpierw zabierze młode ptaki, a potem umieści je ponownie w gnieździe, a tama wróci, nie będzie już musiał pozwolić jej odlecieć.