Tosefta do Berachot 4:7
רַבִּי אֶלְעָזָר בֶּן עֲזַרְיָה אוֹמֵר, אֵין תְּפִלַּת הַמּוּסָפִין אֶלָּא בְּחֶבֶר עִיר. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, בְּחֶבֶר עִיר וְשֶׁלֹּא בְחֶבֶר עִיר. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר מִשְּׁמוֹ, כָּל מָקוֹם שֶׁיֵּשׁ חֶבֶר עִיר, הַיָּחִיד פָּטוּר מִתְּפִלַּת הַמּוּסָפִין:
R. Elazar b. Azaryah mówi: Mussaf („dodatkowa”) modlitwa jest recytowana tylko wtedy, gdy ir [bechavurath ha'ir („z towarzystwem miasta”); to znaczy ze zborem, a nie indywidualnie.] A mędrcy mówią: Stań się ir i nie stań się ir [zarówno ze zborem, jak i indywidualnie]. R. Juda mówi w swoim [R. Imię Elazara]: wszędzie tam, gdzie jest zgromadzenie, jednostka jest zwolniona z odmawiania modlitwy mussaf. [Różnica między pierwszą tanną a R. Yehudah—osoba mieszkająca w mieście, w którym nie ma dziesięciu mężczyzn. Według pierwszego tanna, cytującego R. Elazara, że został on ustanowiony tylko przy zborze, ta osoba jest zwolniona. Według R. Yehudy, osoba jest zwolniona tylko wtedy, gdy znajduje się w miejscu, w którym jest dziesięciu mężczyzn, w którym to przypadku lider modlitwy zwalnia ją. Halacha jest według mędrców.]