Talmud do Ketuwot 9:2

מִי שֶׁמֵּת וְהִנִּיחַ אִשָּׁה וּבַעַל חוֹב וְיוֹרְשִׁין, וְהָיָה לוֹ פִקָּדוֹן אוֹ מִלְוֶה בְּיַד אֲחֵרִים, רַבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר, יִנָּתְנוּ לַכּוֹשֵׁל שֶׁבָּהֶן. רַבִּי עֲקִיבָא אוֹמֵר, אֵין מְרַחֲמִין בַּדִּין, אֶלָּא יִנָּתְנוּ לַיּוֹרְשִׁין, שֶׁכֻּלָּן צְרִיכִין שְׁבוּעָה וְאֵין הַיּוֹרְשִׁין צְרִיכִין שְׁבוּעָה:

Jeśli ktoś umarł i zostawił żonę, wierzyciela i spadkobierców, a miał zastaw lub pożyczkę (należną mu) w rękach innych, R. Tarfon mówi: To ma być oddane „najsłabszemu” spośród nich . [Niektórzy wyjaśniają: temu, którego akt jest najpóźniejszy, będąc „najsłabszym” ze wszystkich, nie mogąc przejąć majątku, który został sprzedany przed nim (tj. Przed datą aktu). Inni wyjaśniają: do ( kethuba) kobiety. Nazywa się ją „najsłabszą”, ponieważ nie jest właściwe, aby kobieta, tak jak mężczyzna, szukała własności zmarłego mężczyzny i pytała, gdzie ma on ziemię. I chociaż majątek ruchomy sierot nie jest związany z wierzycielem ani z kethubą kobiety, tutaj, gdzie nie znajduje się w ich domenie, R.Tarfon utrzymuje, że jest on zabrany z ręki dłużnika lub z ręki ten, kto ma zastaw i oddany wierzycielowi lub (kobiecie za nią) kethuba]. R. Akiva mówi: „Nie ma litości w sądzie” i zostaje przekazana spadkobiercom [i zajęcie (przez innych ) nic nie da]. Wszyscy bowiem wymagają przysięgi, ale spadkobiercy nie wymagają przysięgi. [Bo jeśli ktoś przychodzi odebrać z majątku sierot, może to zrobić tylko pod przysięgą. Dopóki oni (powodowie) nie przysięgają, nie wiemy, czy są im w ogóle coś winni. Dlatego po śmierci ojca spadkobiercy dziedziczą go (pożyczkę lub zastaw) i jest on w ich domenie].

Jerusalem Talmud Sanhedrin

Samuel said, if two men acted as judges, their judgment stands, but they are called an insolent court³⁶Babli 3a,5b,30a,87b; Ketubot 22a. Cf. Berakhot 7:1, Note 18.. Rebbi Joḥanan and Rebbi Simeon ben Laqish both are instructing: Even³⁷Even if the parties accepted them as judges. if two men acted as judges, their judgment is no judgment³⁸In the Babli, this opinion is represented by Rava (5b) and R. Abbahu (87b), the student of R. Johanan and R. Simeon ben Laqish.. There, we have stated³⁹Mishnah Bekhorot 4:4. The Mishnah refers to a person who did not pass the required examinations and was not formally qualified as a judge.: “If he rendered judgment, acquitted the guilty and condemned the innocent, declared the pure impure or the impure pure, what he did is done but he has to pay from his own pocket.” Rebbi Abba in the name of Rebbi Abbahu: if they told him, we accept you as if you were two⁴⁰Since R. Abbahu follows his teachers and holds that any judgment passed by a court of two judges is void, as well as from the following quote, it is clear that one has to read “three” in place of “two”.. What are we dealing with? If his error was that he judged them on his discretion⁴¹If there exists no clear precedent for the case; different schools promulgate different rules and he followed a minority opinion because it seemed to him to be the correct one, his judgment is valid but there is no reason why he should have to pay. The Babli, 33a, declares a judgment against a clear majority of opinions as an error in law., then what he did is done. If his error was that he judged them by Torah law⁴²If his judgment contradicted a Mishnah or a clear precedent, in Israel a judgment of the Patriarch’s court or in Babylonia a concurrent judgment of both Yeshivot, his judgment is void (cf. Ketubot 9:2, Note 100). If any money changed hands as a consequence of the erroneous judgment, it has to be returned., why should he pay from his own pocket? Rebbi Abba in the name of Rebbi Abbahu: if they told him, we accept you as if you were three on condition that you judge us by Torah law. He erred and judged them on his discretion. What he did is done, but since he erred and judged them on his discretion, he has to pay from his own pocket⁴³As a fine. because he was presumptuous to judge alone by Torah law, as we have stated⁴⁴Mishnah Avot 4:8.: “Do not judge sitting alone, for only One judges sitting alone.”

Ask RabbiBookmarkShareCopy

Poprzedni werset Cały rozdział Następny werset