Talmud do Makkot 3:11

אֵין אוֹמְדִין אוֹתוֹ אֶלָּא בְמַכּוֹת הָרְאוּיוֹת לְהִשְׁתַּלֵּשׁ. אֲמָדוּהוּ לְקַבֵּל אַרְבָּעִים, לָקָה מִקְצָת וְאָמְרוּ שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לְקַבֵּל אַרְבָּעִים, פָּטוּר. אֲמָדוּהוּ לְקַבֵּל שְׁמֹנֶה עֶשְׂרֵה, מִשֶּׁלָּקָה אָמְרוּ שֶׁיָּכוֹל הוּא לְקַבֵּל אַרְבָּעִים, פָּטוּר. עָבַר עֲבֵרָה שֶׁיֶּשׁ בָּהּ שְׁנֵי לָאוִין, אֲמָדוּהוּ אֹמֶד אֶחָד, לוֹקֶה וּפָטוּר. וְאִם לָאו, לוֹקֶה וּמִתְרַפֵּא וְחוֹזֵר וְלוֹקֶה:

Ocenia się, że otrzymał tylko (kilka) pasków, które nadają się do „trzeciego stopnia”. [Bo w przypadku wszystkich, którzy otrzymywali paski w bet-din, należało najpierw ocenić (ile batów mogli znieść), aby nie umarli z ich powodu—jest napisane (Księga Powtórzonego Prawa 25: 3): „Nie doda”, co oznacza, że ​​jeśli musi umniejszyć, robi to. („które nadają się do trzeciego stopnia” :) i ocena nigdy nie jest przekraczana.] Gdyby oceniano go w wieku czterdziestu lat [tj. w wieku trzydziestu dziewięciu lat; język wersetu jest używany]—Jeśli po otrzymaniu części powiedzieli, że nie może znieść czterdziestu, jest zwolniony (od reszty). Gdyby oceniano go w wieku osiemnastu lat—Jeśli po tym, jak został uderzony, powiedzieli, że może znieść czterdzieści, jest zwolniony. Jeśli popełnił przestępstwo obejmujące dwa przykazania negatywne—Jeśli dokonali jednej oceny [za dwa bicze, np. Czterdzieści dwa bicze], zostaje uderzony (ta liczba) i zwolniony (z więcej). A jeśli nie, [to znaczy, jeśli ocenili go tylko za jedno chłostanie], jest uderzony, odzyskuje przytomność i znowu jest bity.

Poznaj talmud do Makkot 3:11. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.