Talmud do Sota 7:8

פָּרָשַׁת הַמֶּלֶךְ כֵּיצַד. מוֹצָאֵי יוֹם טוֹב הָרִאשׁוֹן שֶׁל חָג, בַּשְּׁמִינִי בְּמוֹצָאֵי שְׁבִיעִית, עוֹשִׂין לוֹ בִימָה שֶׁל עֵץ בָּעֲזָרָה, וְהוּא יוֹשֵׁב עָלֶיהָ, שֶׁנֶּאֱמַר (דברים לא) מִקֵּץ שֶׁבַע שָׁנִים בְּמֹעֵד וְגוֹ'. חַזַּן הַכְּנֶסֶת נוֹטֵל סֵפֶר תּוֹרָה וְנוֹתְנָהּ לְרֹאשׁ הַכְּנֶסֶת, וְרֹאשׁ הַכְּנֶסֶת נוֹתְנָהּ לַסְּגָן, וְהַסְּגָן נוֹתְנָהּ לְכֹהֵן גָּדוֹל, וְכֹהֵן גָּדוֹל נוֹתְנָהּ לַמֶּלֶךְ, וְהַמֶּלֶךְ עוֹמֵד וּמְקַבֵּל וְקוֹרֵא יוֹשֵׁב. אַגְרִיפָּס הַמֶּלֶךְ עָמַד וְקִבֵּל וְקָרָא עוֹמֵד, וְשִׁבְּחוּהוּ חֲכָמִים. וּכְשֶׁהִגִּיעַ (שם יז) לְלֹא תוּכַל לָתֵת עָלֶיךָ אִישׁ נָכְרִי, זָלְגוּ עֵינָיו דְּמָעוֹת. אָמְרוּ לוֹ, אַל תִּתְיָרֵא אַגְרִיפָּס, אָחִינוּ אָתָּה, אָחִינוּ אָתָּה, אָחִינוּ אָתָּה. וְקוֹרֵא מִתְּחִלַּת אֵלֶּה הַדְּבָרִים (דברים א) עַד שְׁמַע, וּשְׁמַע (שם ו), וְהָיָה אִם שָׁמֹעַ (שם יא), עַשֵּׂר תְּעַשֵּׂר (שם יד), כִּי תְכַלֶּה לַעְשֵׂר (שם כו), וּפָרָשַׁת הַמֶּלֶךְ (שם יז), וּבְרָכוֹת וּקְלָלוֹת (שם כח), עַד שֶׁגּוֹמֵר כָּל הַפָּרָשָׁה. בְּרָכוֹת שֶׁכֹּהֵן גָּדוֹל מְבָרֵךְ אוֹתָן, הַמֶּלֶךְ מְבָרֵךְ אוֹתָן, אֶלָּא שֶׁנּוֹתֵן שֶׁל רְגָלִים תַּחַת מְחִילַת הֶעָוֹן:

Fragment przeczytany przez króla: Jak to? Na zakończenie pierwszego dnia święta (Sukkot) w ósmym [roku], pod koniec siódmego roku, zrobili drewnianą platformę na dziedzińcu Świątyni, a on siada na niej, jak powiedziano: „ Pod koniec siedmiu lat, w wyznaczonym czasie ”itd. (Powtórzonego Prawa 31:10). Kościelny bierze zwój Tory i podaje go szefowi synagogi, przewodniczący synagogi podaje go zastępcy, który przekazuje go arcykapłanowi, a arcykapłan przekazuje go królowi, a król wstaje i przyjmuje ale czyta go siedząc. Król Agryppa wstał, przyjął go i czytał na stojąco, a mędrcy go chwalili. Kiedy dotarł do: „Nie postawisz nad sobą cudzoziemca” (tamże 17:15), jego oczy zaszły łzami. Powiedzieli mu: „Nie bój się, Agrypasa, jesteś naszym bratem, jesteś naszym bratem, jesteś naszym bratem!” Czyta od początku: „To są słowa” (tamże 1: 1) aż do Szemy (tamże 6: 4-9) i Szemy, i „Stanie się, jeśli usłyszysz” (tamże 11:13) -21) i „Na pewno będziesz dawał dziesięcinę” (tamże 14: 22-29) i „Kiedy skończysz dawać dziesięcinę” (tamże 26: 12-15) i część króla (tamże 17: 14-20) oraz błogosławieństwa i przekleństwa (tamże 28), aż skończy całą sekcję. Błogosławieństwa, które błogosławi arcykapłan, recytuje król, z wyjątkiem tego, że zastępuje święta zamiast jednego na odpuszczenie grzechów.

Poznaj talmud do Sota 7:8. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.