Talmud do Sanhedryn 6:2
הָיָה רָחוֹק מִבֵּית הַסְּקִילָה כְּעֶשֶׂר אַמּוֹת, אוֹמְרִים לוֹ הִתְוַדֵּה, שֶׁכֵּן דֶּרֶךְ הַמּוּמָתִין מִתְוַדִּין, שֶׁכָּל הַמִּתְוַדֶּה יֶשׁ לוֹ חֵלֶק לָעוֹלָם הַבָּא. שֶׁכֵּן מָצִינוּ בְעָכָן שֶׁאָמַר לוֹ יְהוֹשֻׁעַ, בְּנִי שִׂים נָא כָבוֹד לַה' אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל וְתֶן לוֹ תוֹדָה וְגוֹ' וַיַּעַן עָכָן אֶת יְהוֹשֻׁעַ וַיֹּאמַר אָמְנָה אָנֹכִי חָטָאתִי לַה' אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל וְכָזֹאת וְגוֹ' (יהושע ז). וּמִנַּיִן שֶׁכִּפֶּר לוֹ וִדּוּיוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר (שם) וַיֹּאמֶר יְהוֹשֻׁעַ מֶה עֲכַרְתָּנוּ יַעְכָּרְךָ ה' בַּיּוֹם הַזֶּה. הַיּוֹם הַזֶּה אַתָּה עָכוּר, וְאִי אַתָּה עָכוּר לָעוֹלָם הַבָּא. וְאִם אֵינוֹ יוֹדֵעַ לְהִתְוַדּוֹת, אוֹמְרִים לוֹ, אֱמֹר תְּהֵא מִיתָתִי כַפָּרָה עַל כָּל עֲוֹנוֹתָי. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, אִם הָיָה יוֹדֵעַ שֶׁהוּא מְזֻמָּם, אוֹמֵר תְּהֵא מִיתָתִי כַּפָּרָה עַל כָּל עֲוֹנוֹתַי חוּץ מֵעָוֹן זֶה. אָמְרוּ לוֹ, אִם כֵּן, יְהוּ כָל אָדָם אוֹמְרִים כָּךְ כְּדֵי לְנַקּוֹת אֶת עַצְמָן:
W odległości dziesięciu łokci od miejsca ukamienowania powiedziano mu: „Wyznaj”. [Bo kiedy jest blisko, mógłby wpaść w panikę i nie mógł wyspowiadać się]. Bo wszyscy, którzy mają być skazani na śmierć, wyznają. Wszyscy bowiem, którzy wyznają, mają udział w przyszłym świecie, a mianowicie Achanie, któremu Jozue powiedział (Jozuego 7:19): „Synu mój, obdarz teraz chwałą Lr, Bg Izraela, i wyznaj Jemu [(I chociaż ktoś nie został stracony przez swoje własne wyznanie, egzekucja Achana była podyktowana okolicznościami.)]… A Achan odpowiedział Jozuemu i powiedział: „Zaprawdę, zgrzeszyłem przed św. , Bóg Izraela i tak i tak uczyniłem ”. [Gemara wyjaśnia, że sprzeniewierzył łupy w czasach Mojżesza]. Skąd czerpiemy, że jego wyznanie zadośćuczyniło za niego? Od (tamże. 25): „A Jozue powiedział: 'Jakże nas splamiliście! Niech w ten dzień Lord cię skaleczy!'”—jesteś splamiony w tym dniu, ale nie dla przyszłego świata. A jeśli nie wie, jak się wyspowiadać, mówi się mu: „Powiedz:„ Niech moja śmierć będzie zadośćuczynieniem za wszystkie moje grzechy ”. R. Juda mówi: Jeśli wie, że był fałszywie zeznawany, mówi: „Niech moja śmierć będzie pokutą za wszystkie moje występki z wyjątkiem tego jednego”. Przeciwstawiono się temu: jeśli tak, wszyscy ludzie (skazani na śmierć) powiedzą to, aby uniewinnić się [w oczach swoich współbraci, a tym samym zdyskredytować sędziów i świadków. Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]