Talmud do Sanhedryn 4:1
אֶחָד דִּינֵי מָמוֹנוֹת וְאֶחָד דִּינֵי נְפָשׁוֹת, בִּדְרִישָׁה וּבַחֲקִירָה, שֶׁנֶּאֱמַר (ויקרא כד) מִשְׁפַּט אֶחָד יִהְיֶה לָכֶם. מַה בֵּין דִּינֵי מָמוֹנוֹת לְדִינֵי נְפָשׁוֹת. דִּינֵי מָמוֹנוֹת בִּשְׁלֹשָׁה, וְדִינֵי נְפָשׁוֹת בְּעֶשְׂרִים וּשְׁלֹשָׁה. דִּינֵי מָמוֹנוֹת פּוֹתְחִין בֵּין לִזְכוּת בֵּין לְחוֹבָה, וְדִינֵי נְפָשׁוֹת פּוֹתְחִין לִזְכוּת וְאֵין פּוֹתְחִין לְחוֹבָה. דִּינֵי מָמוֹנוֹת מַטִּין עַל פִּי אֶחָד בֵּין לִזְכוּת בֵּין לְחוֹבָה, וְדִינֵי נְפָשׁוֹת מַטִּין עַל פִּי אֶחָד לִזְכוּת וְעַל פִּי שְׁנַיִם לְחוֹבָה. דִּינֵי מָמוֹנוֹת מַחֲזִירִין בֵּין לִזְכוּת בֵּין לְחוֹבָה, דִּינֵי נְפָשׁוֹת מַחֲזִירִין לִזְכוּת וְאֵין מַחֲזִירִין לְחוֹבָה. דִּינֵי מָמוֹנוֹת הַכֹּל מְלַמְּדִין זְכוּת וְחוֹבָה, דִּינֵי נְפָשׁוֹת הַכֹּל מְלַמְּדִין זְכוּת וְאֵין הַכֹּל מְלַמְּדִין חוֹבָה. דִּינֵי מָמוֹנוֹת הַמְלַמֵּד חוֹבָה מְלַמֵּד זְכוּת וְהַמְלַמֵּד זְכוּת מְלַמֵּד חוֹבָה, דִּינֵי נְפָשׁוֹת הַמְלַמֵּד חוֹבָה מְלַמֵּד זְכוּת, אֲבָל הַמְלַמֵּד זְכוּת אֵין יָכוֹל לַחֲזֹר וּלְלַמֵּד חוֹבָה. דִּינֵי מָמוֹנוֹת דָּנִין בַּיּוֹם וְגוֹמְרִין בַּלַּיְלָה, דִּינֵי נְפָשׁוֹת דָּנִין בַּיּוֹם וְגוֹמְרִין בַּיּוֹם. דִּינֵי מָמוֹנוֹת גּוֹמְרִין בּוֹ בַיּוֹם בֵּין לִזְכוּת בֵּין לְחוֹבָה, דִּינֵי נְפָשׁוֹת גּוֹמְרִין בּוֹ בַיּוֹם לִזְכוּת וּבְיוֹם שֶׁלְּאַחֲרָיו לְחוֹבָה, לְפִיכָךְ אֵין דָּנִין לֹא בְעֶרֶב שַׁבָּת וְלֹא בְעֶרֶב יוֹם טוֹב:
Zarówno spory pieniężne, jak i sprawy kapitałowe wymagają dokładnego przesłuchania (świadków), a napisano (Księga Kapłańska 24:22): „Jeden wyrok będzie dla was”. [A jeśli chodzi o sprawy wielkie, jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 13:15): „I będziecie pytać i szukać”. To jest prawo Tory. Ale mędrcy zalecili, aby przesłuchanie krzyżowe nie było przeciągane w sporach finansowych, tak aby drzwi nie były zamknięte dla pożyczek (chyba że oszustwo rozsądne). „Przesłuchanie krzyżowe” (drishah uchakirah) dotyczy samego zagadnienia, np. Ile pożyczono? Kiedy został pożyczony? Jak to pożyczono? Gdzie to pożyczono? I jest jeszcze jedna linia pytań zwana „egzaminacją” (bedika), nie dotycząca samej sprawy, np. Co on miał na sobie? Czy jego ubranie było czarne czy białe? Czy stał, czy siedział, kiedy mu pożyczał?] Jaka jest różnica między sporami pieniężnymi a sprawami kapitałowymi. Sprawy pieniężne (są oceniane) przez trzy; kapitałowe, o dwadzieścia trzy. [Obrady w] sprawach pieniężnych otwierają się albo o wyłączenie odpowiedzialności albo o odpowiedzialność. Sprawy kapitałowe są otwierane w celu uniewinnienia, a nie oskarżenia. O orzeczeniach pieniężnych decyduje (większość) jeden, zarówno w przypadku braku odpowiedzialności, jak i odpowiedzialności. Sprawy kapitałowe są rozstrzygane przez jednego w celu uniewinnienia, a przez dwóch w sprawie odpowiedzialności. [Orzeczenia uznane za błędne] w sprawach o charakterze pieniężnym zostają unieważnione zarówno z tytułu braku odpowiedzialności, jak i odpowiedzialności. Sprawy kapitałowe są unieważniane w celu uniewinnienia, ale nie w celu wniesienia oskarżenia. (Nie) spory pieniężne każdy może zgłosić zarzut braku odpowiedzialności lub odpowiedzialności. (W) sprawach dotyczących kapitału wszyscy mogą złożyć wniosek o uniewinnienie, ale nie o akt oskarżenia. [Jeśli jeden z uczniów mówi: „Mam coś do powiedzenia w sprawie oskarżenia”, nie jest on uwzględniany.] (W) sporach pieniężnych ten (tj. Sędzia), który argumentuje za odpowiedzialnością, może (wycofać i) argumentować za nie- odpowiedzialność, a ten, kto argumentuje za brakiem odpowiedzialności, może argumentować za odpowiedzialnością. (W) sprawach karnych ten, kto argumentuje za oskarżeniem, może argumentować za uniewinnieniem, ale ten, kto opowiada się za uniewinnieniem, nie może wycofać się i argumentować o oskarżeniu. Sprawy pieniężne rozstrzygane są w ciągu dnia i zakończone (nawet) w nocy. [mianowicie. (Wj 18:22): „I będą sądzić lud w każdym czasie” i (Księga Powtórzonego Prawa 21:16): „I będzie w dniu, w którym On odziedziczy swoich synów!” Jak to? Dzień początku sądu; noc na zakończenie.] Sprawy kapitałowe są rozstrzygane w ciągu dnia i zakończone w ciągu dnia, [jest napisane (Lb 25: 4): „I powiesz je na prawo przeciw słońcu”]. Sprawy pieniężne są zakończone w dniu (ich orzeczenia) zarówno za brak odpowiedzialności, jak i za odpowiedzialność. Sprawy kapitałowe kończą się w dniu (ich orzeczenia) w celu uniewinnienia, a następnego dnia w celu wniesienia oskarżenia, [tj. (Izajasz 1:21): „Ona (Jerozolima), która była pełna sprawiedliwości, gdzie sprawiedliwość spoczęła (tj. Gdzie sędziowie czekali do następnego dnia, mając nadzieję, że oskarżony zostanie uznany za sprawiedliwego)— teraz (są) mordercami! ”(tj. oskarżają w dniu orzeczenia.)] Dlatego (sprawy o kapitale) nie są orzekane w przeddzień szabatu lub święta. [Bo zakończenie byłoby wtedy w dniu sabatu. I to (zakończenie) nie może zostać pozostawione przed szabatem z powodu „ucisku (tj. opóźnienia) wyroku”. Osądzenie (tj. wykonanie) go w szabat również nie jest możliwe, ponieważ czterech sądowe kary śmierci nie zastępują szabatu, gdyż jest napisane (Wj 35: 3): „Nie będziesz rozpalał ognia we wszystkich swoich mieszkaniach w dzień szabatu” —nauczać, że osoby narażone na spalenie nie są palone w szabat. To samo dotyczy innych sądowych kar śmierci.]