Talmud do Sota 8:1
מְשׁוּחַ מִלְחָמָה, בְּשָׁעָה שֶׁמְּדַבֵּר אֶל הָעָם, בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ הָיָה מְדַבֵּר, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים כ) וְהָיָה כְּקָרָבְכֶם אֶל הַמִּלְחָמָה וְנִגַּשׁ הַכֹּהֵן, זֶה כֹּהֵן מְשׁוּחַ מִלְחָמָה, וְדִבֶּר אֶל הָעָם, בִּלְשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ. וְאָמַר אֲלֵיהֶם (שם) שְׁמַע יִשְׂרָאֵל אַתֶּם קְרֵבִים הַיּוֹם לַמִּלְחָמָה עַל אֹיְבֵיכֶם, וְלֹא עַל אֲחֵיכֶם, לֹא יְהוּדָה עַל שִׁמְעוֹן, וְלֹא שִׁמְעוֹן עַל בִּנְיָמִין, שֶׁאִם תִּפְּלוּ בְיָדָם יְרַחֲמוּ עֲלֵיכֶם, כְּמָה שֶׁנֶּאֱמַר (דה"ב כח) וַיָּקֻמוּ הָאֲנָשִׁים אֲשֶׁר נִקְּבוּ בְשֵׁמוֹת וַיַּחֲזִיקוּ בַשִּׁבְיָה וְכָל מַעֲרֻמֵּיהֶם הִלְבִּישׁוּ מִן הַשָּׁלָל וַיַּלְבִּשֻׁם וַיַּנְעִלּוּם וַיַּאֲכִלוּם וַיַּשְׁקוּם וַיְסֻכוּם וַיְנַהֲלוּם בַּחֲמֹרִים לְכָל כּוֹשֵׁל וַיְבִיאוּם יְרֵחוֹ עִיר הַתְּמָרִים אֵצֶל אֲחֵיהֶם וַיָּשׁוּבוּ שֹׁמְרוֹן. עַל אוֹיְבֵיכֶם אַתֶּם הוֹלְכִים, שֶׁאִם תִּפְּלוּ בְיָדָם אֵין מְרַחֲמִין עֲלֵיכֶם. אַל יֵרַךְ לְבַבְכֶם אַל תִּירְאוּ וְאַל תַּחְפְּזוּ וְגוֹ' (דברים כ). אַל יֵרַךְ לְבַבְכֶם, מִפְּנֵי צָהֳלַת סוּסִים וְצִחְצוּחַ חֲרָבוֹת. אַל תִּירְאוּ, מִפְּנֵי הֲגָפַת תְּרִיסִין וְשִׁפְעַת הַקַּלְגַּסִּין. אַל תַּחְפְּזוּ, מִקּוֹל קְרָנוֹת. אַל תַּעַרְצוּ, מִפְּנֵי קוֹל צְוָחוֹת. כִּי ה' אֱלֹהֵיכֶם הַהֹלֵךְ עִמָּכֶם, הֵן בָּאִין בְּנִצְחוֹנוֹ שֶׁל בָּשָׂר וָדָם, וְאַתֶּם בָּאִים בְּנִצְחוֹנוֹ שֶׁל מָקוֹם. פְּלִשְׁתִּים בָּאוּ בְנִצְחוֹנוֹ שֶׁל גָּלְיָת, מֶה הָיָה סוֹפוֹ, לְסוֹף נָפַל בַּחֶרֶב וְנָפְלוּ עִמּוֹ. בְּנֵי עַמּוֹן בָּאוּ בְנִצְחוֹנוֹ שֶׁל שׁוֹבַךְ, מֶה הָיָה סוֹפוֹ, לְסוֹף נָפַל בַּחֶרֶב וְנָפְלוּ עִמּוֹ. וְאַתֶּם אִי אַתֶּם כֵּן. כִּי ה' אֱלֹהֵיכֶם הַהֹלֵךְ עִמָּכֶם לְהִלָּחֵם לָכֶם וְגוֹ', זֶה מַחֲנֵה הָאָרוֹן:
Namaszczony do bitwy, gdy rozmawiał z ludem, mówił w świętym języku, jak jest powiedziane: „A gdy zbliżysz się do bitwy, kapłan się zbliży” (Powtórzonego Prawa 20: 2)—odnosi się to do kapłana namaszczonego do walki. „I mów do ludu” (tamże) - w świętym języku. „Powie im:„ Słuchaj, Izraelu, masz zamiar przystąpić do bitwy ze swoim wrogiem ”(Powtórzonego Prawa 20: 3)— „Z twoim wrogiem”, ale nie przeciwko twojemu bratu, nie Juda przeciwko Szymonowi ani Szymon przeciwko Beniaminowi, jeśli wpadniesz w ich ręce, zlitują się nad tobą, jak jest powiedziane: „Wtedy ludzie wymienieni wyżej przystąpili do pojmania jeńców w ręku i łupem przyodziali wszystkich nagich pośród nich—ubierali ich, okutywali, dawali jeść i pić, namaścili ich i dawali osły wszystkim, którzy zawiedli, i przywieźli ich do Jerycha, miasta palm, z powrotem do ich krewnych. Potem wrócili do Samarii ”(II Kron. 28:15). Maszerujesz raczej przeciwko swoim wrogom, tak że jeśli wpadniesz w ich ręce, nie będą mieli dla ciebie litości. „Niech nie słabnie wasza odwaga, nie lękajcie się, nie drżajcie ani nie bójcie się ich” (Powtórzonego Prawa 20: 3). „Niech nie słabnie wasza odwaga” - rżenie koni i ostrzenie mieczy; „Nie bój się” - przy trzasku tarcz i włóczeniu się żołnierskich butów; „Nie drżyj” - na dźwięk trąb; „Albo się ich bać” - na dźwięk okrzyków bojowych. „Albowiem Pan, Bóg wasz, idzie z wami” - przychodzą [opierając się] na mocy ciała i krwi, a wy przychodzicie [polegając] na mocy Wszechobecnego. Filistyni przyszli [polegając] na mocy Goliata (1 Samuela 17: 4), ale co się z nim stało w końcu? W końcu padł od miecza, a oni upadli razem z nim. Ammonici przyszli [polegając] na mocy Szobacha (2 Samuela 10: 16-18), ale co się z nim w końcu stało? W końcu padł od miecza, a oni upadli razem z nim. Ale z wami tak nie jest: „Bo Pan, Bóg wasz, idzie z wami”—odnosi się to do obozu arki.