Talmud do Ketuwot 6:7
הַמַּשְׁלִישׁ מָעוֹת לְבִתּוֹ, וְהִיא אוֹמֶרֶת נֶאֱמָן בַּעְלִי עָלָי, יַעֲשֶׂה הַשָּׁלִישׁ מַה שֶׁהֻשְׁלַשׁ בְּיָדוֹ, דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר. רַבִּי יוֹסֵי אוֹמֵר, וְכִי אֵינָהּ אֶלָּא שָׂדֶה וְהִיא רוֹצָה לְמָכְרָהּ, הֲרֵי הִיא מְכוּרָה מֵעַכְשָׁיו. בַּמֶּה דְבָרִים אֲמוּרִים, בִּגְדוֹלָה. אֲבָל בִּקְטַנָּה, אֵין מַעֲשֵׂה קְטַנָּה כְלוּם:
Jeśli ktoś zdeponuje pieniądze dla swojej córki [jeśli zdeponuje pieniądze u osoby trzeciej na potrzeby córki, aby kupić jej pole lub posag, kiedy wychodzi za mąż], a ona mówi: „Ufam mojemu mężowi” [tj. go], osoba trzecia robi to, co mu polecono. [Kupuje pole, a ona nie zwraca na to uwagi, gdyż jest to micwa, aby wypełnić rozkaz zmarłego]. To są słowa R. Meira. R. Yossi mówi: Czy to nie tylko pole? Gdyby chciała go sprzedać, mogłaby to sprzedać teraz. [To znaczy, nawet jeśli pole zostało już kupione, a ona chciała je sprzedać, mogła to zrobić. Dlatego zważamy na nią.] Kiedy tak się dzieje, kiedy jest pełnoletnia; ale jeśli była nieletnia, czyn małoletniej nie ma żadnego znaczenia. [R. Yossi i R. Meir różnią się tylko w porównaniu z osobą pełnoletnią podczas zaręczyn. Po wyjściu za mąż wszyscy zgadzają się, że jest wysłuchana. Również w odniesieniu do nieletniej R. Yossi zgadza się, że czyn nieletniego nie ma żadnego znaczenia i nie zwraca się na nią uwagi. Halacha jest zgodna z R. Meir.]