Tosefta do Bikkurim 1:4
אֵלּוּ מְבִיאִין וְלֹא קוֹרִין, הַגֵּר מֵבִיא וְאֵינוֹ קוֹרֵא, שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לוֹמַר אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה' לַאֲבוֹתֵינוּ לָתֵת לָנוּ (דברים כו). וְאִם הָיְתָה אִמּוֹ מִיִּשְׂרָאֵל, מֵבִיא וְקוֹרֵא. וּכְשֶׁהוּא מִתְפַּלֵּל בֵּינוֹ לְבֵין עַצְמוֹ, אוֹמֵר, אֱלֹהֵי אֲבוֹת יִשְׂרָאֵל. וּכְשֶׁהוּא בְבֵית הַכְּנֶסֶת, אוֹמֵר, אֱלֹהֵי אֲבוֹתֵיכֶם. וְאִם הָיְתָה אִמּוֹ מִיִּשְׂרָאֵל, אוֹמֵר, אֱלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ:
Ci ludzie przynoszą, ale nie recytują: nawrócony przynosi, ale nie recytuje, bo nie może powiedzieć [w recytacji biblijnej] „[ziemi], którą Bóg przysiągł naszym ojcom, że nam ją da”. A jeśli jego matka pochodziła z Izraela, on przynosi i recytuje. A kiedy modli się sam, mówi [w miejsce „Boga naszych ojców”] „Boga ojców Izraela”. A kiedy jest w synagodze, mówi: „Bóg waszych ojców”. A jeśli jego matka pochodziła z Izraela, mówi: „Bóg naszych ojców”.