Talmud do Zewachim 1:4
הַפֶּסַח וְהַחַטָּאת שֶׁשְּׁחָטָן שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, קִבֵּל, וְהִלֵּךְ, וְזָרַק, שֶׁלֹּא לִשְׁמָן, אוֹ לִשְׁמָן וְשֶׁלֹּא לִשְׁמָן, אוֹ שֶׁלֹּא לִשְׁמָן וְלִשְׁמָן, פְּסוּלִים. כֵּיצַד לִשְׁמָן וְשֶׁלֹּא לִשְׁמָן, לְשֵׁם פֶּסַח וּלְשֵׁם שְׁלָמִים. שֶׁלֹּא לִשְׁמָן וְלִשְׁמָן, לְשֵׁם שְׁלָמִים וּלְשֵׁם הַפֶּסַח. שֶׁהַזֶּבַח נִפְסָל בְּאַרְבָּעָה דְבָרִים, בַּשְּׁחִיטָה וּבַקִּבּוּל וּבַהִלּוּךְ וּבַזְּרִיקָה. רַבִּי שִׁמְעוֹן מַכְשִׁיר בְּהִלּוּךְ, שֶׁהָיָה רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, אִי אֶפְשָׁר שֶׁלֹּא בִשְׁחִיטָה וְשֶׁלֹּא בְקַבָּלָה וְשֶׁלֹּא בִזְרִיקָה, אֲבָל אֶפְשָׁר שֶׁלֹּא בְהִלּוּךְ, שׁוֹחֵט בְּצַד הַמִּזְבֵּחַ וְזוֹרֵק. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר, הַמְהַלֵּךְ בִּמְקוֹם שֶׁהוּא צָרִיךְ לְהַלֵּךְ, הַמַּחֲשָׁבָה פוֹסֶלֶת. וּבִמְקוֹם שֶׁאֵין צָרִיךְ לְהַלֵּךְ, אֵין הַמַּחֲשָׁבָה פוֹסָלֶת:
[Jeśli] ofiara paschalna i Chattat nie zostały zabite dla nich samych, [lub jeśli kapłan] nie zebrał [krwi z tych ofiar] dla nich samych, ani nie zabrał [krwi na ołtarz] dla dla siebie samego, albo nie pokropił [krwią] dla siebie samego; albo [jeśli dokonał obu tych czynów] dla ich własnego dobra, a nie dla nich; albo [oba] nie dla ich własnego dobra i dla ich własnego dobra - są nieważni. Jak może to być zarówno dla ich własnego dobra, jak i nie dla ich własnego dobra? [Kapłan działał] ze względu na ofiarę paschalną i ze względu na Szelamim . [Kapłan działający] nie dla niego samego i dla niego samego [byłby, gdyby działał] ze względu na czat i ze względu na ofiarę paschalną. Ofiara bowiem może zostać unieważniona przez cztery rzeczy: przez ubój i przez zbieranie [krwi], i przez przenoszenie [krwi do ołtarza] i przez malowanie [krew na ołtarzu]. Rabin Szimon potwierdza noszenie [bez względu na zamiar], gdyż rabin Szymon zwykł mawiać: Niemożliwe jest [składanie ofiary] bez rzezi i bez zbierania [krwi] i bez rozpryskiwania [krwi], ale jest to możliwe [ składać ofiarę] bez noszenia [krwi] - jeden zabija z boku ołtarza i rzuca [to z miejsca, w którym stoi]. Rabin Eliezer mówi: [jeśli] ktoś nosi [krew] w przypadku, gdy trzeba go nieść, [niewłaściwa] myśl unieważnia [ofiarę]; [jeśli] niesie go w przypadku, gdy nie musi go nosić, [niewłaściwa] myśl nie unieważnia [ofiary].