Bikkurim 1

יֵשׁ מְבִיאִין בִּכּוּרִים וְקוֹרִין, מְבִיאִין וְלֹא קוֹרִין, וְיֵשׁ שֶׁאֵינָן מְבִיאִין. אֵלּוּ שֶׁאֵינָן מְבִיאִין, הַנּוֹטֵעַ לְתוֹךְ שֶׁלּוֹ וְהִבְרִיךְ לְתוֹךְ שֶׁל יָחִיד אוֹ שֶׁל רַבִּים, וְכֵן הַמַּבְרִיךְ מִתּוֹךְ שֶׁל יָחִיד אוֹ מִתּוֹךְ שֶׁל רַבִּים לְתוֹךְ שֶׁלּוֹ. הַנּוֹטֵעַ לְתוֹךְ שֶׁלּוֹ וְהִבְרִיךְ לְתוֹךְ שֶׁלּוֹ, וְדֶרֶךְ הַיָּחִיד וְדֶרֶךְ הָרַבִּים בָּאֶמְצַע, הֲרֵי זֶה אֵינוֹ מֵבִיא. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, כָּזֶה מֵבִיא:

Niektórzy przynoszą Bikkurim [pierwociny, które należy przynieść do świątyni w Jerozolimie i podać kapłanowi Kohenowi ] i recytują [towarzyszący fragment biblijny], niektórzy przynoszą, ale nie recytują, a niektórzy nie. Są to, którzy nie przynoszą: ten, który sadzi na swojej własnej posiadłości, ale [drzewo] przechyla się na własność prywatną lub publiczną [innego] i podobnie, jeśli [drzewo] wychyla się z własności prywatnej lub publicznej na swoją własność. Ten, kto sadzi na własnej posesji i są tam drogi prywatne lub publiczne, które są posadzone pośrodku, nie przynosi. Rabin Judah mówi, że w takim przypadku trzeba przynieść.

מֵאֵיזֶה טַעַם אֵינוֹ מֵבִיא, מִשּׁוּם שֶׁנֶּאֱמַר, רֵאשִׁית בִּכּוּרֵי אַדְמָתְךָ (שמות כג), עַד שֶׁיְּהוּ כָל הַגִּדּוּלִין מֵאַדְמָתְךָ. הָאֲרִיסִין וְהֶחָכוֹרוֹת וְהַסִּקָּרִיקוֹן וְהַגַּזְלָן, אֵין מְבִיאִין מֵאוֹתוֹ הַטַּעַם, מִשּׁוּם שֶׁנֶּאֱמַר, רֵאשִׁית בִּכּוּרֵי אַדְמָתְךָ:

Z jakiego powodu się nie przyprowadza? Ponieważ mówi (Księga Wyjścia 23:19): „Pierwociny twojej ziemi” [sugerując], wszystko, co wyrosło, musi całkowicie pochodzić z twojej ziemi. Dzierżawcy, dzierżawcy, Sikrikonim [ci, którzy zmuszali innych do oddania ziemi pod groźbą śmierci] i złodzieje nie przynoszą z tego samego powodu, gdyż jest napisane: „Pierwociny twojej ziemi”.

אֵין מְבִיאִין בִּכּוּרִים חוּץ מִשִּׁבְעַת הַמִּינִים. לֹא מִתְּמָרִים שֶׁבֶּהָרִים, וְלֹא מִפֵּרוֹת שֶׁבָּעֲמָקִים, וְלֹא מִזֵּיתֵי שֶׁמֶן שֶׁאֵינָם מִן הַמֻּבְחָר. אֵין מְבִיאִין בִּכּוּרִים קֹדֶם לָעֲצֶרֶת. אַנְשֵׁי הַר צְבוֹעִים הֵבִיאוּ בִכּוּרֵיהֶם קֹדֶם לָעֲצֶרֶת, וְלֹא קִבְּלוּ מֵהֶם, מִפְּנֵי הַכָּתוּב שֶׁבַּתּוֹרָה (שמות כג) וְחַג הַקָּצִיר בִּכּוּרֵי מַעֲשֶׂיךָ אֲשֶׁר תִּזְרַע בַּשָּׂדֶה:

Jeden sprowadza tylko Bikkurim z siedmiu gatunków [specjalnych dla Ziemi Izraela, wymienionych w 5 Moj. 8: 8], [ale] nie z dat gór ani z owoców doliny, ani z oliwek, które nie są najwyższej jakości. Nie przyprowadza się Bikkurim przed Atseret [Szawuot, święto plonów]. Ludzie z Har Tsevo'im przynieśli swoje Bikkurim, a oni [kapłani] nie przyjęli [owoców] z powodu wersetu w Torze (Wj 23:16). „I święto plonów, pierwociny waszej pracy, roślin na polu. "

אֵלּוּ מְבִיאִין וְלֹא קוֹרִין, הַגֵּר מֵבִיא וְאֵינוֹ קוֹרֵא, שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לוֹמַר אֲשֶׁר נִשְׁבַּע ה' לַאֲבוֹתֵינוּ לָתֵת לָנוּ (דברים כו). וְאִם הָיְתָה אִמּוֹ מִיִּשְׂרָאֵל, מֵבִיא וְקוֹרֵא. וּכְשֶׁהוּא מִתְפַּלֵּל בֵּינוֹ לְבֵין עַצְמוֹ, אוֹמֵר, אֱלֹהֵי אֲבוֹת יִשְׂרָאֵל. וּכְשֶׁהוּא בְבֵית הַכְּנֶסֶת, אוֹמֵר, אֱלֹהֵי אֲבוֹתֵיכֶם. וְאִם הָיְתָה אִמּוֹ מִיִּשְׂרָאֵל, אוֹמֵר, אֱלֹהֵי אֲבוֹתֵינוּ:

Ci ludzie przynoszą, ale nie recytują: nawrócony przynosi, ale nie recytuje, bo nie może powiedzieć [w recytacji biblijnej] „[ziemi], którą Bóg przysiągł naszym ojcom, że nam ją da”. A jeśli jego matka pochodziła z Izraela, on przynosi i recytuje. A kiedy modli się sam, mówi [w miejsce „Boga naszych ojców”] „Boga ojców Izraela”. A kiedy jest w synagodze, mówi: „Bóg waszych ojców”. A jeśli jego matka pochodziła z Izraela, mówi: „Bóg naszych ojców”.

רַבִּי אֱלִיעֶזֶר בֶּן יַעֲקֹב אוֹמֵר, אִשָּׁה בַת גֵּרִים לֹא תִנָּשֵׂא לַכְּהֻנָּה, עַד שֶׁתְּהֵא אִמָּהּ מִיִּשְׂרָאֵל. אֶחָד גֵּרִים וְאֶחָד עֲבָדִים מְשֻׁחְרָרִים, וַאֲפִלּוּ עַד עֲשָׂרָה דוֹרוֹת, עַד שֶׁתְּהֵא אִמָּן מִיִּשְׂרָאֵל. הָאַפּוֹטְרוֹפּוֹס וְהַשָּׁלִיחַ וְהָעֶבֶד וְהָאִשָּׁה וְטֻמְטוּם וְאַנְדְּרוֹגִינוֹס, מְבִיאִין וְלֹא קוֹרִין, שֶׁאֵינָן יְכוֹלִין לוֹמַר (דברים כו) אֲשֶׁר נָתַתָּה לִּי ה':

Rabin Eli'ezer ben Ya'akov mówi, że kobieta, która jest córką nawróconych, nie może wyjść za mąż za klasę Kohen , chyba że jej matka jest Izraelitką; [to orzeczenie dotyczy] zarówno nawróconych, jak i uwolnionych niewolników, a nawet po dziesięciu pokoleniach [od pierwotnego nawróconego / uwolnionego niewolnika], aż ich matka jest Izraelitą. Powiernik majątku, agent, niewolnik, kobieta, Tumtum [osoba o nieznanej płci] i Androginos [posiadający zarówno męskie, jak i żeńskie organy płciowe] wszyscy przynoszą, ale nie recytują, ponieważ nie mogą powiedzieć: "[ ziemia], którą mi dałeś, Boże. "

הַקּוֹנֶה שְׁתֵּי אִילָנוֹת בְּתוֹךְ שֶׁל חֲבֵרוֹ, מֵבִיא וְאֵינוֹ קוֹרֵא. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, מֵבִיא וְקוֹרֵא. יָבַשׁ הַמַּעְיָן, נִקְצַץ הָאִילָן, מֵבִיא וְאֵינוֹ קוֹרֵא. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, מֵבִיא וְקוֹרֵא. מֵעֲצֶרֶת וְעַד הֶחָג, מֵבִיא וְקוֹרֵא. מִן הֶחָג וְעַד חֲנֻכָּה, מֵבִיא וְאֵינוֹ קוֹרֵא. רַבִּי יְהוּדָה בֶן בְּתֵירָא אוֹמֵר, מֵבִיא וְקוֹרֵא:

Kto kupuje dwa drzewa na [polu] człowieka, przynosi, ale nie recytuje. Rabin Meir mówi: przynosi się i recytuje. Jeśli wiosna wyschła lub drzewo zostało posiekane, przynosi się, ale nie recytuje. Rabin Judah mówi, że ktoś przynosi i recytuje. Od Atseret do Sukkot [trzecie jesienne święto pielgrzymkowe] przynosi się i recytuje. Od Sukot do Chanuki przynosi się, ale nie recytuje. Rabin Judah ben Beteira mówi, że ktoś przynosi i recytuje.

הִפְרִישׁ בִּכּוּרָיו וּמָכַר שָׂדֵהוּ, מֵבִיא וְאֵינוֹ קוֹרֵא. וְהַשֵּׁנִי, מֵאוֹתוֹ הַמִּין אֵינוֹ מֵבִיא, מִמִּין אַחֵר, מֵבִיא וְקוֹרֵא. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף מֵאוֹתוֹ הַמִּין מֵבִיא וְקוֹרֵא:

Ten, kto wyznaczył swojego Bikkurim i [później] sprzedał swoje pole, przynosi, a nie recytuje. A drugi [ten, który kupił pole] nie przynosi więcej z tego samego gatunku. Przynosi się i recytuje z innego gatunku. Rabin Judah mówi, że nawet z tego samego gatunku, który przynosi i recytuje.

הִפְרִישׁ בִּכּוּרָיו, נִבְזְזוּ, נָמַקּוּ, נִגְנְבוּ, אָבְדוּ, אוֹ שֶׁנִּטְמְאוּ, מֵבִיא אֲחֵרִים תַּחְתֵּיהֶם וְאֵינוֹ קוֹרֵא. וְהַשְּׁנִיִּים אֵינָם חַיָּבִים עֲלֵיהֶם חֹמֶשׁ. נִטְמְאוּ בָעֲזָרָה, נוֹפֵץ וְאֵינוֹ קוֹרֵא:

Ten, kto wyznaczył swoich Bikkurimów [a potem] zostali splądrowani, zgniłe, skradzione, zgubione lub rytualnie nieczyste, przyprowadza innych na ich miejsce i nie recytuje. Tych drugich nie obowiązuje w Chomeszu [kara dodatkowej piątej doliczana jest do spłaty tego, kto przypadkowo zjadł uświęconą żywność]. Jeśli stały się rytualnie nieczyste na dziedzińcu Świątyni, zostają zniszczone i nikt nie recytuje.

וּמִנַּיִן שֶׁהוּא חַיָּב בְּאַחֲרָיוּתָן עַד שֶׁיָּבִיא לְהַר הַבַּיִת, שֶׁנֶּאֱמַר (שמות כג) רֵאשִׁית בִּכּוּרֵי אַדְמָתְךָ תָּבִיא בֵּית ה' אֱלֹהֶיךָ, מְלַמֵּד שֶׁחַיָּב בְּאַחֲרָיוּתָם עַד שֶׁיָּבִיא לְהַר הַבָּיִת. הֲרֵי שֶׁהֵבִיא מִמִּין אֶחָד וְקָרָא, וְחָזַר וְהֵבִיא מִמִּין אַחֵר, אֵינוֹ קוֹרֵא:

A skąd [wiemy], że ktoś jest odpowiedzialny za ich przechowanie, dopóki nie przyniesie się ich na Wzgórze Świątynne? Ponieważ jest napisane (Księga Wyjścia 23:19): „Pierwociny swojej ziemi przyniesiesz do domu Pana, Boga twego”; to uczy, że każdy jest odpowiedzialny za ich ochronę, dopóki nie przyniesie się ich na Wzgórze Świątynne. Ten, kto sprowadza z jednego gatunku i recytuje, a potem powraca i przynosi inny gatunek, nie recytuje.

וְאֵלּוּ מְבִיאִין וְקוֹרִין, מִן הָעֲצֶרֶת וְעַד הֶחָג, מִשִּׁבְעַת הַמִּינִים, מִפֵּרוֹת שֶׁבֶּהָרִים, מִתְּמָרוֹת שֶׁבָּעֲמָקִים, וּמִזֵּיתֵי שֶׁמֶן, מֵעֵבֶר הַיַּרְדֵּן. רַבִּי יוֹסֵי הַגְּלִילִי אוֹמֵר, אֵין מְבִיאִין בִּכּוּרִים מֵעֵבֶר הַיַּרְדֵּן, שֶׁאֵינָהּ אֶרֶץ זָבַת חָלָב וּדְבָשׁ:

Są one przynoszone i recytowane: [owoce] od Szawuot do Sukot , z siedmiu gatunków, z owoców w górach, z daktyli w dolinach, z oliwek oliwnych [nawet z] po drugiej stronie Jordanu. Rabin Yose z Galilejczyka mówi, że nie przynosimy pierwocin z drugiego brzegu Jordanu, ponieważ nie jest to „ziemia opływająca mlekiem i miodem” [jak to opisuje werset].

הַקּוֹנֶה שְׁלֹשָׁה אִילָנוֹת בְּתוֹךְ שֶׁל חֲבֵרוֹ, מֵבִיא וְקוֹרֵא. רַבִּי מֵאִיר אוֹמֵר, אֲפִלּוּ שְׁנָיִם. קָנָה אִילָן וְקַרְקָעוֹ, מֵבִיא וְקוֹרֵא. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אַף בַּעֲלֵי אֲרִיסוּת וְחָכוֹרוֹת, מְבִיאִין וְקוֹרִין:

Ten, kto kupuje trzy drzewa na czyjejś posiadłości, przynosi i recytuje. Rabin Meir mówi, że nawet dwa [drzewa]. Ten, kto kupił drzewo i jego ziemię, przynosi i recytuje. Rabin Judah mówi, że nawet dzierżawcy i dzierżawcy przynoszą i recytują.