Talmud do Para 5:2

הַמַּטְבִּיל כְּלִי לְחַטָּאת בְּמַיִם שֶׁאֵינָם רְאוּיִים לְקַדֵּשׁ, צָרִיךְ לְנַגֵּב. בְּמַיִם שֶׁהֵם רְאוּיִים לְקַדֵּשׁ, אֵינוֹ צָרִיךְ לְנַגֵּב. אִם לְהוֹסִיף לְתוֹכוֹ מַיִם מְקֻדָּשִׁין, בֵּין כָּךְ וּבֵין כָּךְ צָרִיךְ לְנַגֵּב:

Ten, kto zanurza naczynie na czat w wodzie, która nie nadaje się do uświęcenia [do rytuału chatat , przez zmieszanie go z popiołem], musi zostać wysuszony; w wodzie nadającej się do uświęcenia nie trzeba go suszyć. Jeśli [zamierza] dodać do niego wodę, która w każdym razie została już uświęcona, to wymaga wysuszenia.

Poznaj talmud do Para 5:2. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.