Talmud do Szewiit 2:1

עַד אֵימָתַי חוֹרְשִׁין בִּשְׂדֵה הַלָּבָן עֶרֶב שְׁבִיעִית. עַד שֶׁתִּכְלֶה הַלֵּחָה, כָּל זְמַן שֶׁבְּנֵי אָדָם חוֹרְשִׁים לִטַּע בַּמִּקְשָׁאוֹת וּבַמִּדְלָעוֹת. אָמַר רַבִּי שִׁמְעוֹן, נָתַתָּ תּוֹרַת כָּל אֶחָד וְאֶחָד בְּיָדוֹ, אֶלָּא בִּשְׂדֵה הַלָּבָן עַד הַפֶּסַח, וּבִשְׂדֵה הָאִילָן עַד עֲצֶרֶת:

Do kiedy będziemy orać bezleśne pole w roku przedsabatowym? Dopóki wilgoć nie zniknie, [to znaczy], gdy ludzie nadal orają, sadząc ogórki i tykwy. Rabin Szimon powiedział: Masz prawo każdej osoby do wydawania własnych orzeczeń! Raczej na polu warzywnym aż do Paschy iw sadzie do Szawuot [święta pod koniec żniw].

Poznaj talmud do Szewiit 2:1. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.