Tanakh do Berachot 2:4

הָאֻמָּנִין קוֹרִין בְּרֹאשׁ הָאִילָן אוֹ בְרֹאשׁ הַנִּדְבָּךְ, מַה שֶּׁאֵינָן רַשָּׁאִין לַעֲשׂוֹת כֵּן בַּתְּפִלָּה:

Robotnicy mogą recytować Szemę na wierzchołku drzewa lub na szczycie nidbachu [kamiennej półki, jak w (Ezd 6: 4): „nidbachin di even g'lal” („rzędy ciężkich kamieni”). Chociaż obawiają się upadku i nie mogą się skoncentrować, mędrcy nie wymagali od nich zejścia; bo tylko pierwszy wers szematu wymaga skupienia], coś, czego nie wolno im robić dla tefillah (Szemone Eszre) [modlitwa jest bowiem błaganiem o miłosierdzie i wymaga skupienia, tak że muszą zejść, aby się modlić].

Poznaj tanakh do Berachot 2:4. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.