Talmud do Nazir 3:7
מִי שֶׁהָיוּ שְׁתֵּי כִתֵּי עֵדִים מְעִידוֹת אוֹתוֹ, אֵלּוּ מְעִידִים שֶׁנָּזַר שְׁתַּיִם, וְאֵלּוּ מְעִידִים שֶׁנָּזַר חָמֵשׁ, בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים, נֶחְלְקָה הָעֵדוּת וְאֵין כָּאן נְזִירוּת. וּבֵית הִלֵּל אוֹמְרִים, יֵשׁ בִּכְלָל חָמֵשׁ שְׁתַּיִם, שֶׁיְּהֵא נָזִיר שְׁתָּיִם:
Jeśli dwie grupy świadków zeznawały o człowieku, jeden z nich mówił, że ślubował dwa [naziretyzm], a drugi, że złożył ślubowanie pięciu —[W tym samym czasie, kiedy mówisz, że ślubował dwa, my mówimy, że złożył ślubowanie pięciu. I mówi, że wcale nie ślubował]—Beth Shammai twierdzi, że zeznania są podzielone. [Ponieważ zaprzeczają sobie nawzajem, ich słowa są nieważne i żadne świadectwo nie zostaje zachowane.] A Beth Hillel mówi: W pięciu jest dwa, a on ma przestrzegać dwóch naziretyzmu.