Talmud do Zewachim 13:3

חֹמֶר בַּשְּׁחִיטָה מִבָּעֲלִיָּה, וּבָעֲלִיָּה מִבַּשְּׁחִיטָה. חֹמֶר בַּשְּׁחִיטָה, שֶׁהַשּׁוֹחֵט לְהֶדְיוֹט, חַיָּב, וְהַמַּעֲלֶה לְהֶדְיוֹט, פָּטוּר. חֹמֶר בָּעֲלִיָּה, שְׁנַיִם שֶׁאָחֲזוּ בְסַכִּין וְשָׁחֲטוּ, פְּטוּרִים. אָחֲזוּ בְאֵבָר וְהֶעֱלוּהוּ, חַיָּבִין. הֶעֱלָה, וְחָזַר וְהֶעֱלָה, וְחָזַר וְהֶעֱלָה, חַיָּב עַל כָּל עֲלִיָּה וַעֲלִיָּה, דִּבְרֵי רַבִּי שִׁמְעוֹן. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, אֵינוֹ חַיָּב אֶלָּא אַחַת, וְאֵינוֹ חַיָּב עַד שֶׁיַּעֲלֶה לְרֹאשׁ הַמִּזְבֵּחַ. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אֲפִלּוּ הֶעֱלָה עַל הַסֶּלַע אוֹ עַל הָאֶבֶן, חַיָּב:

Surowość [dotyczy] rzezi [poza dziedzińcem Świątyni w porównaniu z] ofiarowaniem [poza dziedzińcem Świątyni], a surowość [dotyczy] ofiarowania [poza dziedzińcem Świątyni w porównaniu do] rzezi [poza dziedzińcem Świątyni]. Surowość [w odniesieniu do] uboju polega na tym, że [jeśli] ktoś dokonuje uboju [dla] osoby [raczej niż dla Boga], ponosi odpowiedzialność, ale [jeśli] składa ofiarę osobie, jest zwolniony. Surowość [w odniesieniu do] ofiarowania polega na tym, że [jeśli] dwie osoby trzymały nóż i zabiły [zwierzę], są zwolnione, ale jeśli [oboje] trzymali kończynę i ofiarowali ją, ponoszą odpowiedzialność. Jeśli złożyli [ofiarę] i wrócili, i złożyli [ofiarę], odpowiadają za każdą ofiarę, [to] są słowa rabina Szymona; Rabin Yose mówi: Oni ponoszą odpowiedzialność tylko raz i tylko wtedy, gdy złożą ją na szczyt ołtarza. Rabin Szimon mówi: Jest odpowiedzialny, nawet jeśli ofiaruje go na skale lub kamieniu.

Poznaj talmud do Zewachim 13:3. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.